השכלה אין מדינת גאליציען

חוקר ודורש

אלטגעזעסענער קרעמלער
וועטעראן
זיך איינגעשריבן
מאי 16, 2024
מעסעדזשעס
1,113
רעאקציע ראטע
3,629
ווײל דאס ארטיקל איז געווארן לענגער ווי געראכטן, האב איך באשלאסן צו עס צעטיילן אויף קאפיטלעך.

מילא לייג איך דא א שטיקל מפתח הענינים, און יעדן קאפיטל וואס איך וועל ארויפלייגן, וועל איך צולייגן א לינק דא, כדי עס זאל גרינגער מאכן פאר ווער עס ווי לאר ליינען אן קיין הערות און שטערנגען אינמיטן, אא"א אין יעדן קאפיטל וועל איך לייגן א לינק צום קומענדיגן קאפיטל (חוץ אויב עס גייט זיין איינס נאכן צוויטען).

און כדי עס זאל נישט זיין א ליידיגע מעסעדזש וועל איך צו שרייבן דא א אריינפיר צו דעם מאמר וואס איך וועל שטייטליך דא ארויף שטעלן.

א קליינע מבוא און אריינפיר
אין די באשרייבונג גיי איך נאך גיין אין א ביסל פארשען די אידישע השכלה אין גאליציע, פון איר אנפהאנג ביי די סוף פון דעם 18'טען הונדערט, ביז איר גרויסן בליען אינעם הערשטן העלפט פונעם 19'טען הונדערט, די השכלה וואס האט זיך אנגעהויבן אין דייטשלאנד, איז גאנץ שנעל אנגעקומען צום דערנעבנדיגער געגנט וואס ווערט אנגערופן מדינת גאליציען, גאליציע איז געווען א געגענט וואס פון איין זייט איז זי געווען נאנט צום צענטער פון אייראפא, נאנט צו די ערשטע מערב לענד מדינות, אויפן גרעניץ פון דייטשלאנד, און אונטער די הערשאפט פונעם עסטרייך-אונגארן מלוכה, און פונדערצווייטע זייט איז גאליציע געווען די פלאץ וואס אידשקייט האט געקעמפט בכל תוקף, די גאליציענע שטעטלעך זענען געווען פיהל מיט חסידים ואנשי מעשה, עס איז כמעט נישט געווען א שטאט וואס איז נישט געוווען דארט א חסידישע הויף מיט א רבי, די חסידים זענען געווען גאר פרומע, און האבן לוחם געווען קעגן יעדע נייע פירצה, נישט סתם די הויפט מחלוקת ציווישן חסידים מיט די משכילים איז געווען אין גאליציע (דא אין דעם מאמר גיי איך נישט שרייבן אויף די מחלוקת ואולי עוד חזון למועד).

אין די ארטיקל גיי איך שרייבן וועגן די אנטוויקלונג פון די השכלה אין גליציה, פון דריי זייטן: 1. היסטאריע און סאציעלע. 2. די הויפט געדאנקען. 3. די פרעזענליכקייטן וואס האבן געשטעלט די יסודות – מלמדים, מחנכים, חוקרים, און שרייבערס.

די גאליציענע משכילים זענען נישט נאר געווען די געטרייע שליחים פון די בערלינע משכילים, און איבערגעבן אלס וואס מפארקויפט אין בערלין, נאר זיי אליין האבן פאברעצירט אן אייגענעם דרך אין השכלה - פון איין זייט אריין ברענגען פרישע חידושים, און פון צוויטען זייט בלייבן פולע ערליכע אידן מיטן גאנצן טראסק, בשעת וואס זיי האבן געשריבן אין עברית און האבן פראבירט צו צאמשטעלן א נייע אידשן קולטור - וואס איז געמישט פון מאדערן מיט זיין אויסגיהאלטן הונדערט פראצענט ע"פ הלכה.

