פארוואס זענען מיר דא און וואס איז דער ציל פון לעבן לויט אידישקייט

אונז האט מען געזאגט אין טאהש אז די נשמה האט געהאט א וואונדערליכע עקספּיריענס אין גן עדן, אבער זי האט עס נישט געקענט ריכטיג ענדשויען ווייל ס׳האט געפילט ווי טשעריטי, זי האט גארנישט געארבעט דערויף און עס באקומען אומזיסט.

ממילא האט זי זיך ״געבעטן״ אראפצוקומען אויף דעי וועלט, אזוי וועט זי מער נישט דארפן פילן די ליידיגע טעם פון נהמא דכסופי-״פארשעמטע ברויט״ ווייל דורך די מצוות וואס זי טוט ״פארדינט״ זי איר שכר אין גן עדן
ס'מיר גיט.... אויבן ליידט מען אויך צאם פון דעי ווארט "פילינג" מפילט אהער מפילט אהין, מ'פילט נישט גענוג חשוב ביי זיך.. ס'אויך דא טערעפי דארט?

גיי לייג א צעטל ביי די בריק אז מענטשן זאלן עס קענען ליינען פאר מ'טאנצט אז די נשמה האט אויך "פילינג'ס"
 
ווער זאגט אז גאט קען באשאפן א וועלט וואס קען טוען אלעס אזוי ווייט אז מען זאל נישט פילן נהמא דכיסופא
ועוד יש לומר נאר א בורא קען פילן ווי עס קומט זיך אבער א נברא פילט נהמא דכיסופא ביי דיפאלט ווייל אויב נישט פילט ער ממש ווי דער בורא ער דארף פילן עפעס א חילוק
איז ער א כל יכול צו נישט?
 
איז ער א כל יכול צו נישט?
מפי ספרים וסופרים איז דער באדייט פון ׳כל יכול׳ נאר אויף עפעס וואס מאכט סענס. עפעס וואס איז לאדזשעקלי אינקארעקט, ווי למשל אז עפעס זאל זיין שווארץ און ווייס אויפאיינמאל גייט נישט אריין בגדר ׳כל יכול׳ און ס׳נישט שייך צו זאגן אז ער קען דאס טון.

לענינינו, דארף מען פריער גוט פארשטיין דעם ענין פון נהמא דכסופא (ברוחניות), דערנאך וועט מען לכאורה פארשטיין וויאזוי ס׳נישט שייך צו גרייכן די אלטימעט תענוג באופן אחר.
 
מפי ספרים וסופרים איז דער באדייט פון ׳כל יכול׳ נאר אויף עפעס וואס מאכט סענס. עפעס וואס איז לאדזשעקלי אינקארעקט, ווי למשל אז עפעס זאל זיין שווארץ און ווייס אויפאיינמאל גייט נישט אריין בגדר ׳כל יכול׳ און ס׳נישט שייך צו זאגן אז ער קען דאס טון.

לענינינו, דארף מען פריער גוט פארשטיין דעם ענין פון נהמא דכסופא (ברוחניות), דערנאך וועט מען לכאורה פארשטיין וויאזוי ס׳נישט שייך צו גרייכן די אלטימעט תענוג באופן אחר.
אפשר דארף מען פשוט א בעסערע משל.
די וועלט איז די existential crisis פאר די נשמה וכו׳ ס׳איז מיך שווער צו מסביר זיין עפעס וואס איך גלייב נישט.
?Who wants to pick up the slack
 
מפי ספרים וסופרים איז דער באדייט פון ׳כל יכול׳ נאר אויף עפעס וואס מאכט סענס. עפעס וואס איז לאדזשעקלי אינקארעקט, ווי למשל אז עפעס זאל זיין שווארץ און ווייס אויפאיינמאל גייט נישט אריין בגדר ׳כל יכול׳ און ס׳נישט שייך צו זאגן אז ער קען דאס טון.

