- זיך איינגעשריבן
- מאי 15, 2024
- מעסעדזשעס
- 702
- רעאקציע ראטע
- 3,218
- פונקטן
- 423
(די ארטיקל באציעט זיך בעיקר צו די לענדער אין וועסט אייראפע און די סקאנדינאווישע לענדער. פון א אלגעמיינע פערספעקטיוו, נישט פון א אידישע פערספעקטיוו)
דער אייראפעאישער, ער גייט ארויס פון דער ארבעט שפעטסטענס פינעווע און לאזט די ארבעט אונטער זיך. נישטא קיין טעלעפאנען, נישט קיין אימעילס, לויטן געזעץ מוז ער נישט אויפהייבן בכלל. The right to disconnect הייסט עס.
ער באקומט צווישן 20 און 30 טעג א יאר וואקאציע באצאלט, צוזאמען מיט די נאציאנאלע האלידעי טעג קען דאס אנקומען צו איבער זעקס וואכן א יאר. אין האלאנד, א גרויס חלק פראצענט פון באפעלקערונג ארבעטן נאר דריי פיר טעג א וואך און די עוורידזש ארבעט שעות דארטן איז 32 שעה א וואך. אין בעלגיע באקומט מען יעדער יאר איין חודש באצאלט דאפעלט געהאלט כדי זאלסט קענען גיין וואקאציע.
אויב מ'איז קראנק באקומט מען צום ווייניגסטענס א גאנצע חודש באצאלט די פולע געהאלט. אין נארוועגיע באקומט מען עס ביז א יאר. און דייטשלאנד ביז אנדערטהאלבן יאר, ווען די ערשטע זעקס וואכן באקומט מען באצאלט די פולע געהאלט דורך די עמפלאויער און פון דארט דורך העלט אינשורענס. אין האלאנד באקומט מען ביז צוויי יאר, מינימום 70 פראצענט פון די געהאלט.
בכלל ביי די אייראפעאישע איז די ארבעט נישט הייליג, ס'בדרך כלל נישט קיין חלק פון זיין זעלבסט ווערד, ס'איז א מיטל צו מאכן די לעבן בעסער און דערפאר דארף עס אריינשטימען אין זיין לעבן, נישט פארקערט. ווארק-לייף בעלענס איז קודש קדשים.
*
די פרויען באקומען מינימום 14 באצאלטע וואכן מעטערנעטי ליוו נאך א געבורט. אין א גרויס חלק לענדער קומט עס אבער אן צו 5 חדשים און ביי טייל ביז 11-13 חדשים באצאלטע וואקאציע פארן פרוי. די מענער באקומען אויך א מינימום פון צוויי וואכן באצאלטע וואקאציע ארום די געבורט פון א קינד.
חוץ פון מעטערנעטי ליוו איז דא אין אייראפע א זכות פון 'פערענטאל ליוו': ביידע פון די עלטערן באקומען יעדער עקסטער א מינימום פון 4 חדשים וואקאציע פאר יעדע קינד, יעדע חודש באקומען זיי באצאלט ארום טויזענט יורא, און מ'קען דאס אויסנוצן ביז די קינד איז 12 יאר. דו קענסט עס נעמען אויף איינמאל אדער דאס אויסציען, למשל ארבעטן נאר פיר טעג א וואך פאר צוויי יאר.
שכר לימוד קאסט גארנישט, די מדינה צאלט עס. זיין א לערער פאדערט יארן לערנען און איז פאררעכנט אלץ מכובדיגע פאסטן. בנוגע אקאדעמישע עדיוקאציע: אין א טייל לענדער ווי שוועדן, עסטרייך, דענמארק און דייטשלאנד איז עס בחינם און די מדינה צאלט אויך א גרענט פארן סטודענט. אין אנדערע לענדער קען עס קאסטן ביז צוויי טויזענט יורא א יאר.
