איז טאקע אזוי געפערליך צו זיין א בן גרושים?‎

ציצית קניפער

היימישער קרעמלער
זיך איינגעשריבן
מערץ 9, 2026
מעסעדזשעס
58
רעאקציע ראטע
325
פונקטן
53
לעצטנס איז דא א מוראדיגע אויפוואכונג אז מען זאל זיך נישט גט'ן, ווייל די קינדער מאכן געפערליך מיט.

עד כדי כך אז גרשון מענדל טויב זאגט אז אויב איינער וויל זיך גט'ן זאל ער ערשט הרגענען זיינע קינדער.



ערשט א דיסקלעמער, איך פארשטיי אז צו אויפוואקסן אין א צוטיילטע שטוב איז נישט קיין פאָן, און עס קומט אסאך אקווערד מצבים, און בכלל עס הערשט א אומסטאביליטעט און שטוב און די קינדער ווערן צומישט, און מסתם זענען דא חברים וואס טשעפענען זיי אא״וו.



אבער איז עס דען אזוי געפערליך ווי מען לייגט עס אראפ, ממש עס איז עק וועלט?

מיר זעט אויס אז מען מישט צאם צוויי זאכן, גיטין און עביוז.

מען הערט פון זייער אסאך בני גרושים ווי זיי לייגן אראפ די מיטמאכענישן, רוב פון זייערע מעשיות איז פון וויאזוי זיי זענען עביוזד געווארען פון די עלטערען.

הייסט דעי עביוסיוו עלטערען עווענטשילי גטן זיי זיך און מען נעמט די גאנצע חאזעריי פון עביוזן די קינדער און מען לייגט עס ארויף אויף די גט.

אויך קען זיין עביוז שלא לשם עביוז, דאס איז ווען מען ניצט די קינדער אלץ א פאנדעל אין די פייט, צי מען לאזט זיי נישט רעדן מיט די אנדערע צד, אדער מען מאכט זיי קומען אין קאורט אדער אין בית דין.



מיין פוינט וואס איך וויל ארויס ברענגען, איז די עצם אויפוואקסען אין א צוטיילטע שטוב (אן קיין עביוז) אזא שלעכטע זאך?
 
לעצטנס איז דא א מוראדיגע אויפוואכונג אז מען זאל זיך נישט גט'ן, ווייל די קינדער מאכן געפערליך מיט.

עד כדי כך אז גרשון מענדל טויב זאגט אז אויב איינער וויל זיך גט'ן זאל ער ערשט הרגענען זיינע קינדער.
גיטין אין דזשענערעל איז "אומפארמיידבאר / אָנעוואידעבל בלע'ז". פארשטייט זיך אז ס'איז דא פעלער ווי מ'קען עס פארמיידען, וכולי האי "ואולי" אז ס'לוינט זיך עס צו פארמיידען (איך בין נישט זיכער אויף דעם, אויב די קאפעל גייט לעבען אין מיזערי פאר די רעסט פון זייער לעבען, וכדומה). עס איז אבער א פאקט אין הלכה, און אין מציאות, און מ'קען עס נישט טוישען אדער סטאַפּפּען.

ווער ס'איז באמת באהאווענט מיט גיטין וועט אפשר מודה זיין אז די אויפוואכונג און די סטעיטמענט פון ח"ו הרגענען די קינדער פארדעם, איז נארישער פון נאריש. און עס טרינקט בלויז די בלוט פון די וואס האבען זיך גע'גט באין ברירה וביושר. להוסיף סטיגמע על סטיגמע, נישט בלויז זענען זיי א נעבעכ'דיגע גרוש/גרושה, זיי הרגענען אויך אוועק זייערע קינדער.