לענינינו, דארף מען פריער גוט פארשטיין דעם ענין פון נהמא דכסופא (ברוחניות), דערנאך וועט מען לכאורה פארשטיין וויאזוי ס׳נישט שייך צו גרייכן די אלטימעט תענוג באופן אחר.
הוא אשר דברתי, זאכן וואס זענען לאגיש מוכרח קען מען זאגן אז גאט איז נישט קיין כל יכול לגבי דעם (הגם געוויסע האבן זיך מחולק געווען דערמיט) אבער נהמא דכסופא איז נישט לאגיש נאר א פשוט'ע געפיל וואס וואלט פונקט אזוי געקענט זיין אנדערש
 
הוא אשר דברתי, זאכן וואס זענען לאגיש מוכרח קען מען זאגן אז גאט איז נישט קיין כל יכול לגבי דעם (הגם געוויסע האבן זיך מחולק געווען דערמיט) אבער נהמא דכסופא איז נישט לאגיש נאר א פשוט'ע געפיל וואס וואלט פונקט אזוי געקענט זיין אנדערש
שווער צו זאגן אז א נשמה האט פשוט׳ע געפילען
 
מפי ספרים וסופרים איז דער באדייט פון ׳כל יכול׳ נאר אויף עפעס וואס מאכט סענס. עפעס וואס איז לאדזשעקלי אינקארעקט, ווי למשל אז עפעס זאל זיין שווארץ און ווייס אויפאיינמאל גייט נישט אריין בגדר ׳כל יכול׳ און ס׳נישט שייך צו זאגן אז ער קען דאס טון
לסיכום. כל יכול באקומט א נייע טייטש, ער קען כמעט אלעס טיען.
זיך נישט שעמן פון נהמי דכסיפא איז נישט לאגיש אוממעגליך, ער קען פלען אויסלעשן די שעמן סוויטש.
ווס. שווארץ און ווייס אויף איינמאל איז נישט גערעדט צים זאך.
 
לסיכום. כל יכול באקומט א נייע טייטש, ער קען כמעט אלעס טיען.
זיך נישט שעמן פון נהמי דכסיפא איז נישט לאגיש אוממעגליך, ער קען פלען אויסלעשן די שעמן סוויטש.
ווס. שווארץ און ווייס אויף איינמאל איז נישט גערעדט צים זאך.
די שאלה איז וואס מיינט בושה ברוחניות. בושה איז בעצם ביטול אז מ׳פארלירט די עצמיות… להתענג על ה׳ איז נישט אזוי פשוט ווייל די רגע די ביזט אים משיג פארלירסטו דיין עקזיסטענץ ווייל ביי אים ביזטו דאך אין ואפס, סאוי ווער איז זיך מתענג…

כידוע זענען מצוות לבושים פאר די נשמה, ולכאורה איז דאס די מכוון אז ס׳זאל זיין א מסך המבדיל וואס דאס גיבט כח ועוז פאר די נשמה נישט צו ווערן בטל ומבוטל אינגאנצן בו בזמן וואס ער איז זוכה צו גילוי שכינה.
 
לשון הרמב"ן סוף פרשת בא:

'וכונת כל המצות שנאמין באלוקינו, ונודה אליו שהוא בראנו, והיא כונת היצירה, שאין לנו טעם אחר ביצירה הראשונה, ואין לעליון בתחתונים חפץ מלבד זה שידע האדם ויודה לאלקיו שבראו' וכו' עי"ש.
 
ס'וואלט געווען כדאי אויב עמיצער קען אהערברענגן א פולע העתקה פון די ווערטער פון רמח"ל אין דרך השם חלק א' פרק ב' 'בתכלית הבריאה'.

יש"כ.
 
לויט חסידות איז יענע וועלט נישט די תכלית, עס איז מער אזא באונעס, כידוע בפי החסידים ״איך דארף נישט קיין עולם הבא איך דארף נישט קיין גן עדן, איך וויל נאר זיין דבוק אין באשעפער״ קומט אויס אז דער תכלית איז עולם הזה.
 
Back
Top