איך מוז זאגן, ס׳קומט זיך א יישר־כח צו מיין טאטע.
איינמאל, אלס בחור אום יוה״כ, האב איך געהאט א נאסע חלום. איך האב ממש געציטערט, נעבעך, היות ס׳שטייט: הרואה קרי ביום הכיפורים לא יוציא שנתו.
מיין טאטע האט באמערקט אז איך בין נישט ביי זיך, און ער האט מיך געפרעגט: מדוע פניכם רעים היום? איך האב אים דעמאלס פארציילט וואס ס׳איז געשען.
האט ער מיר געזאגט: "דאגה נישט, מיין זון. דער סטייפלער שרייבט אין קריינא דאיגרתא אז דאס גייט נאר אויף עלטערע מענטשן וואס זעען נישט נארמאל."
אויך האט ער מיר דעמאלס געזאגט אז איך זאל נישט טראכטן צו פיל וועגן די זאכן, ווייל ער שרייבט דארט אויך אז א בחור זאל נישט טון תשובה אויף זיך אויסרייבן ביז נאך די חתונה.
כ׳האב עס טאקע נאכגעקוקט, און אזוי שרייבט ער טאקע.
דאס האט מיך געראטעוועט פון האבן ערנסטע טראומע. אפילו מיט דעם אלעם האב איך געהאט סעלף־גילט, אבער א הצלה פורתא איז עס זיכער געווען.
