א ריבניצער מופת🤣

לייביש הכהן

אלטגעזעסענער קרעמלער
זיך איינגעשריבן
יולי 11, 2024
מעסעדזשעס
330
רעאקציע ראטע
1,202
דערציילט מיר יעצט א יונגערמאן אזא געשיכטע:


חתונה געהאט האט ער מיט א ווייב מיט וואס ער האט זיך קיינמאל נישט פארשטאנען.

ער האט ליב צו לערנען, זי האט ליב צו וואטשען מאוויס.

ער איז א פארשלעפטע קרענק, זי איז זייער פונקטלעך.

ער האלט זיך ריין, גייט אין שאוער יעדן טאג, זי שטינקט פון צייט צו צייט, זעלטן וואס זי זאל שמעקן עכט פריש.

ער איז א כעס׳ן, זי איז אויסטערליש רויאיג.

ער איז זייער געפיליש, זי איז א קאלטע בריאה.

ער גלייכט גוטע עסן, זי קאכט נישט צום זאך.


הקיצור, די ליסטע איז גרויס…


זייענדיג אבער יונג און נישט ארויס האבנדיג די ״עומק היסוד״ וואס מערידזש באדייט, האט ער זיך פלוצלינג געטראפן מיט א שטוב פון קינדער…


מיט די יארן האט זיך זיין קאפ געעפענט, דא און דארט האט ער געזען א ספר וואס רעד איבער שלום בית.

ציביסלאך האט ער אנגעהויבן כאפן אז די שידוך איז א טעות לגמרי…!
ס׳איז אבער צו שפעיט, מ׳קען דאך נישט איבער לאזן א שטוב מיט קינדער, טא וואס טוט מען?

פלוצלינג דערמאנט ער זיך, ווי קען מען פארגעסן פונעם ריבינצער???

שוין לויפט ער צום קאר, זעצט זיך אריין, דריקט אראפ די גאז פעדל, און פליט אויף 140 מ.פ.ש. צום ציון.

אנקומענדיג, שפרינגט ער תיכף ארויס פון קאר, ער לויפט מיט איין צום טויער, כיפערט שנעל אפ ״אל מלא רחמים״. ער גייט אריין אינעם אוהל, כאפט א תהילימל, צינד אן א לעכט, און שטעלט זיך ביים ציון איינרייסן מיט בכיות…

נאכן זיך אויסבעטן אפאר מינוט, שפירט ער מיטאמאל א דערלייכטערונג… זיין געפיל זאגט אים; געפועלט אלעס גוטס!

ער דערמאנט זיך אבער אז א קוויטל האט ער נאכנישט געשריבן. גייט ער אריין צום אוהל, ס׳איז אבער נישטא קיין שום ווייסע ליידיגע פאפיר.

ער זוכט ארום, ווען פלוצלינג זעט ער א פאפיר ליגט אויפן פלאר. ער הייבט דאס אויף, אבער צו זיין שטוינונג איז עס אנגעקאטשעקט פון די אנדערע זייט.

פלוצלינג כאפט ער זיך, די קאטשקעריי איז מאדערענע ארט… עפעס הייבט זיך אן שפינען אין זיין מוח… ער כאפט זיך אז ווען עס קומט צו ארט קען אמאל א שלעכטע קאליר זיין רייך, און א ליניע ״שלא כסדרו״ קען גאר זיין א גאונות…

יעצט שטימט שוין אלעס: די ווייב זי שטינקט, ס׳איז איין שטיק מאדערענע ארט… זי איז קאלט אן געפילן, גאר א שלעכטע קאליר אינעם בילד… זי ווייסט נישט ווי אזוי מען קאכט, אָאַ, די ליניע איז אויסטערליש קרים, זיכער איז זי ווערד א מיליאן דאלער…

עד כאן המעשה…
 
לעצט רעדאגירט:
דו עפענסט א נייע שנירל ווי די עולם זאל שרייבן ריבניצע מופתים?
 
דערציילט מיר יעצט א יונגערמאן אזא געשיכטע:


חתונה געהאט האט ער מיט א ווייב מיט וואס ער האט זיך קיינמאל נישט פארשטאנען.

ער האט צו לערנען, זי האט ליב צו וואטשען מאוויס.

ער איז א פארשלעפטע, זי איז זייער פונקטלעך.

ער האלט זיך ריין, גייט אין שאוער יעדן טאג, זי שטינקט פון צייט צו צייט, זעלטן וואס זי זאל שמעקן עכט פריש.

ער איז א כעס׳ן, זי איז אויסטערליש רויאיג.

ער איז זייער געפיליש, זי איז א קאלטע בריאה.

ער גלייכט גוטע עסן, זי קאכט נישט צום זאך.


הקיצור, די ליסטע איז גרויס…


זייענדיג אבער יונג און נישט ארויס האבנדיג די ״עומק היסוד״ וואס מערידזש באדייט, האט ער זיך פליצלונג געטראפן מיט א שטוב פון קינדער…


מיט די יארן האט זיך זיין קאפ געעפענט, דא און דארט האט ער געזען א ספר וואס רעד איבער שלום בית.

ציביסלאך האט ער אנגעהויבן כאפן אז די שידוך איז א טעות לגמרי…!
ס׳איז אבער צו שפעיט, מ׳קען דאך נישט איבער לאזן א שטוב מיט קינדער, טא וואס טוט מען?

פלוצלינג דערמאנט ער זיך, ווי קען מען פארגעסן פונעם ריבינצער???

שוין לויפט ער צום קאר, זעצט זיך אריין, דריקט אראפ די גאז פעדל, און פליט אויף 140 מ.פ.ש.

ער קומט אן צום ציון, מיט איין אטעם לויפט ער ארויף דעם בארג, גייט אריין אינעם אוהל, כאפט א תהילימל, צינד אן א לעכט, און שטעלט זיך ביים ציון איינרייסן מיט בכיות…

נאכן זיך אויסבעטן א פאר מינוט, שפירט ער מיטאמאל א דערלייכטערונג… זיין געפיל זאגט אים; געפועלט אלעס גוטס.

ער דערמאנט זיך אבער אז א קוויטל האט ער נאכנישט געשריבן. גייט ער אריין צום אוהל, ס׳איז אבער נישטא קיין שום ווייסע ליידיגע פאפיר.

ער זוכט ארום, ווען פלוצלונג זעט ער א פאפיר ליגט אויפן פלאר. ער הייבט דאס אויף, אבער צו זיין שטוינונג איז עס אנגעקאטשעקט פון די אנדערע זייט.

פליצלונג כאפט ער זיך, די קאטשקעריי איז מאדערענע ארט… עפעס הייבט זיך אן שפינען אין זיין מוח… ער כאפט זיך אז ווען עס קומט צו ארט קען אמאל א שלעכטע קאליר זיין רייך, און א ליניע ״שלא כסדרו״ קען גאר זיין א גאונות…

יעצט שטימט שוין אלעס: די ווייב זי שטינקט, ס׳איז איין שטיק מאדערענע ארט… זי איז קאלט אן געפילן, גאר א שלעכטע קאליר אינעם בילד… זי ווייסט נישט ווי אזוי מען קאכט, אָאַ, די ליניע איז אויסטערליש קרים, זיכער איז זי ווערד א מיליאן דאלער…

עד כאן המעשה…
די מעשה האב איך פארשטאנען אבער דער מופת נישט..
 
הגם די מעשה איז לכאורה א סאטירע, ליגט אבער לענ"ד דערין אַן אמת'ע נקודה. מיינענדיג, אז אסאך שוועריקייטן פאר'ן מענטש, קומט (עכ"פ אפטמאל) אָלטימעטלי אראפ צו פּערספּעקטיוו. אז מען באטראכט די ספּאַוּס'ס חסרונות ווי מעלות, וכעין דאס וואס קען געבן די שיינקייט אין אַרט וכדומה, און מ'טוישט די פּערספּעקטיוו אז דאס איז משלים זיינע כאראקטער שטריכן וכדומה, דאן טוישט ער אט זיין פראבלעם. ווי ניטשע האט געשריבן, "עס זענען נישטא קיינע פאקטן, נאר פרשנות פון פאקטן."

כמובן, אז דאס איז נישט געזאגט געווארן על הכלל כולו (אזוי ווי ביי בּעיסיקעלי כמעט אלעס אין לעבן), אבער א נקודה למחשבה איז עס זיכער.
 
לעצט רעדאגירט:
@לייביש הכהן ביטע נעם אראפ די סמיילי פונעם קעפל, אדער טרעף אן אנדערע וועג ארויסצוברענגען דיין געדאנק און לאז דעם צדיק וקדוש רוען אין לעכטיגן גן עדן…
 
לעצט רעדאגירט:
שכח פאר די מעשה, יעצט געזאגט פאר די ווייב אין א ראמענטישע מאמענט "האני... ביסט איין שטיק ארט"
כ'האף האסט איר נישט געגעבן צו ליינען דעם ארטיקל פאר דו האסט איר עס געזאגט.
 
ח"ו, זי האט מיר געזאגט אז ס'איז די מאסט נייסעס טינק וואס כ'האב איר נאר אמאל געזאגט :ROFLMAO:
אה נאך א מזל. כ'בין שוין געווען באזארגט אז דו וועסט מוזן זוכן וואו צו נעכטיגן אין די נעקסטע פּאר נעכט🤣
 
Back
Top