יתכן אז גרשון מענדל טויב איז א צדיק און טוט גיטע זאכען (איך בין נישט אויסגעקאכט מיט זיינע פעולות צו זאגען לטוב אדער לרע), איך וואלט אים אבער היילי רעקעמענדעט צו ענדערש ארבעטן ביהיינד די סינס, ארויסהעלפן קאפלס/קינדער בעפאר און נאכן גט, און נישט ארויסלייגן אזעלכע האקעלע סטעיטמענטס אויפן גאס, בבחינת "אמור מעט ועשה הרבה"...
מיין פוינט וואס איך וויל ארויס ברענגען, איז די עצם אויפוואקסען אין א צוטיילטע שטוב (אן קיין עביוז) אזא שלעכטע זאך?
בכלל נישט. מיט נארמאלע און געזונטע עלטערען שטערט עס נישט די קינדערס לעבען, אויב ס'איז דא מיוטשעל רעספעקט צווישן די געוועזענע פּאהר, די קינדער הערן נישט קיין שום שלעכט ווארט פון איינעם אויפן צווייטן און וויזיטעישן סקעדזשועלס פארט מער וויניגער סמוד און איזי, דארף עס בדרך כלל נישט שאטען פאר די קינדער. ס'איז דא גענוג און נאך קינדער פון גע'גטע שטובער וואס זענען אויפגעוואקסן לשם ולתפארת.

לעומת זה, מיט אומנארמאלע און אומגעזונטע עלטערן שאדט עס פונקט אזוי פאר די קינדער אפילו ווען די עלטערען זענען צוזאמען. מענטל העלט אישוס ביי עלטערן האבען געמאכט פול מער שאדען פאר קינדער ווי גיטין קען מאכען. פארשטייט זיך אז מענטל העלט אישוס צוזאמען מיט זיין גע'גט איז גאר גאר גאר ווייטאגלעך פאר די קינדער. ס'איז אבער אזוי ווי מ'זאגט, בלעים נישט די גאָן, בלעים די שיסער. די זעלבע דא, דזשענערעלייז נישט, "בלעים נישט גיטין, בלעים מענטל העלט אישוס". וההכרח לא יגונה ולא ישובח. וד"ל
 
לעצטנס איז דא א מוראדיגע אויפוואכונג אז מען זאל זיך נישט גט'ן, ווייל די קינדער מאכן געפערליך מיט.

עד כדי כך אז גרשון מענדל טויב זאגט אז אויב איינער וויל זיך גט'ן זאל ער ערשט הרגענען זיינע קינדער.



ערשט א דיסקלעמער, איך פארשטיי אז צו אויפוואקסן אין א צוטיילטע שטוב איז נישט קיין פאָן, און עס קומט אסאך אקווערד מצבים, און בכלל עס הערשט א אומסטאביליטעט און שטוב און די קינדער ווערן צומישט, און מסתם זענען דא חברים וואס טשעפענען זיי אא״וו.



אבער איז עס דען אזוי געפערליך ווי מען לייגט עס אראפ, ממש עס איז עק וועלט?

מיר זעט אויס אז מען מישט צאם צוויי זאכן, גיטין און עביוז.

מען הערט פון זייער אסאך בני גרושים ווי זיי לייגן אראפ די מיטמאכענישן, רוב פון זייערע מעשיות איז פון וויאזוי זיי זענען עביוזד געווארען פון די עלטערען.

הייסט דעי עביוסיוו עלטערען עווענטשילי גטן זיי זיך און מען נעמט די גאנצע חאזעריי פון עביוזן די קינדער און מען לייגט עס ארויף אויף די גט.

אויך קען זיין עביוז שלא לשם עביוז, דאס איז ווען מען ניצט די קינדער אלץ א פאנדעל אין די פייט, צי מען לאזט זיי נישט רעדן מיט די אנדערע צד, אדער מען מאכט זיי קומען אין קאורט אדער אין בית דין.



מיין פוינט וואס איך וויל ארויס ברענגען, איז די עצם אויפוואקסען אין א צוטיילטע שטוב (אן קיין עביוז) אזא שלעכטע זאך?

ר' ציצית,

If i may, וואס פינקטליך איז דיין שאלה?

דו האלטס אז איינער וואס האט נישט עקספיריענסד א געוויסע זאך, קען באמת פארשטיין אדער צו quantifying אן עקספיריענס אדער פעין?

וואס איז מיט פארלירען אן עלטערען, האבען קענסער, וכו?

אויב דיין שאלה איז צי סאיז ענדערש צו לעבען מיט עלטערען וואס האבען זיך פיינט, און מיט קריגערייען אין שטוב, vs א ציטיילטע שטוב, קענסטו אפשר האבען מענטשען וואס זענען דורך ביידע. און אפילו דעמאלטס איז נישט באמת קיין פארגלייך פון איין מענטש צום צווייטען, אבער עט ליעסט קענסטו באקומען א subjective opinion.
 
