די מנהג פון פארענטפערן הלכות

איש מבקש

אלטגעזעסענער קרעמלער
וועטעראן
זיך איינגעשריבן
יאנ. 9, 2025
מעסעדזשעס
2,283
רעאקציע ראטע
12,107
פונקטן
2,193
ס'דא עפעס א מנהג ביי געוויסע אז אויף יעדע הלכה וואס איז שווער אויפן מענטש, טרעפן זיי אייביג פון אינטער די ערד סברות ווי ס'גאר אונזער טובה בגשמיות.

פאסטען? ס'מורא'דיג געזונט.

הרחקות? זייער גוט פאר שלום בית.

הלכות שבת? זייער רילעקסינג.

ברית מילה? ס'עפעס נישט סתם געזונט.

מציצה בפה? אפגערעדט, דאס איז דאך די מקור רפואה.

בשר וחלב? איז דאך קלאר, די דאקטוירים זענען דאך שוין אויך היינט מודה.

זרע לבטלה? איז דאך זיכער נישט געזונט, און ס'מאכט דאך ח"ו די האר זאל ארויספאלן.

קאנדאם? ס'נישט סעטיספייאינג.

ס'זיכער דא נאך.

פון ווי קומט די urge? פארוואס איז נישט גענוג גוט אז די תורה האט אזוי געהייסן?

איך מיין ס'קומט פון א לעק אף קאנפעדענס אין רעליגיע, וואס האלטן ענק?
 
דער רמב''ם האט שוין מחדש געווען די געדאנק אז די מצוות האבן מאטעריאלע בענעפיטן (#ראציאנאלע טעמי המצוות)
דער חתם סופר שרייבט אויך אויף א פלאץ (יבואו המלנקקים) אז בעצם זענען אלע מצוות אסאסיאירט מיט מאטעריאלע גוטס, סייענס איז נאר נישט גענוג סאפיסטיקירט עס נאכצוגיין.
 
הרחקות? זייער גוט פאר שלום בית.
מיין חתן רבי האט אנגעהויבן מיטן מסביר זיין אז הרחקות קען זיין גוט אבער עס קען אויך זיין שלעכט, עס טאר נישט זיין די סיבה צו האלטן די הלכות אבער עס קען העלפן זיך מחזק זיין
 
Back
Top