די געזונטהייט סיסטעם קאסט אפ פרוטות. ער קען זען די בעסטע דאקטורים און די העלט אינשורענס צאלט אים צוריק פון 70 ביז 90 פראצענט.
האלאנד איז אן אויסנאם אין די געביט מיט פריוואטע אינשורענס קאמפעניס, אבער זיי געפינען זיך אונטער שווערע רעגולאציע.
פאר יעדן קינד באקומט מען מינימום 110 יורא א חודש. אין דייטשלאנד באקומט מען 259 יורא א חודש פער קינד.
דער אייראפעאישער געניסט פון צוזאמגענומענע פובליק פארקס, ברייטע סיידוואקס איבעראל; ספעציעל דעזיגנירטע בייק וועגן וואס זענען מחובר ווי א נעץ ארום די גאנצע לאנד. (די פיסגייער און בייק רייזענדע זענען מלכים און באקומען פריאריטי איבער קארס).
אויך געניסט ער פון פונקטליכע און ריינע טראנספארט מיטלען, ווי באנען, טראמען און באסעס. אלע שטעט זענען פארבינדן מיט א נעץ פון באנען, און גאנץ אייראפע איז פארבינדן מיט א נעץ פון באנען. אין די אינטערנאציאנאלע באנען זענען דא Wifi.
די שטאט איז געבויעט ארום דער מענטש. אלעס איז נאנט און וואקעבעל.
די קוואליטעט פון לעבן אליין פארנעמט א גרויס חלק פונעם קולטור. לעבן אין די מינוט, הנאה האבן, cozynes, באקוועמליכקייט און סאציאלע שייכות. אין האלאנד רופט מען דאס gezeligheid, און אין עסטרייך געמיטליכקייט.
*
דער עוורידזש אייראפעאישער יוגענטליכער קען בדר"כ מינימום צוויי שפראכן, רוב דריי, און אין טייל לענדער איבער פיר שפראכן. ער באזוכט אסאך לענדער. ער איז קאסמאפאליטיש און גלאבעל מיינדעד, און האלט מיט וואס טוט זיך אויפן וועלט מיט עקספאוזשער צו אסאך פרעמדע קולטורן. די ערסאמוס פראגרעם פון די EU ערלויבט סטודענטן צו שטודירן צווישן 2 און 12 חדשים אין א אנדערע אייראפעאישע לאנד פאר בחינם און ער באקומט גרענטס אויסצוצאלן די טרעוול און ליווינג קאסט.
*
אין אייראפע, זיין א פאליציאנט קען נעמען דריי יאר טרענירונג (אין אמעריקע ביז פינף חדשים). די צאל מענטשן וואס שטארבן פון פאליציי פער 10 מיליאן איז אונטער צען. אין טייל לענדער זיראו. אין אמעריקע ארום 35.
אין אמעריקע, די טורמע סיסטעם פאקוסירט אויף נקמה און שטראף אין צייט וואס אייראפעאישע טורמעס פאקוסירן אויף Rehabilitation און טריעט דעם ארעסטאנט ווי א יומען ביאונג, אדרעסירט די פראבלעמען פונעם ארעסטאנט וואס האבן גורם געווען צו די קריים, לערנט אים אויס סקילס אין טורמע וכו'. די סטעטס אנבאלאנגט Recidivism (ארעסטאנטן וואס ווערן צוריק ארעסטירט) שטייט צווישן 20 און 40 פראצענט. אין אמעריקע שטייט עס צווישן 60-80 פראצענט.
*
יעצט טראכט דער אייראפעאישער איבער דער אמעריקאנער וואס ארבעט ווי א חמור רוב צייט פון זיין לעבן, קוים רעכטן, זיין העלט קעיר איז אנגעהאנגען אין זיין ארבעט, אן דעם איז ער מאכטלאז. אלזא איז ער אנגעהאנגען ווי א האן אין זיין ארבעט פלאץ און אין די חסדים פונעם עמפלאויער וואס קען דיר פייערן פון איין מינוט אויפן אנדערן. נישטא קיין וואקאציעס, נישט קיין סיק פעי, נישט קיין מאטערניטי ליוו וכו'.