ציווישן די פרעזענליכקייטן וואס איך גיי שרייבן איבער זיי קען מען רעכנען: יוסף פערל, ר' נחמן קראכמאל (רנ"ק), ר' שלמה יהודה רפפורט (שי"ר), דאקטאר מאיר הלוי לעטריס, יצחק ערטער, מהר"ץ חיות, און נאך, יעדער איינער פון זיי איז געווען באוויסט מיט זיינע אנדערע מעלות, דער א דאקטאר, דער א רב, דער א פייטן דער א פילאסאף, אא"וו.

דער ארטיקל וויזט ווי גאליציע איז געווען א זעלטענעם וועג אין השכלה – עפעס ציווישן די רעש'יגע רוסישע איבערקערנישן, צו די רוהיגע געלאסענע דייטשע אויפקלערונג. און ווייזט ווי די גאליצייאנע השכלה איז געווען די יסוד פאר די נייע אידישע חכמות ווי חקר מדעי היהדות, די אויפלעבן פון די אלטע אידישע שפראך - העבראיש, די נייע אידישע נאציאנאליזם. דארך טאשן די שפראך, צייטונגען, נייע מוסדות החינוך, און נישט מיט כוח און מיט זיך שלאגן נאר שטייטליך, ביז צום טוישונגען פון די אידשע פאלק.

די גאליציענר השכלה איז נישט נאר א היסטארישע קאפיטל אין די אידישע היסטאריע, נאר אויך א נייע קולטור וואס איז געבויט אויף די אור אלטע אידישע מסורה, און די צוויגען ציען זיך ביז די נייע מאדערנע וועלט. די השכלה אין גאליציע איז נישט געווען נאר א זייטיגע חלק אין די היסטאריע נאר איינער פון די גרעסטע קעמפן אויך די נייע אידישע מאדערנע קולטור.

מפתח ענינים
פתח דבר
ערשטע קאפיטל: מדינת גאליציען און אירע אידנטום
צוויטע קאפיטל: די אנהייב פון השכלה אין מדינת גאליציען
דריטע קאפיטל: השכלת גאליציע וואס איז דאס
פערטע קאפיטל: תולדות פון גדולי משכילי גאליציען
פיפטע קאפיטל: די השפעה פון משכילי גאליציע
זעקסטע קאפיטל: די חילוק פון משכילי גאליציען צי די משכילים פון אנדערע מקומות
זיבעטע קאפיטל: די אויפטוה פון משכילי גאליציע
סיכום הדברים
 
לעצט רעדאגירט:
!!Wow looking forward

קוקט אויס ווי ס'קומט א גאנצע בוך!
נע רעזט זיך נישט איין
נאכאלעס בין איך נישט די גרויסע שרייבער אין היסטאריקאן
א ביסל גענישטערט אין געזוכט נישט קיין גרויסע זאכן

אבער יא א בסיס פאר א בוך קען עס זיכער זיין
 
נאכנישט אנגעהויבן ליינען, אבער ס'קוקט אויס מאסיווע,
שכח פארן אנעמען צו שרייבן איבער די נושא וואס איך האב געבעטן!

מזל טוב צום 1,000 תגובה! 🎉
כן ירבו וכן יפרוץ!
 
פתח דבר

פארוואס האב איך באשלאסן צו שרייבן וועגן די גאליצייאנע משכילים
בדרך כלל ווען מענטשן רעדן פון די השכלה, צוטיילט מען די השכלה צו צווי: 1. השכלת בערלין (דייטשלאנד). די אויפגעקלעטע אבער וואס האבן א ביסל פראבירט צו שטעלן אידישקייט אויך. 2. השכלת אדעסע (רוסלאנד). די פרייע וואס האבן אטעקירט אידישקייט, און זיך געשלאגן מיט אידישקייט. און פון השכלת גאליציע רעדט מען גארנישט, כאילו וואס זי עקזעסטירט נישט, ווען אין אמת'ן אריין זענען זיי געווען אין גאנצן א אנדערע סארט, זיי זענען האבן אוועקגעשטעלט די השכלה אויפן א דריטן אופן, נישט צו געשטעלט א ביסל אידשקייט ווי די דייטשן און זיכער נישט מלחמה גיהאלטן מיט די רוסן, נאר גאר אוועק געשטעלט די יסודות אויף אידישקייט אליין, רובם פון זיי זענען געווען שומרי תורה ומצוות, און מיט אלעמען האבן זיי זיך אריין געלייגט אין לערנען חכמות חיצוניות און פראבירט אוועק שטעלן א נייעם אידישן קולטור געבויט אויף איר אייגענע יסודות און נישט פון די פרעמד, דארך מעיין זיין אין אידשקייט אליין ווי אזוי צו פארבעסערן און זיך מער צו שטעלן צום היינטיגן נייעם מאדערן וועלט.