  • לייק
רעאקציעס: Yesh
זייענדיג אביסל פארמישט אין די נושא פון שידוכים קען איך זאגן מיט 100% אז קינדער פון געגטע עלטערן מאכן אסאך שוואכערע שידוכים, אבער היבש שוואכער, ווי אנדער אין די זעלבע לעוול..
 
  • לייק
רעאקציעס: Yesh
איך האב זיך לעצטנס אנגעטראפן אין א גאר אינטערסאנטע סטאדי:

אין שטובער וואו עס ווערן געבוירן קינדער וועט זיין אסאך א גרעסערע פראצענט פון אביוזטע קינדער, ווי היימען אן קיין קינדער.
אויף אזוי ווייט אז אין היימען וואס האבן בכלל נישט קיין קינדער, וועט מען פשוט נישט טרעפן קיין אביוזטע קינדער בכלל!!

די סטאטיסטיק האט מיר ממש צושאקלט, און מען דארף זעהן מרעיש עולמות צו זיין צו פארמיידן היימען מיט קינדער פאר אלע געלטער.

ווערטלעך אין די זייט, בלעימען גיטין איז לענ"ד פאלש...

די גיטין איז נישט די פראבלעם, די מחלוקת פון די עלטערן איז די פראבלעם.
גיטין אן מחלוקת מיינט בכלל נישט צורודערטע קינדער (ובפרט אויב מען האט נאכאמאל חתונה), און מחלוקת אן גיטין קען אויך שטארק צורודערן די קינדער.

(איך בין אבער מסכים מיט @יום טוב ליפמאן צונז אז גיטין קען האבן א שלעכטע עפעקט ביי שידוכים ביי די וואס זענען זיך משדך משפחות און נישט די קינדער.

אבער אויב ביסטו א מאמין דאן געדענק אז 40 יום קודם וכו, און ס'האט נישט באמת קיין אפעקט, אפילו אויב ס'זעהט אזוי אייס מיט די פליישיגע אויגן, און אויב ביסטו נישט קיין מאמין דאן איז דאך די שידוכים סיסטעם פון קוקן אויף משפחות סייווי אפגעפרעגט, און מען טאר סתם נישט אזוי נישט גיין מיט יענע שידוכים מהלך)
 
לעצט רעדאגירט:
זייענדיג אביסל פארמישט אין די נושא פון שידוכים קען איך זאגן מיט 100% אז קינדער פון געגטע עלטערן מאכן אסאך שוואכערע שידוכים, אבער היבש שוואכער, ווי אנדער אין די זעלבע לעוול..
די ניצט די היימישע שידוכים סיסטעם אלץ א מעסטער?!
 
ר' ציצית,

If i may, וואס פינקטליך איז דיין שאלה?

דו האלטס אז איינער וואס האט נישט עקספיריענסד א געוויסע זאך, קען באמת פארשטיין אדער צו quantifying אן עקספיריענס אדער פעין?

וואס איז מיט פארלירען אן עלטערען, האבען קענסער, וכו?

אויב דיין שאלה איז צי סאיז ענדערש צו לעבען מיט עלטערען וואס האבען זיך פיינט, און מיט קריגערייען אין שטוב, vs א ציטיילטע שטוב, קענסטו אפשר האבען מענטשען וואס זענען דורך ביידע. און אפילו דעמאלטס איז נישט באמת קיין פארגלייך פון איין מענטש צום צווייטען, אבער עט ליעסט קענסטו באקומען א subjective opinion
cleardot.gif

איך מיין אז איך האב גאנץ קלאר ארויסגעברענגט די שאלה, אבער איך וועל עס איבערחזרן.
איז א קינד וואס וואקסט אויף אין א צוטיילטע שטוב אן עביוסיוו עלטערען, א געפערליכע זאך אזויווי מען לייגט עס אראפ אלץ טראמע? אדער איז עס פשוט נישט באקוועם, און מען שטאלפערט זיך אן אין אקערדנעס און באנעבעכערייען, און א צומישקייט?

לגבי יתומים, קענסער, און קינדער וואס וואקסן אויף און א שטוב ווי עס גייט מכות, קענסטו טאקע עפענען א באזינדערע אשכול.