ער טראכט איבער די שמוציגע אלטמאדישע סאבוועיס, די סיידוואקס-לאזע שטעט וואס זענען געבויעט ארום קארס אנשטאט דעם מענטש. איבער די היימלאזע זומביס וואס פארפלייצן די געסער פון די גרויסע שטאט. די טענט סיטיס. די הויעכע האמיסייד רעיטס. די טשענסעס צו שטארבן (מארד) אין אמעריקע איז זעקס צו זיבן מאל העכער ווי אין אייראפע.
ער געניצט איבער די פאליטישע לאגערן וואס וואס זענען פארנומען זיך ארומרייסן ארום טעארעטישע פרינציפן וואס האבן קנאפ שייכות מיטן טאג טעגליכע לעבן. מענטשן וואס זענען גרייט צו לעבן אין א סאסייעטי פול מיט טויט און בלוט און העצע אבי צו קענען האלטן א גאן און פילן פריי; איבער די יוגענט וואס זענען פארנומען צו סעלעברירן זייערע פראגרעסיווישקייט און די ריזיגע חלקים וואס זענען פאדרייט געווארן אין ענדלאזע וויקטימהוד סייקלס און קענסל קולטור.
נישט געזארגט. דער אייראפעאישער איז נאך אזוי פארגעשריטן און ליבעראל ווי דער אמעריקאנער סטודענט אבער ער מוז עס נישט אויספויקן, ער מוז נישט צווינגען אויף אנדערע, ביי אים איז עס א חלק פון זיין לעבן. מעגליך עס קומט פון א פראגמאטיזם אדער גלייכגילטיגקייט צו זאכן וואס זענען נישט עכט נוגע צו זיין לעבן קוואליטי, אדער מעגליך א קאלעקטיווע בגרות פון א קאנטינענט וואס איז שוין אריבער אסאך און מיטגעהאלטן די חורבן וואס אבסאלוטע טאטאלע אידעאלאגיעס האבן אנגעמאכט.
דער אייראפעאישער צאלט הויכע טעקסעס, זייער הויכע. אויב די גרונד איז הויעך איז די דאך היבש נידעריג און ס'נישט לייכט עס צו ברעכן. די ביוראקראטיע איז כמעט איינגעבאקן אין די סיסטעם און ס'קען דיר ארויסציען די נשמה. די אינדיווידואליזם איז שוואכער פון אין אמעריקע (אין סקאנדינאוויע איז שטארק אויף די זייט פון קאלעקטיוויזם). ער פארמאגט אביסל ווייניגער פרייהייט פון אויסדרוק ביי די מער ראדיקאלע גרעניצן (וואס קען אין געוויסע -נישט צו אפטע- פעלער קומען צו א מצב וואס איז ממש פוגע אין דעם מענטשנס פרייהייט). ער מוז פארקוקן און מאכן אידעאלאגישע פשרות. לעב און לאז לעבן איז א חלק פון זיין מהות. אבער ער לעבט א גוט לעבן. און פארוואס מוטשעט מען זיך אזוי אויב נישט צו לעבן א גוט לעבן?
אלזא אויב האסטו נישט שטארקע אמביציעס, משוגענע טאלאנט, סתם לעבן ברייט איז נישט גענוג דו מוזט דווקא זיין רייך און דו האסט נישט ווילדע פאנטאזיעס, אויב דו ווילסט פשוט לעבן בשלווה און ישוב הדעת סטאביל און מיט רעלאטיוו זיכערקייט. וואס געבט דיר דען אמעריקע וואס אייראפע קען דיר נישט צושטעלן מיט מער רואיגקייט?
