פרייהייט, איז עס טאקע אזוי גוט?

אלפא

אלטגעזעסענער קרעמלער
וועטעראן
זיך איינגעשריבן
מאי 14, 2024
מעסעדזשעס
849
רעאקציע ראטע
5,534
פרייהייט - פרידאם אוו ספיטש און פרי מארקעטס.

פרייהייט איז א גוטע זאך! דאס איז וואס יעדער איז מסכים און עפעס וואס מיר קוקן אן אלס א דבר פשוט. און איך קום נישט דא טענה'ן פארקערט אדער אז מ'זאל עס אוועקנעמען.
איך וויל אבער יא ארויסברענגען צוויי נקודות (פון צווישן מערערע) פארוואס די וועג וויאזוי מיר עקספיריענסן פרייהייט היינט איז מעגליך נישט די בעסטע וועג פאר אונז און פאר היומעניטי. די ערשטע א פסיכאלאגישע, און די צווייטע אן עקאנאמישע/פראקטישע. איך גיי אבער נישט דא אריינגיין אין אלטערנאטיוון אדער מהלכים וויאזוי עס צו פארבעסערן.


מיין ערשטע ארגומענט איז אז מענטשן קענען נישט פארנעמען קיין אבסאלוט פרייהייט. פינטל.

אסאך סקאלערס, פסיכאלאגן, און סאציאלע סייענטיסטן, האבן שוין ארויסגעברענגט אז מיר גלייכן פרייהייט און די אייגענע אטאנאמישע החלטות ביז א געוויסע פוינט. ס'קומט צו א פלאץ ווי עס ווערט צופיל און אומנאטורליך פאר רוב מענטשן צו איינשלינגען.
אין אידישקייט קענען מיר דעם כלל פון אין לך בן חורין אלא מי שעוסק בתורה, און מאנכע נעמען עס צו אן עקסטרעם אז נאר אידן זענען צופרידן - וואס איז פארשטייט זיך נישט אינגאנצן אמת, אבער יא אביסל רעפלעקטירט אין שטודיעס איבער צופרידענהייט ראטעס - ווי א"י ובפרט די היימישע געגענטער דארט זענען נאך דאס מערסט צופרידענע מענטשן אין די וועלט.
בערי שווארץ האט א טעזע 'די פאראדאס פון טשויס', ווי ער טענה'ט אז די פילצאליגע אויסוואלן וואס מיר האבן היינט מאכט אונז נאר מער מיסרעבל, און אז די מעלה פון אויסוואל און פרייהייט דערצו גייט נאר ביז א געוויסע נקודה, וואס פון דאן ווערט עס נאר א שטער צו אונזער וועל-ביאינג.
סאשעל מידיע און די פרייהייט פון ווארט וכו' וואס קומט דערמיט איז נאך א פלאץ ווי מער און מער דאטא צייגט אז עס ברענגט מיט זיך א געוויסע מאס פון שאדן (בפרט פאר קינדער און אינגערע מענטשן) סיי צו די וועג וויאזוי מיר עקספיריענסן דאס וועלט, סיי צו די פאליטישע און אלגעמיינע דיסקאורס, און אפגערעדט פאר די ארטיפישעל אדיקשען וואס עס שטעלט אונז אריין דעפירט ביי די מארקעט פון אלגאריטם'ס אויף אונזער חשבון.

דאס אלעס שטרייכט אונטער וויאזוי נישט אייביג איז אבסאלוט פרייהייט די זאך וואס איז געוואונטשן פאר א געזונטע ציוויליזאציע, און אז ס'זענען דא פלעצער ווי רעסטריקציעס איז בעסער. און הגם דא טרעט מען אריין אין די פראבלעם פון ווער עס גייט זיין דער ארבעטראר דערפון, אבער אויב קען מען ווען לאזן נאטור אדער רעאליטעט אליין זיין דער פוסק (אזויווי ס'איז געווען פאר נישט לאנג צוריק) קען לכאו' יעדער מודה זיין אז די וועלט איז אין דעם זין געווען א בעסערע און רואיגערע פלאץ.