לגבי נישט עקספיריענסען די פעין, איז לאו דוקא אמת וואס די זאגסט, אבער אדרבה איינער וואס האט עס יא עקספיריענסט זאל אריין קומען עס וועט זיכער העלפן קלאר מאכן.
 
אפילו מען גט זיך "שיין" און איידל, עס איז נאך אלץ א בראך אויף די קינדער. טאטי וואינט דא און מאמי דארט, פאר יעדע צווייטע וואך שבת צים צווייטען, האטס נישט דיין טאטע יעדע נאכט צי דיר העלפן מיט די גמרא, שבת און יו"ט אלע קינדער זענען מיט די טאטעס אין שיל און די ביסט אליין און אזוי ווייטער
 
אפילו מען גט זיך "שיין" און איידל, עס איז נאך אלץ א בראך אויף די קינדער. טאטי וואינט דא און מאמי דארט, פאר יעדע צווייטע וואך שבת צים צווייטען, האטס נישט דיין טאטע יעדע נאכט צי דיר העלפן מיט די גמרא, שבת און יו"ט אלע קינדער זענען מיט די טאטעס אין שיל און די ביסט אליין און אזוי ווייטער
נישט קיין ספק אז ס'קען זיין זייער אומבטעמט, די שאלה איז נאר אויב בלייבן און זיך קריגן איז בעסער פאר די קינדער.

א דערביטערטע טאטע אינדערהיים איז אסאך מאל פיל ערגער ווי א גע'גטער רואיגער טאטע.
 
נישט קיין ספק אז ס'קען זיין זייער אומבטעמט, די שאלה איז נאר אויב בלייבן און זיך קריגן איז בעסער פאר די קינדער.

א דערביטערטע טאטע אינדערהיים איז אסאך מאל פיל ערגער ווי א גע'גטער רואיגער טאטע.
קירח מכאן ומכאן
 
לעצטנס איז דא א מוראדיגע אויפוואכונג אז מען זאל זיך נישט גט'ן, ווייל די קינדער מאכן געפערליך מיט.

עד כדי כך אז גרשון מענדל טויב זאגט אז אויב איינער וויל זיך גט'ן זאל ער ערשט הרגענען זיינע קינדער.



ערשט א דיסקלעמער, איך פארשטיי אז צו אויפוואקסן אין א צוטיילטע שטוב איז נישט קיין פאָן, און עס קומט אסאך אקווערד מצבים, און בכלל עס הערשט א אומסטאביליטעט און שטוב און די קינדער ווערן צומישט, און מסתם זענען דא חברים וואס טשעפענען זיי אא״וו.



אבער איז עס דען אזוי געפערליך ווי מען לייגט עס אראפ, ממש עס איז עק וועלט?

מיר זעט אויס אז מען מישט צאם צוויי זאכן, גיטין און עביוז.

מען הערט פון זייער אסאך בני גרושים ווי זיי לייגן אראפ די מיטמאכענישן, רוב פון זייערע מעשיות איז פון וויאזוי זיי זענען עביוזד געווארען פון די עלטערען.

הייסט דעי עביוסיוו עלטערען עווענטשילי גטן זיי זיך און מען נעמט די גאנצע חאזעריי פון עביוזן די קינדער און מען לייגט עס ארויף אויף די גט.

אויך קען זיין עביוז שלא לשם עביוז, דאס איז ווען מען ניצט די קינדער אלץ א פאנדעל אין די פייט, צי מען לאזט זיי נישט רעדן מיט די אנדערע צד, אדער מען מאכט זיי קומען אין קאורט אדער אין בית דין.



מיין פוינט וואס איך וויל ארויס ברענגען, איז די עצם אויפוואקסען אין א צוטיילטע שטוב (אן קיין עביוז) אזא שלעכטע זאך?
80% קינדער ביי די גוים וואקסן אויף מיט צוטיילטע עלטערן, און 90% ביי אונז וואקסן אויף מיט ביידע עלטערן, סטאטיסטסיקלי איז נישט דא דארט מער מענטעל העלט אישוס וואס ווערט דוועלעפט דורך זיין צוטיילט,

זייער סטופעד סטעיטמענט, ח"ו אזוי צו רעדן ווען מדארף זיך גטן איז עס אסאך מער שעדליך פאר די קינדער צו זיין צוזאמען און זיי זאלן מיטהאלטן ווי די הויז איז אומאויפגעריסענע וואלקענא בארג, וואס מיט א קליינע ריק שיסט עס אויף

געהערט אמאל א גוט ווארט, א טאטע גייט ע"פ רוב נישט קישן זיין ווייב און פראנט פון די קינדער, זיי זאלן נישט זעען וואס זיי דארפן נישט, עכ"פ זיכער נישט נשיקות פיהו, קינדער וואס זעהן קולות וברקים ביי די עלטערן איז אסאך מער שעדליך ווי זיי זאלן זעען נשיקות פיהו!
 
געהערט אמאל א גוט ווארט, א טאטע גייט ע"פ רוב נישט קישן זיין ווייב און פראנט פון די קינדער, זיי זאלן נישט זעען וואס זיי דארפן נישט, עכ"פ זיכער נישט נשיקות פיהו, קינדער וואס זעהן קולות וברקים ביי די עלטערן איז אסאך מער שעדליך ווי זיי זאלן זעען נשיקות פיהו!
עס דערמאנט מיר די באקאנטע ווארט פון ראביי יעקבסאן, די פרוי זאגט פאר'ן רב אז זי וויל זיך גט'ן פונעם מאן, און די רב שרעקט איר איבער אז ס'שטייט אז די מזבח איז מוריד דמעות ווען מ'גט זיך, ענטפערט די פרוי, איך וויין שוין פופצן יאר, ס'וועט גארנישט געשען אז די מזבח וויינט איינמאל...
 
זייענדיג אביסל פארמישט אין די נושא פון שידוכים קען איך זאגן מיט 100% אז קינדער פון געגטע עלטערן מאכן אסאך שוואכערע שידוכים, אבער היבש שוואכער, ווי אנדער אין די זעלבע לעוול..
שוואכע שידוך מיינסטו צי זאגן א די כלה איז אויך א קינד פון גרושים, נו נו, נישט קיין פראבלעם.
אנלעס די מיינסט צי זאגן אז די כלה האט עכטע פראבלעמען, נישט סתם קיין אימעדזש נארישקייטן?
 
80% קינדער ביי די גוים וואקסן אויף מיט צוטיילטע עלטערן, און 90% ביי אונז וואקסן אויף מיט ביידע עלטערן, סטאטיסטסיקלי איז נישט דא דארט מער מענטעל העלט אישוס וואס ווערט דוועלעפט דורך זיין צוטיילט,
ס'איז נישט ממש אזוי.

די פראסענטעדזש פון קינדער אין אמעריקע וואס וואקסן אויף נאר מיט איין עלטערן איז בערך 20-35 פראצענט (ווענדט זיך וואו דו קוקסט).

פון די אנדערע זייט איז אויך פאראן מערערע סטאדיס וואס ווייזן אז קינדער מיט נאר איין עלטערן האבן פיל ערגערע סטאטיסטיקס ווען ס'קומט צו ארעסטן, ארעמקייט, און אפילו געוויסע מענטל העלט פראבלעמען.

אבער אפילו מיט אלע סטאטיסטיקס איז די נקודה "אז מען זאל זיך נישט גט'ן" נישט נארמאל...

יעדע קעיס איז א וועלט פאר זיך, און ווי שוין אויסגעשמועסט א מיליאן מאל זענען עלטערן וואס שלאגן זיך אויך א גרויסע סכנה פאר די קינדער.

די אלע שלעכטע סטאטיסטיקס ארום קינדער פון גע'גטע שטובער איז נישט געמאכט צו זאגן ווען מען מוז שוין גיין צום גט, ס'איז ענדערש געמאכט צו זאגן פאר די שידוך!!!
שטעל נישט צאם יואלי מיט רחי פשוט וויבאלד ביידע קומען פון שטובער מיט א שפיצל!!

אין די עכט היימישע גאס איז שוין דא גענוג סטיגמה ארום גיטין, ס'פעלט נישט אויס מער שרעק און סטיגמה פאר מען גייט זיך גט'ן, נאר ענדערש אביסל מער קאפ בשעת מען מאכט די שידוך.