כ'האב נאך קולטוראלע אבזערוואציעס אבער דאס פאר אן אנדערע מאל. ס'געשריבן פון אן אייראפעאישע קוק ווינקל. אמעריקאנער פאטריאטן, קומט אריין פארטיידיגן די גאלדענע מדינה.
דער אייראפעאישער, ער גייט ארויס פון דער ארבעט שפעטסטענס פינעווע און לאזט די ארבעט אונטער זיך. נישטא קיין טעלעפאנען, נישט קיין אימעילס, לויטן געזעץ מוז ער נישט אויפהייבן בכלל. The right to disconnect הייסט עס.
ער באקומט צווישן 20 און 30 טעג א יאר וואקאציע באצאלט, צוזאמען מיט די נאציאנאלע האלידעי טעג קען דאס אנקומען צו איבער זעקס וואכן א יאר. אין האלאנד, א גרויס חלק פראצענט פון באפעלקערונג ארבעטן נאר דריי פיר טעג א וואך און די עוורידזש ארבעט שעות דארטן איז 32 שעה א וואך. אין בעלגיע באקומט מען יעדער יאר איין חודש באצאלט דאפעלט געהאלט כדי זאלסט קענען גיין וואקאציע.
אויב מ'איז קראנק באקומט מען צום ווייניגסטענס א גאנצע חודש באצאלט די פולע געהאלט. אין נארוועגיע באקומט מען עס ביז א יאר. און דייטשלאנד ביז אנדערטהאלבן יאר, ווען די ערשטע זעקס וואכן באקומט מען באצאלט די פולע געהאלט דורך די עמפלאויער און פון דארט דורך העלט אינשורענס. אין האלאנד באקומט מען ביז צוויי יאר, מינימום 70 פראצענט פון די געהאלט.
בכלל ביי די אייראפעאישע איז די ארבעט נישט הייליג, ס'בדרך כלל נישט קיין חלק פון זיין זעלבסט ווערד, ס'איז א מיטל צו מאכן די לעבן בעסער און דערפאר דארף עס אריינשטימען אין זיין לעבן, נישט פארקערט. ווארק-לייף בעלענס איז קודש קדשים.
*
די פרויען באקומען מינימום 14 באצאלטע וואכן מעטערנעטי ליוו נאך א געבורט. אין א גרויס חלק לענדער קומט עס אבער אן צו 5 חדשים און ביי טייל ביז 11-13 חדשים באצאלטע וואקאציע פארן פרוי. די מענער באקומען אויך א מינימום פון צוויי וואכן באצאלטע וואקאציע ארום די געבורט פון א קינד.
חוץ פון מעטערנעטי ליוו איז דא אין אייראפע א זכות פון 'פערענטאל ליוו': ביידע פון די עלטערן באקומען יעדער עקסטער א מינימום פון 4 חדשים וואקאציע פאר יעדע קינד, יעדע חודש באקומען זיי באצאלט ארום טויזענט יורא, און מ'קען דאס אויסנוצן ביז די קינד איז 12 יאר. דו קענסט עס נעמען אויף איינמאל אדער דאס אויסציען, למשל ארבעטן נאר פיר טעג א וואך פאר צוויי יאר.
שכר לימוד קאסט גארנישט, די מדינה צאלט עס. זיין א לערער פאדערט יארן לערנען און איז פאררעכנט אלץ מכובדיגע פאסטן. בנוגע אקאדעמישע עדיוקאציע: אין א טייל לענדער ווי שוועדן, עסטרייך, דענמארק און דייטשלאנד איז עס בחינם און די מדינה צאלט אויך א גרענט פארן סטודענט. אין אנדערע לענדער קען עס קאסטן ביז צוויי טויזענט יורא א יאר.
די געזונטהייט סיסטעם קאסט אפ פרוטות. ער קען זען די בעסטע דאקטורים און די העלט אינשורענס צאלט אים צוריק פון 70 ביז 90 פראצענט.