די צווייטע ארגומענט באציט זיך צו די וועג וויאזוי מיר ביהעיוון אונטער די אסטראנאמישע פרייהייט וואס מיר טרעפן זיך מיט.
די פאקט איז אז מיר גלייכן צו מאכן קורץ-טערמיניגע החלטות אין א פרייע מארקעט, און מיר איגנארירן - אדער זענען נישט ביכולת צו נעמען אין באטראכט - לאנג טערמיניגע עפעקטס דערפון.
קאפיטאליזם און פרייע מארקעטס איז די געדאנק אז קאנסומערס זענען די וועלכע זענען מחליט וואס זיי ווילן און וואס איז אלטימעטלי ווערד צו ווערן אויסגעהויבן, ס'איז ביסודו זייער א גוטע און אן א-מאראל וועג פון אוועקנעמען סיי וועלכע ארטיפישעל דזשאדזשמענטס איבער וויאזוי מארקעטס זאלן פארקומען און וואס זאל ווערן רעגולירט אדער ארויסגעשטעלט. די פראבלעם ווערט ווען במציאות האבן די קאנסומערס א בייעס - עפעס וואס מארקעטס האט זיך זייער שנעל געלערנט צו מאניפולירן און אויסנוצן די לאך.
מייקעל סאנדעל אין זיין בוך 'די טיראניע פון מעריט' ברענגט ארויס וויאזוי געוויסע קליינע החלטות פון מענטשן וואס זענען אויבנאויף זייער גלייך און פעיר, פירן צו תוצאות וואס זיי וואלטן זיך נישט געוואונטשן ווען זיי קענען ווען האבן אלע אינפארמאציע אפען וויאזוי דאס גייט זיך אויסשפילן אינעם לאנגען טערמין. און נישט בהחלט אז זיי וואלטן געטון אנדערש, אבער זיי וואלטן זיכער אנגעקוקט די גאנצע עקסטשעינדזש מיט אן אנדערע בליק.
ער געבט א דוגמא פון צאלן טיקעטס מיטצוהאלטן אן עווענט פון א סעלעבריטי, יעדער לכאו' איז מסכים אז 10 דאלאר פאר א טיקעט צו הערן טעילאר סוויפט איז פעיר פאר יעדעם, ס'איז פעיר פון מיין זייט אויב געב איך דאס מרצוני הטוב, און ס'זיכער פעיר פון איר זייט דאס אנצונעמען און ווערן א מיליאנער דערפון.
וואו די פראבלעם הייבט זיך אן איז ווען מ'קוקט די פראבלעמען וואס מיליאנערן און ביליאנערן ברענגען אן פאר סאסייעטי.
גערי סטיווענסאן איז איין באקאנטע אזא נאמען וואס געבט זיך אפ צו ארויסברענגען די עקאנאמישע פראבלעם וואס די ביליאנערן שאפן, (הגם מ'קען זיך דינגען אויף אסאך פון זיין אנאליז), ווי ער טענה'ט אז מיט דעם וואס זיי נוצן זייערע געלט צו איינקויפן -און עסענטשעלי אפקויפן- עסערטס, אנשטאט עס צוריק אינוועסטן אין די פראדוקטיווע עקאנאמיע, געשעט אז זיי זאפן איין די עקאנאמיע אונטער זיך און אז די גאנצע עולם ווערט נאר ארעמע אין רעזולטאט. די מציאות צייגט אז עשירים ווערן רייכער אלץ א פערצענט פון די GDP מער ווי די GDP וואקסט - אין די לעצטע 20 יאר, וואס טאקע ביי געוויסע קומט עס פון פראדוצירן רייכטום פארן פובליקום און קריעטן נייע וועליו צום עקאנאמיע, איז עס אבער אין רוב פעלער ס"ה אז זיי אינוועסטירן אין די האוזינג און אין אנדערע מארקעטס וואס שרויפט נאר ארויף פרייזן אויף די קאסטן פון אונז אלע. אא"וו וואס מ'קען דורכטון ביי אים און ביי אנדערע.
קומט אויס, אז ווען א מענטש קויפט איין אויף אמאזאן אדער אויף Temu לוינט אים עס אפשר טאקע קורץ-טערמיניג ווייל עס איז ביליג און עפישענט, אבער ס'לוינט נישט באמת לאנג-ראן ווען אמאזאן סקרוט אלע קליינע ביזנעסער און טעמו שלעפט אוועק מאסן געלטער קיין טשיינע. די זעלבע מיט גרויסע טשעין געשעפטן וואס איז אפשר טאקע באקוועמער און ביליגער (וואס פארדעם וועלן מיר דאס אויס) אבער קוקנדיג ברייט הרג'ט עס לאקאלע ביזנעסער, ס'שטופט אסאך געלט אין די טאש פון יחידים פאר גארנישט, און עס נעמט אוועק פון אסאך פאטענציאל וואס וואלט געקומען ווען מיר מאכן ווען נישט דעם החלטה אין ערשטן פלאץ.

