פשוט צו פארשטיין, אז אויב אמת אז זי האט נישט געקענט האבן קיין קינדער, דאן האט דאך די ברך געטוהן די ריכטיגע זאך פון עצה'נן אז די רבי זאל איר גט'ן, ווייל קינדער איז דאך נאך אזוי וויכטיג.
פון די אנדערע זייט האט זי געהאט די פולע רעכט אים פיינט צו האבן, אלץ איינער וואס עצה'ט איר מאן איר אפצו'גט'ן.
עס איז מערקווירדיג , אז דער סאטמאר רב , האט נישט אהנגינומען די פארשלאג פון סיגעט׳ער רב , די הלכה זאגט דאך קלאהר , אז אויב עס איז נישט דא קיין קינדער , נאך 10 יאהר , איז א חיוב לגרש ביז כפייה אויב ער וויל נישט.
נאר דעס איז פון די הלכות וואס כעין זה זאגט די גמרא ידעי רבנן ועברי אהא מילתא , מען קען נישט אריין רעדן אזוי סתם אין יענעמס לעבן און שלום בית, ממילא וואלט וועהן דער סיגעט׳ער רב , נישט גידארפט רעדן פון דעהם ,
עס איז באקאנט אז דער חת״ם סופר , האט נישט גיהאט קיין קינדער פון די ערשטע פרוי, מיט וועהם ער האט גיוואינט איבער 20 יאהר, ערשט נאך איהר פטירה האט ער גיהייראט די טאכטער , פון הגאון רבי עקיבא איגר ז״ל , זי איז גיוועהן א אלמנה , מיט קינדער און ער האט ער אויף גישטעלט מיט איהר די משפחות סופרים,
שרייבט דער חת״ם סופר , לגבי די ערשטע פרוי, אז כאטש זי האט נישט גיברענגט קיין קינדער , און על פי הלכה , וואלט ער וועהן גידארפט איהר גט׳ן , איז אבער לא עלתה על דעתו , ווייל זי איז גיוועהן עומדת לימינו מתחילה , צו העלפן ער זאל קענען אהנגיין מיט זיין תורה לערנען , האט ער נישט גיקענט אפילו קאנסידערן איהר צו באזייטיגן ,
ביי די סאטמאר רב איז מסתם אויך גיוועהן כעין זה , ער האט געפיהלט אז זי פרוי אלטא פיגא , האט גענוג געטהון פאר איהם , אז עס איז קעגן , מענטשליך, איהר אוועק צושיקן - מענטשליכקייט קומט פאר הלכה - דרך ארץ קודמת לתורה , זעהט אויס, מן השמים , האט מען גיוואלט אז די רבי׳סטיווע זאל צוריקומען, צו די תולדות פון אחיו הגדול - פון סאטמאר רב- בעל עצי חיים פון סיגעט .