האלאנד איז אן אויסנאם אין די געביט מיט פריוואטע אינשורענס קאמפעניס, אבער זיי געפינען זיך אונטער שווערע רעגולאציע.
פאר יעדן קינד באקומט מען מינימום 110 יורא א חודש. אין דייטשלאנד באקומט מען 259 יורא א חודש פער קינד.
דער אייראפעאישער געניסט פון צוזאמגענומענע פובליק פארקס, ברייטע סיידוואקס איבעראל; ספעציעל דעזיגנירטע בייק וועגן וואס זענען מחובר ווי א נעץ ארום די גאנצע לאנד. (די פיסגייער און בייק רייזענדע זענען מלכים און באקומען פריאריטי איבער קארס).
אויך געניסט ער פון פונקטליכע און ריינע טראנספארט מיטלען, ווי באנען, טראמען און באסעס. אלע שטעט זענען פארבינדן מיט א נעץ פון באנען, און גאנץ אייראפע איז פארבינדן מיט א נעץ פון באנען. אין די אינטערנאציאנאלע באנען זענען דא Wifi.
די שטאט איז געבויעט ארום דער מענטש. אלעס איז נאנט און וואקעבעל.
די קוואליטעט פון לעבן אליין פארנעמט א גרויס חלק פונעם קולטור. לעבן אין די מינוט, הנאה האבן, cozynes, באקוועמליכקייט און סאציאלע שייכות. אין האלאנד רופט מען דאס gezeligheid, און אין עסטרייך געמיטליכקייט.
*
דער עוורידזש אייראפעאישער יוגענטליכער קען בדר"כ מינימום צוויי שפראכן, רוב דריי, און אין טייל לענדער איבער פיר שפראכן. ער באזוכט אסאך לענדער. ער איז קאסמאפאליטיש און גלאבעל מיינדעד, און האלט מיט וואס טוט זיך אויפן וועלט מיט עקספאוזשער צו אסאך פרעמדע קולטורן. די ערסאמוס פראגרעם פון די EU ערלויבט סטודענטן צו שטודירן צווישן 2 און 12 חדשים אין א אנדערע אייראפעאישע לאנד פאר בחינם און ער באקומט גרענטס אויסצוצאלן די טרעוול און ליווינג קאסט.
*
אין אייראפע, זיין א פאליציאנט קען נעמען דריי יאר טרענירונג (אין אמעריקע ביז פינף חדשים). די צאל מענטשן וואס שטארבן פון פאליציי פער 10 מיליאן איז אונטער צען. אין טייל לענדער זיראו. אין אמעריקע ארום 35.
אין אמעריקע, די טורמע סיסטעם פאקוסירט אויף נקמה און שטראף אין צייט וואס אייראפעאישע טורמעס פאקוסירן אויף Rehabilitation און טריעט דעם ארעסטאנט ווי א יומען ביאונג, אדרעסירט די פראבלעמען פונעם ארעסטאנט וואס האבן גורם געווען צו די קריים, לערנט אים אויס סקילס אין טורמע וכו'. די סטעטס אנבאלאנגט Recidivism (ארעסטאנטן וואס ווערן צוריק ארעסטירט) שטייט צווישן 20 און 40 פראצענט. אין אמעריקע שטייט עס צווישן 60-80 פראצענט.
*
יעצט טראכט דער אייראפעאישער איבער דער אמעריקאנער וואס ארבעט ווי א חמור רוב צייט פון זיין לעבן, קוים רעכטן, זיין העלט קעיר איז אנגעהאנגען אין זיין ארבעט, אן דעם איז ער מאכטלאז. אלזא איז ער אנגעהאנגען ווי א האן אין זיין ארבעט פלאץ און אין די חסדים פונעם עמפלאויער וואס קען דיר פייערן פון איין מינוט אויפן אנדערן. נישטא קיין וואקאציעס, נישט קיין סיק פעי, נישט קיין מאטערניטי ליוו וכו'.