מ'קען אריינגיין אין דעם נקודה אסאך טיפער און ברייטער. אבער מיין פוינט איז - און איך מיין אז יעדער קען מסכים זיין אין פרינציפעל - אז קאנסומערס זענען לימיטעד ווי ווייט זיי קענען נעמען אין חשבון בשעת'ן מחליט זיין וואו איינצוקויפן וכדו', און הגם די טרענסעקשאנס זענען 100 פערצענט לעגיטים און אויסגעהאלטן מיינט נאכנישט אז עס איז פאר די אייגענע טובה אויפן לאנג-ראן, וואס ביי טיים מ'כאפט זיך בלייבט שוין נישט איבער קיין עצה ווייל את הנעשה אין להשיב.. (העכערע טעקסעס אלס ענטפער איז שוין א נושא פאר זיך).



וואס איך וויל דא ארויסברענגען אין קורצן איז, אז מ'זעט אין די לעצטערע יארן אויף אפאר וועגן וויאזוי פון איין וועג האבן מארקעטס עקספלאדירט און פרייהייט איז אויף אנפרעצעדענטעד לעוועלס, סיי פרייהייט פון ווארט אויף סאשעל מידיע פלאטפארמעס, און סיי מארקעט פראדוקטיוויטעט מיט די ריזיגע קארפאראציע ביזנעסער, אבער צום זעלבן צייט איז דא א משונה'דיגע טראסק אין די מענטל העלט סטאטוס, און אין די טראסט וואס מענטשן האבן בכלליות צו די דעמאקראטישע סיסטעם, צווישן אסאך אנדערע פראבלעמען וואס פלאגט אונז און ווערט רעפלעקטירט אויף די סאציאלע פאבריק.
וואס איך טענה דא איז, אז אונזער טעות מעגליך שטעקט נישט אין געוויסע אינדיווידואלע אנעקדאטן, ווי טראמפ, אדער WOKE, אדער מעגליך אפי' סאשעל מידיע אד"ג. מעגליך ס'שטעקט אין אונזער מיינד סעט וויאזוי מיר האלטן אז ציוויליזאציע דארף אויסזען און די אמאונט פון פרייהייט וואס מיר זענען גרייט צו טאלערירן אן נעמען אין אכט די פאטענציאלע קאטאסטראפעס וואס עס קען אנברענגן - בלויז פארן פאקט אז עס איז אנפרעצעדענטעד, ניי, און מיר זענען נישט אימיונירט דערצו נאטורליכעהייט.
 
לעצט רעדאגירט:
יישר כח.