(יא, איך ווייס אויך אז אין די דעיטן גאס איז דא מער גיטין, אבער ווי שוין אויסגעשמועסט האט עס נישט מיט די שידוכים סיסטעם נאר ענדערש מיט זייער אנדערע מהלך החיים און ציל אין לעבן.
אין אונזער היימישע גאס ווי מען וויל עכט שטארק בלייבן חתונה געהאט א גאנץ לעבן, וואלט אביסל מער עפארט בשעת'ן מאכן די שידוך אסאך געקענט צוגעבן)

אז מען רעדט שוין...
איך בין נייגעריג וואס די עסקנים זאגן צו די קאפלעך ווי איינער ווערט "אויפגעקלערט". האלטן זיי דארט אויך אז מען זאל זיך נישט גט'ן וועגן די קינדער וכו??
 
cleardot.gif

איך מיין אז איך האב גאנץ קלאר ארויסגעברענגט די שאלה, אבער איך וועל עס איבערחזרן.
איז א קינד וואס וואקסט אויף אין א צוטיילטע שטוב אן עביוסיוו עלטערען, א געפערליכע זאך אזויווי מען לייגט עס אראפ אלץ טראמע? אדער איז עס פשוט נישט באקוועם, און מען שטאלפערט זיך אן אין אקערדנעס און באנעבעכערייען, און א צומישקייט?

לגבי יתומים, קענסער, און קינדער וואס וואקסן אויף און א שטוב ווי עס גייט מכות, קענסטו טאקע עפענען א באזינדערע אשכול.

לגבי נישט עקספיריענסען די פעין, איז לאו דוקא אמת וואס די זאגסט, אבער אדרבה איינער וואס האט עס יא עקספיריענסט זאל אריין קומען עס וועט זיכער העלפן קלאר מאכן.

סאו אין קורצן, יא ס'איז א טראומע, נישט קיין חילוק ווי אזוי דו דרייסט עס. נאכדעם קומט צו די ביהעוויער פון די עלטערען און ארומיגע וואס דעסיידט צי די קינד איז ruined for life, אדער קען עס מענטאלי איבערלעבן.
 
סא אין קורצען, יא סאיז א טראומע, נישט קיין חילוק ווי אזוי די דרייסט עס. נאכדעים קומט צי די ביהעוויער פון די עלטערען און ארומיגע וואס דיסייט צי די קינד איז ruined for life, אדער קען עס מענטאלי איבעלעבען
ס'איז זיכער שווערער פאר קינדער פון גע'גטע שטיבער אין פארגלייך צי קינדער ווי די עלטערן זענען צוזאמען און לעבן באהבה אחוה ושלום ורעות (אויב דאס האט עפעס מיט ריעליטי נאכן אפטאנצן שמח תשמח).

פון די אנדערע זייט, איז עס נישט א טויטשטראף אורטייל ח"ו פאר קינדער ווען די עלטערן גט'ן זיך אויף א נארמאלע אופן און טון נאכדעם כל מה שביכלתם אז ס'זאל זיין די שענסטע מעגליך פאר די קינדער דורכאויס זייער קינדער יארען. און א געוויסע הינזיכט -הגם ס'איז נישט קיין לכתחלה- קען עס זיי העלפן פאר זייער ערוואקסן לעבען, זיי וואקסן דיקערע הויט און קענען גרינגער איבערקומען סטענדערט שוועריקייטן וואס מאכט זיך אין לעבן. זיי זענען שוין געווען ארום די בלאק ווי מ'רופט עס. אפילו מ'פרובירט די בעסטע מעגליך ס'זאל זיין פיין און וואויל פאר זיי אלע יארען האבען זיי שוין למעשה געפעיסט א סטראגעל אין לעבען, און ווי די וועלט זאגט "וואס צוברעכט אינז נישט, מאכט אינז נאר שטערקער".

אסאך זאכען איז נישט איז נישט געוואונטשן אין לעבן, הלוואי וואלט נישט געווען די צרה אדער סיי וועלכע אנדערע צרה, אבער לענינינו וואלט מען ענדערש געדארפט אויסנוצען אלע ריסארסעס מעגליך צו העלפן און באגלייטן עלטערן/קינדער אין די מצבים, ענדערש ווי מאכען א בער פון דעם און אפשרעקן קאפלס וואס האבן באמת נישט קיין ברירה און מוזען נעמען די ראוט.
 
Back
Top