די אידישע השכלה
די השכלה איז געווען א אידישע ווערסיע פונעם אייראפעאישן ענליגעטנמענט. עס האט זיך אנגעהויבן אין בערלין דייטשלאנד ביי די סוף פון דעם 18'טען הונדערט, דער הויפט פון די משכילים איז געווען החכם ר' משה מענדלסאן פון דעסוי, באקאנט אלס די רמ"ד, מענדלסאן האט געוואלט אוועק שטעלן אידישקייט מיט פילאסאפישע יסודות, מ'זאל עס קענען פארשטיין מיטן אייגענם שכל, נישט אוועק מאכן די מסורה נאר עס צוזאמשטעלן מיט פילאסאפיע, יעדער איינער דארף אויסקלאבן זיין וועג אין אידשקייט מיטן אייגענעם שכל, און נישט געצויינגענהייט דורך רבנים, יהדות איז א רעליגיע פון שכל, געבויט אויף מוסר און געזעץ און האט נישט צו טוהן מיט מיסטיקע און די זעלבס. אזוי אויך האט ער מחבר געווען א פירוש אויף תנ"ך מיטן נאמען הביאור.

דער ציל איז געווען צו שאפן א נייע אידישע קולטור: געלערנט, אפן צום וועלט, דייטש רעדנערס, געבויט אויף די אידישע מסורה. און דאס האט מען געטוהן דארך גרינדען נייע מאדערנע מוסדות, מ'האט געשריבן ביכער אויף דויטש, איבער געטייטש די תורה צו דויטש, מ'האט ארוס געגעבן צייטשריפטן ווי המאסף, אזוי ארום האט מען פראבירט צו אוועק שטעלן, אן אינטעליגענטע מאדרנע איד, נישט ווי די גוישע אויפגעקלערטע גאס, וואס האט פראבירט צו טוישן די קריסטישע רעליגיע צו לעבן געבויעט אויף מדע און וויסנשאפט, צו פרייע לעבן.


השכלה פארשפרייט זיך קיין גאליציע
מיט דער צייט האט זיך די השכלה פארשפרייט ארויס פון בערלין צו נאך פלעצער, ווי וויען, פראג, לייפציג און ברעסלוי. יעדע פלאץ מיט זיין ווערסייע. יעדער האט פרובירט צו געבן א תשובה אויף דער איינע פראגע, ווי אזוי דארף אידישקייט אויסזען אין א מאדערנע וועלט וואס פארלאנגט שכל. אין די פלעצער איז השכלה גאנץ שנעל אנגעקומען, אבער אנדערש איז געווען אין מזרח אייראפע. די אידן אין פוילן און גאליציע זענען געווען סאך מער אויפן וואך צו נישט זיך צו לאזן פון די נייע שינוים. מילא נאר נאך א שווערע קאמף, האט די הכלה געקענט אריין גיין, אין מילא האט עס געברענגט נייע פארמען פון השכלה, נישט א קאפי פון דייטשלאנד, נאר א נייע בריאה.

גאליציע, וואס איז געווען א געגנט מיט די גרעסטע אידישע באפעלקערונג אינעם האבסבורגער מלוכה, איז געווען צוזאמגעשטעלט פון איין זייט גאר חסידישע אידן וואס האבן געטראגן די פאן פון מסורה ובראשם רבותינו הק' לבית ראפשיץ, צאנז, זידיטשויב, בעלז, פרעמישלאן און נאך. און פון צווייטער זייט, איז געווען א מאדערנע רעגירונג, וואס האט געוואלט מאכן רעוואלעציס אין די מדינה מזאל זיין מער פארגעשריטן און עפענען שולעס, און מאכן טוישונגען. דא אין דעם פלאץ איז געבוירן געווארן די גאליציאנער השכלה, זיי האבן נישט נאך געמאכט בערלין, נאר צוזאמגעשטעלט א נייע דרך, פארגעשריטן, געלערנט, אבער אן מוותר זיין אויף די מסורה, דאס איז נישט געקומען פון אויבן ארויף געצווינגען דארך די רעגירונג, נאר פון אינעוויניק, דארך היימישע אידן וואס זענען אויפגעקלערט געווארן, וואס האבן ליב געהאט אידשקייט אין מסורה, אבער דאך געוואלט וויזן אז עס איז נישט קיין סתירה מיט מאדערנעזאציע, און עס קען גיין און דארף גיין צוזאמען, זיי האבן געקעמפט קעגן חסידות, אבער נישט מוותר געווען אויף קיין קוצו של יוד, אכטונג געבן נישט חרוב מאכן דעם עבר, אבער געוואלט עס איבער טייטשן אויפן היינטיגן דרך, מיט פארשטיין, מיט לערנען.

גאליציע איז נישט דייטשלאנד און נישט רוסלאנד
די היסטאריקער און פארשער קוקן אן די השכלה, ווי א מהלך וואס האט צוגעפירט, מ'זאל אפלאזן די אידישקייט און די מסורה, צו פרייהייט, אבער ווען מ'צעפיצלט א ביסל די גרויסע בילד, זעהט מען אז עס איז נישט געווען אזוי אין אלע געגנטער, אין איין פלאץ א רעוואלוציע אין שפראך. אין אנדערן פלאץ א טויש אין מוסדות, אבער אין גאליציע איז השכלה געווען א לאנגע שמועס מיט דער וועלט פון וואו זיי זענען געקומען און וואוהין זיי האבן געוואלט צוקומען. צווישן דער חסידות, און דעם דייטשן השכלה, וואס האבן זיך פארשפרייט, איז געקומען די גאליציאנער השכלה און געוואלט צושטעלן אַ דריטע וועג: א מסורה וואס טראכט, אן אמונה וואס מ׳פרובירט אויס, א חינוך וואס לערנט קריטיק, נישט קיין בייזע רעוואלוציע, נאר א שטילע אויסרייס פון די אלטע באגריפן, און לייגן נייע שטיינער אונטער זיי.

אין יעדע מקום האט די השכלה פראבירט אנדערע זאכן אויפטוהן: אין דייטשלאנד האט די השכלה מער צוגעהפירט זיך צוזאמישן מיט די דייטשע פאלק, אין רוסלאנד האבן זיי געקעמפט קעגן אידישקייט, און פראבירט מאכן רעוועלאציעס ארויס נעמען דעם איד פון גלות הדת. אבער אין גאליציע האבן זיי נישט געזאגט "והיה ככל העמים בית ישראל", זיי האבן וויטער גערעדט אידיש, זיי האבן געשריבן אויף עברית - לשון הקודש. אבער די ציל איז געבליבן די זעלבע, טאשן די אידישקייט דורך טראכטן.
 
איך האף די נעקסטע פרקים וועלן זיין שנעלער
עס איז מיך פשוט אונטער געקומען א דזאב וואס איך דארף ענדיגן אום שנעלסטן
 
זייער אינטערסאנט און פראפעשענעל, קיעפ איט אפ.

דו פארסט גוט... רבותינו הקדושים לבית ראפשיץ און צאנז...
נאך אלעס בין א סאנז'ע ראפשיצ'ע אייניקל
בלוט איז נישט קיין וואסער
 
Back
Top