עס איז געווען א מחלוקות ביי צדיקים צי נאפאליאן = פרייהייט איז בעסער פאר דעם איד, אדער רוסלאנד = דיקטאטור איז בעסער פאר דעם איד.
 
איך רעד דא אבער אויסדרוקליך נישט פון אנדערע מהלכים אדער אלטערנאטיוון (ווי קאמוניזם אדער אטאקראטיע/דיקטאטורשאפט), בעיקר ווייל ס'נעמט אריין אין א גאנצע צווייטע קאנטראווערסיע.

מיין פוינט דא איז אפצושלאגן דעם געדאנק אז 'מער פרייהייט = דער בעסער'.

די איינציגסטע וואס דעשרעקט זיך נישט דערפון איז אן עכטע ליבערטעריען, ווייל ביי אים איז פרייהייט אן אבסאלוטע רעכט אפי' אויפן חשבון פון די צוזאמפאל פון סאסייעטי און אויף די חשבון פון סיי וועלכע יוטיליטעריען קאלקולאציע. הגם עס איז א שטיקל פאראדאקס אין עסענס (ווען פרייהייט קען פירן צו די צוזאמפאל פון פרייהייט). אבער דא קומט אריין די אנדערע שאלה ווי ריכטיג מיינע פרעדיקציעס זענען און צו מ'קען דאס איגנארירן לטובת דעם עטישן פרינציפעל.
 
אמת.
ריין קאפיטעליזם ווערט עווענטואל א מאנאפאלי פון אפאר רייכע, אזויווי ס׳איז געשעהן אין אמעריקא מיט קלעיטען און שערמאן.
און מען האט טאקע אדורך געפירט נייע געזעצן מען זאל מער נישט קענען מאכן קיין מאנאפאליס.
 
אמת.
ריין קאפיטעליזם ווערט עווענטואל א מאנאפאלי פון אפאר רייכע, אזויווי ס׳איז געשעהן אין אמעריקא מיט קלעיטען און שערמאן.
און מען האט טאקע אדורך געפירט נייע געזעצן מען זאל מער נישט קענען מאכן קיין מאנאפאליס.
וואס איז די מעשה, אין קורצן?
 
האט נישט טשורטשיל געזאגט אויף דעם
גערעכט, אבער פון די אנדערע זייט האט ער נישט גערעדט אין די היינטיגע ענווייראמענט ווען פרייהייט פון ווארט (און די ברייטערע קאנצעקווענצן פון סאשעל מידיע) ברענגט ארויס אונזער אוממעגליכקייט זיך אן עצה צו געבן מיט אזא פרעצעדענטלאזע מאס פון טשויסעס..
 
וואס איז די מעשה, אין קורצן?
ויהי בימי (ואין ויהי אלא לשון צער) סטענדערד אויל, וואס האט געגראבען פאר געז אין אמעריקא, בהנהלת ג׳ון די ראקעפעלער, יא, יענע ראקעפעלער, ער האט אויסעקויפט אלע זיינע קאמפעטשענס, און ווער ס׳האט זיך נישט געלאזט האט ער גענידערט די פרייז פון זיינע געז ביז די קאמפעטישען איז אינטערגעגאנגען, אזוי האט ער איבערגענימען די געזעלין מארקעט, און דעמאלטס האט ער געהויבען די פרייזען עד לב השמים.
די זעלבע איז געוועהן מיט US steal און אמעריקען רעילוועי.
עד שבאו קאנגרעסמאן שערמאן און דורך געפירט א געזעץ א מען טאר דאס נישט טוען (און נאך אסאך אנטי קאמפעטישען שטיק וואס זיי האבן געטוהן) און האט צובראכן די סטענדערד אויל קאמפעני אין 12 באזינדערע קאמפעניס.