ער טראכט איבער די שמוציגע אלטמאדישע סאבוועיס, די סיידוואקס-לאזע שטעט וואס זענען געבויעט ארום קארס אנשטאט דעם מענטש. איבער די היימלאזע זומביס וואס פארפלייצן די געסער פון די גרויסע שטאט. די טענט סיטיס. די הויעכע האמיסייד רעיטס. די טשענסעס צו שטארבן (מארד) אין אמעריקע איז זעקס צו זיבן מאל העכער ווי אין אייראפע.
ער געניצט איבער די פאליטישע לאגערן וואס וואס זענען פארנומען זיך ארומרייסן ארום טעארעטישע פרינציפן וואס האבן קנאפ שייכות מיטן טאג טעגליכע לעבן. מענטשן וואס זענען גרייט צו לעבן אין א סאסייעטי פול מיט טויט און בלוט און העצע אבי צו קענען האלטן א גאן און פילן פריי; איבער די יוגענט וואס זענען פארנומען צו סעלעברירן זייערע פראגרעסיווישקייט און די ריזיגע חלקים וואס זענען פאדרייט געווארן אין ענדלאזע וויקטימהוד סייקלס און קענסל קולטור.
נישט געזארגט. דער אייראפעאישער איז נאך אזוי פארגעשריטן און ליבעראל ווי דער אמעריקאנער סטודענט אבער ער מוז עס נישט אויספויקן, ער מוז נישט צווינגען אויף אנדערע, ביי אים איז עס א חלק פון זיין לעבן. מעגליך עס קומט פון א פראגמאטיזם אדער גלייכגילטיגקייט צו זאכן וואס זענען נישט עכט נוגע צו זיין לעבן קוואליטי, אדער מעגליך א קאלעקטיווע בגרות פון א קאנטינענט וואס איז שוין אריבער אסאך און מיטגעהאלטן די חורבן וואס אבסאלוטע טאטאלע אידעאלאגיעס האבן אנגעמאכט.
דער אייראפעאישער צאלט הויכע טעקסעס, זייער הויכע. אויב די גרונד איז הויעך איז די דאך היבש נידעריג און ס'נישט לייכט עס צו ברעכן. די ביוראקראטיע איז כמעט איינגעבאקן אין די סיסטעם און ס'קען דיר ארויסציען די נשמה. די אינדיווידואליזם איז שוואכער פון אין אמעריקע (אין סקאנדינאוויע איז שטארק אויף די זייט פון קאלעקטיוויזם). ער פארמאגט אביסל ווייניגער פרייהייט פון אויסדרוק ביי די מער ראדיקאלע גרעניצן (וואס קען אין געוויסע -נישט צו אפטע- פעלער קומען צו א מצב וואס איז ממש פוגע אין דעם מענטשנס פרייהייט). ער מוז פארקוקן און מאכן אידעאלאגישע פשרות. לעב און לאז לעבן איז א חלק פון זיין מהות. אבער ער לעבט א גוט לעבן. און פארוואס מוטשעט מען זיך אזוי אויב נישט צו לעבן א גוט לעבן?
אלזא אויב האסטו נישט שטארקע אמביציעס, משוגענע טאלאנט, סתם לעבן ברייט איז נישט גענוג דו מוזט דווקא זיין רייך און דו האסט נישט ווילדע פאנטאזיעס, אויב דו ווילסט פשוט לעבן בשלווה און ישוב הדעת סטאביל און מיט רעלאטיוו זיכערקייט. וואס געבט דיר דען אמעריקע וואס אייראפע קען דיר נישט צושטעלן מיט מער רואיגקייט?
כ'האב נאך קולטוראלע אבזערוואציעס אבער דאס פאר אן אנדערע מאל. ס'געשריבן פון אן אייראפעאישע קוק ווינקל. אמעריקאנער פאטריאטן, קומט אריין פארטיידיגן די גאלדענע מדינה.
לעצט רעדאגירט:
