די גאנצע שמועס צו דער ברך און מהר”א האבן געלט איז פוינטלעסס גראדע איז דער ברך געווען א שותף מיט מיין זיידע אין געוויסע געשעפטן. ווען נישט א חשש גילוי וואלט דא געפאוסט די עווידענס. אבער מיין זיידע, גראדע איינער וואס האט פיינט געהאט סאטמאר, פלעגט זאגן אז ער האט אזא גלייכע מענטש נאכנישט באגעגנט.
צום ענין.
ווען איינער ”פארגעסט” פון ר’ אהרנ’נס, און זיין טאטען׳ס רשעות אלע יארן ווייל עס פיט נישט זיין נאראטיוו זאל כאטש האבן די דיסענסי אנצופילן א מויל מיט וואסער אדער גאר זאגן אז עס איז העכערע זאכן, נישט לייקענען זאכן וואס יעדער געדענקט. למשל.
פארברענען א קימפעטארן היים.
איינשפארן אן עלטערע פרוי אין איר מאנ׳ס ציון פאר 36 שעה’ן.
שרייען אויף אידישע קינדער שגץ ארויס/כהנים ארויס.
ווערעמדיגע קינדער.
אומערקלערטע שריפות ביי בני יואל מוסדות וועלכע זענען געשען גלייך נאך עפעס א שפיץ פון די ישיבה האט געגעבן א ציהיצטע דרשה.
אויפמאכן א בלבול אויף א גדול בישראל אז זיין מאמע איז געגאנגען אזוי. וד”ל.
שרייען אז מען איז מרא דאתרא ווייל זייער מיינונג איז קיין מיינונג
לאזן א נפטר ליגן שעה’ן אלס נקמה אין זיין טאטן, און זינגען הקפה ניגונים בשעת׳ן קבורה.
און נאך...