אומוועלנדיג, האט דעי נייע געזעץ געמאכט ארבעטער יוניענס אום לעגאל, וויבאלד איינע פון די געזעצען אין שערמאן איז געוועהן אז צוויי קאמפעטישענס טארן נישט ״פרייז פיקסן״ דהיינו צוזאמען באשטימן א פרייז פאר זייער פראדוקט אדער סערוויס, קומט אויס ווען א יוניען נעמען זיך צאם און בעטען א געוויסע פרייז פאר זייער ארבעט זענען זיי עובר אויף פרייז פיקסען. עד שבא קאנגרעסמאן קלעיטאן און דורך געפירט א געזעץ אז יוניענס זענען אויסגעלייזט פון די שערמאן געזעץ.


(ביטע נישט כאפן אויפן ווארט איך שרייב עס פון זיכרון)
 
לעצט רעדאגירט:
פרייהייט - פרידאם אוו ספיטש און פרי מארקעטס.

פרייהייט איז א גוטע זאך! דאס איז וואס יעדער איז מסכים און עפעס וואס מיר קוקן אן אלס א דבר פשוט. און איך קום נישט דא טענה'ן פארקערט אדער אז מ'זאל עס אוועקנעמען.
איך וויל אבער יא ארויסברענגען צוויי נקודות (פון צווישן מערערע) פארוואס די וועג וויאזוי מיר עקספיריענסן פרייהייט היינט איז מעגליך נישט די בעסטע וועג פאר אונז און פאר היומעניטי. די ערשטע א פסיכאלאגישע, און די צווייטע אן עקאנאמישע/פראקטישע. איך גיי אבער נישט דא אריינגיין אין אלטערנאטיוון אדער מהלכים וויאזוי עס צו פארבעסערן.


מיין ערשטע ארגומענט איז אז מענטשן קענען נישט פארנעמען קיין אבסאלוט פרייהייט. פינטל.

אסאך סקאלערס, פסיכאלאגן, און סאציאלע סייענטיסטן, האבן שוין ארויסגעברענגט אז מיר גלייכן פרייהייט און די אייגענע אטאנאמישע החלטות ביז א געוויסע פוינט. ס'קומט צו א פלאץ ווי עס ווערט צופיל און אומנאטורליך פאר רוב מענטשן צו איינשלינגען.
אין אידישקייט קענען מיר דעם כלל פון אין לך בן חורין אלא מי שעוסק בתורה, און מאנכע נעמען עס צו אן עקסטרעם אז נאר אידן זענען צופרידן - וואס איז פארשטייט זיך נישט אינגאנצן אמת, אבער יא אביסל רעפלעקטירט אין שטודיעס איבער צופרידענהייט ראטעס - ווי א"י ובפרט די היימישע געגענטער דארט זענען נאך דאס מערסט צופרידענע מענטשן אין די וועלט.
בערי שווארץ האט א טעזע 'די פאראדאס פון טשויס', ווי ער טענה'ט אז די פילצאליגע אויסוואלן וואס מיר האבן היינט מאכט אונז נאר מער מיסרעבל, און אז די מעלה פון אויסוואל און פרייהייט דערצו גייט נאר ביז א געוויסע נקודה, וואס פון דאן ווערט עס נאר א שטער צו אונזער וועל-ביאינג.
סאשעל מידיע און די פרייהייט פון ווארט וכו' וואס קומט דערמיט איז נאך א פלאץ ווי מער און מער דאטא צייגט אז עס ברענגט מיט זיך א געוויסע מאס פון שאדן (בפרט פאר קינדער און אינגערע מענטשן) סיי צו די וועג וויאזוי מיר עקספיריענסן דאס וועלט, סיי צו די פאליטישע און אלגעמיינע דיסקאורס, און אפגערעדט פאר די ארטיפישעל אדיקשען וואס עס שטעלט אונז אריין דעפירט ביי די מארקעט פון אלגאריטם'ס אויף אונזער חשבון.

דאס אלעס שטרייכט אונטער וויאזוי נישט אייביג איז אבסאלוט פרייהייט די זאך וואס איז געוואונטשן פאר א געזונטע ציוויליזאציע, און אז ס'זענען דא פלעצער ווי רעסטריקציעס איז בעסער. און הגם דא טרעט מען אריין אין די פראבלעם פון ווער עס גייט זיין דער ארבעטראר דערפון, אבער אויב קען מען ווען לאזן נאטור אדער רעאליטעט אליין זיין דער פוסק (אזויווי ס'איז געווען פאר נישט לאנג צוריק) קען לכאו' יעדער מודה זיין אז די וועלט איז אין דעם זין געווען א בעסערע און רואיגערע פלאץ.


די צווייטע ארגומענט באציט זיך צו די וועג וויאזוי מיר ביהעיוון אונטער די אסטראנאמישע פרייהייט וואס מיר טרעפן זיך מיט.
די פאקט איז אז מיר גלייכן צו מאכן קורץ-טערמיניגע החלטות אין א פרייע מארקעט, און מיר איגנארירן - אדער זענען נישט ביכולת צו נעמען אין באטראכט - לאנג טערמיניגע עפעקטס דערפון.
קאפיטאליזם און פרייע מארקעטס איז די געדאנק אז קאנסומערס זענען די וועלכע זענען מחליט וואס זיי ווילן און וואס איז אלטימעטלי ווערד צו ווערן אויסגעהויבן, ס'איז ביסודו זייער א גוטע און אן א-מאראל וועג פון אוועקנעמען סיי וועלכע ארטיפישעל דזשאדזשמענטס איבער וויאזוי מארקעטס זאלן פארקומען און וואס זאל ווערן רעגולירט אדער ארויסגעשטעלט. די פראבלעם ווערט ווען במציאות האבן די קאנסומערס א בייעס - עפעס וואס מארקעטס האט זיך זייער שנעל געלערנט צו מאניפולירן און אויסנוצן די לאך.
מייקעל סאנדעל אין זיין בוך 'די טיראניע פון מעריט' ברענגט ארויס וויאזוי געוויסע קליינע החלטות פון מענטשן וואס זענען אויבנאויף זייער גלייך און פעיר, פירן צו תוצאות וואס זיי וואלטן זיך נישט געוואונטשן ווען זיי קענען ווען האבן אלע אינפארמאציע אפען וויאזוי דאס גייט זיך אויסשפילן אינעם לאנגען טערמין. און נישט בהחלט אז זיי וואלטן געטון אנדערש, אבער זיי וואלטן זיכער אנגעקוקט די גאנצע עקסטשעינדזש מיט אן אנדערע בליק.
ער געבט א דוגמא פון צאלן טיקעטס מיטצוהאלטן אן עווענט פון א סעלעבריטי, יעדער לכאו' איז מסכים אז 10 דאלאר פאר א טיקעט צו הערן טעילאר סוויפט איז פעיר פאר יעדעם, ס'איז פעיר פון מיין זייט אויב געב איך דאס מרצוני הטוב, און ס'זיכער פעיר פון איר זייט דאס אנצונעמען און ווערן א מיליאנער דערפון.
וואו די פראבלעם הייבט זיך אן איז ווען מ'קוקט די פראבלעמען וואס מיליאנערן און ביליאנערן ברענגען אן פאר סאסייעטי.
גערי סטיווענסאן איז איין באקאנטע אזא נאמען וואס געבט זיך אפ צו ארויסברענגען די עקאנאמישע פראבלעם וואס די ביליאנערן שאפן, (הגם מ'קען זיך דינגען אויף אסאך פון זיין אנאליז), ווי ער טענה'ט אז מיט דעם וואס זיי נוצן זייערע געלט צו איינקויפן -און עסענטשעלי אפקויפן- עסערטס, אנשטאט עס צוריק אינוועסטן אין די פראדוקטיווע עקאנאמיע, געשעט אז זיי זאפן איין די עקאנאמיע אונטער זיך און אז די גאנצע עולם ווערט נאר ארעמע אין רעזולטאט. די מציאות צייגט אז עשירים ווערן רייכער אלץ א פערצענט פון די GDP מער ווי די GDP וואקסט - אין די לעצטע 20 יאר, וואס טאקע ביי געוויסע קומט עס פון פראדוצירן רייכטום פארן פובליקום און קריעטן נייע וועליו צום עקאנאמיע, איז עס אבער אין רוב פעלער ס"ה אז זיי אינוועסטירן אין די האוזינג און אין אנדערע מארקעטס וואס שרויפט נאר ארויף פרייזן אויף די קאסטן פון אונז אלע. אא"וו וואס מ'קען דורכטון ביי אים און ביי אנדערע.
קומט אויס, אז ווען א מענטש קויפט איין אויף אמאזאן אדער אויף Temu לוינט אים עס אפשר טאקע קורץ-טערמיניג ווייל עס איז ביליג און עפישענט, אבער ס'לוינט נישט באמת לאנג-ראן ווען אמאזאן סקרוט אלע קליינע ביזנעסער און טעמו שלעפט אוועק מאסן געלטער קיין טשיינע. די זעלבע מיט גרויסע טשעין געשעפטן וואס איז אפשר טאקע באקוועמער און ביליגער (וואס פארדעם וועלן מיר דאס אויס) אבער קוקנדיג ברייט הרג'ט עס לאקאלע ביזנעסער, ס'שטופט אסאך געלט אין די טאש פון יחידים פאר גארנישט, און עס נעמט אוועק פון אסאך פאטענציאל וואס וואלט געקומען ווען מיר מאכן ווען נישט דעם החלטה אין ערשטן פלאץ.

מ'קען אריינגיין אין דעם נקודה אסאך טיפער און ברייטער. אבער מיין פוינט איז - און איך מיין אז יעדער קען מסכים זיין אין פרינציפעל - אז קאנסומערס זענען לימיטעד ווי ווייט זיי קענען נעמען אין חשבון בשעת'ן מחליט זיין וואו איינצוקויפן וכדו', און הגם די טרענסעקשאנס זענען 100 פערצענט לעגיטים און אויסגעהאלטן מיינט נאכנישט אז עס איז פאר די אייגענע טובה אויפן לאנג-ראן, וואס ביי טיים מ'כאפט זיך בלייבט שוין נישט איבער קיין עצה ווייל את הנעשה אין להשיב.. (העכערע טעקסעס אלס ענטפער איז שוין א נושא פאר זיך).



וואס איך וויל דא ארויסברענגען אין קורצן איז, אז מ'זעט אין די לעצטערע יארן אויף אפאר וועגן וויאזוי פון איין וועג האבן מארקעטס עקספלאדירט און פרייהייט איז אויף אנפרעצעדענטעד לעוועלס, סיי פרייהייט פון ווארט אויף סאשעל מידיע פלאטפארמעס, און סיי מארקעט פראדוקטיוויטעט מיט די ריזיגע קארפאראציע ביזנעסער, אבער צום זעלבן צייט איז דא א משונה'דיגע טראסק אין די מענטל העלט סטאטוס, און אין די טראסט וואס מענטשן האבן בכלליות צו די דעמאקראטישע סיסטעם, צווישן אסאך אנדערע פראבלעמען וואס פלאגט אונז און ווערט רעפלעקטירט אויף די סאציאלע פאבריק.
וואס איך טענה דא איז, אז אונזער טעות מעגליך שטעקט נישט אין געוויסע אינדיווידואלע אנעקדאטן, ווי טראמפ, אדער WOKק, אדער מעגליך אפי' סאשעל מידיעף אד"ג. מעגליך ס'שטעקט אין אונזער מיינד סעט וויאזוי מיר האלטן אז ציוויליזאציע דארף אויסזען און די אמאונט פון פרייהייט וואס מיר זענען גרייט צו טאלערירן אן נעמען אין אכט די פאטענציאלע קאטאסטראפעס וואס עס קען אנברענגן - בלויז פארן פאקט אז עס איז אנפרעצעדענטעד, ניי, און מיר זענען נישט אימיונירט דערצו נאטורליכעהייט.
א ריזיגע דאנק פאר דיין הערליכע insightful שנירל (איינס פון אסך!) דאס איז זייער א בארייכערענדע שמועס

דרך אגב האסטו מיר ארויפגעברענגט זיסע זכרונות פון יארן צוריק, שטייענדיג אין א book store מיט די צווייטע ביכל פון בערי שווארץ פּראקטישע חכמה און כ׳האב זיך פשוט נישט געקענט אפרייסן.

די סיבה פארוואס כ׳האב עס געוואלט ליינען ווייל כ׳האב אים געהערט אויף אן אינטערוויו רעדן וועגן די נושא פון זיין בוך: היתכן מ׳האבן אזוי ווייניג דאקטורים היינט וואס געבן זיך אפ מיט הארץ,

און rather באהאנדלען זייערע פאציענטן יאגעדיג, אז ס׳קען זיך אמאל דאכטן כאילו ביזט ״א פראדוקט אויף א קאנוועיער-בּעלט״ (איך ווייס נישט אויב ער ניצט אזא שארפע לשון but you get my point)

און ער ברענגט ארויס א געוואלדיגע פּוינט:
עס נעמט יארן, ביטער שווערע ארבעט, צו ווערן א דאקטער. רוב סטודענטן - ווען זיי קומען אריין אין מעדיקל סקול - וואס איז זייער drive? פארוואס נעמען זיי זיך אונטער אזא שווערע זאך? ווייל זיי האבן א הארץ און ווילן העלפן די מענטשהייט,

so where did we go wrong אז צום סוף זענען זיי אזוי אויסגעברענט?
איז ער טאקע מסביר אז היינט די שפיטעלער פארלייגן זיך צו סיסטעמאטיזירן אלעס,
אן צו נעמען אין באטראכט די עפעקט וואס דאס האט!

אנשטאט צו אפטימיזירן ריזאלטס און שאפן אן ענוויירעמענט וואס העלפט דאקטורים בליען און פּראוויידן בעסערע סערוויס פאר פאציענטן, איז דא א מצב פון אזא bureaucracy און די אלע red tape וואס דאקטורים האקן זיך כסדר אריין דערין ווען זיי ווילן העלפן א פאציענט - מאכט צוביסלעך אויפגעבן און פארלירן די גאנצע חשק! זיי געבן אויף האפענונג צו קענען אמת׳דיג מאכן א difference אזויווי זיי האבן לכתחילה געשטרעבט. (די טיווי שוי New Amsterdam ברענגט עס אפשר אביסל ארויס, און נאכמער די שוי Transplant)

נאכדעם איז no surprise אז מ׳זעהט אזא ריזאלטס. בפרט ווען מ׳נעמט אין אכט די אומנארמאלע לאנגע שעות וואס זיי מוזן ארבעטן און אנגיין כאילו זיי זענען א קאמפיוטער נישט א בשר ודם- וואס איז די חידוש דעמאלס אז אסך הייבן אן פונקציאנירן כמעט ווי א ראבאט? די חידוש איז אויף דעי וואס האבן נאך א הארץ!

אז מ׳טריט זיי נישט ווי מענטשן און מ׳געט זיי נישט די סופארטיוו סביבה וואס זאל זיי העלפן
maximize their potential -דעמאלס זעהט די מצב אזוי אויס

Sorry פאר׳ן מאריך זיין דא מיט א זייטיגע נקודה
 
איך הער האסט ארויסגעברענט אז עס קען טאקע אמאל ווערן פראמלעמאטיש, אבער וואס דען ווילסטו, נישט האבן פרייהייט פון פרייהייט?
 
Back
Top