סקיצעפרעניע - וואס איז דאס?

הק' לייביש שרייבער

אלטגעזעסענער קרעמלער
וועטעראן
זיך איינגעשריבן
אפר. 12, 2024
מעסעדזשעס
1,174
רעאקציע ראטע
3,735
סקיצאפרעניע – ווען דער מוח איז קאנטראלירט אויף אויטא קרוז, און דער דרייווער קען נישט צוריקנעמען קאנטראל.

סקיצאפרעניע איז נישט סתם א גײסטישע קרענק. עס איז א אינערליכע צער און עינוי הנפש, א קער אין מוח וואס מאכט א מענטש זיך אפרייסן פון רעאליטעט און לעבן אין א וועלט וואס ער שאפט זיך אליין אין זיין אייגן קאפ, א וועלט וואס עקזיסטירט בכלל נישט אינדרויסן. נישט ווייל ער וויל – נאר ווייל ער קען נישט אנדערש. דער מוח, וואס זאל פירן דעם מענטש'נס טראכטן, פילן און פארשטאנד, ווייזט איהם/איר עפעס גאר אן אנדער וועלט.

סקיצעפרעניע קען ל"ע פאלן אויף יעדן סארט מענטש. אויף א גוטער מענטש. א חכם. איינער וואס געהערט אין געזעלשאפט און האט אפי' גוטע פריינד, און איז ארום גענומען מיט א ווארימע משפחה. און פלוצלינג... ווערט עס שטיל. נישטא קיין וועלט, עס איז חושך ואפילה. ער באקומט VR ברילן וואס נאר אין די ברילן עקזיסטירט זיין גאנץ לעבן, אלעס אויסער די VR ברילן איז נישטא.

דער מח שיקט אימעדזשעס/פחדים/הרגשים וואס זענען בכלל נישט קיין מציאות אין זיין געגנווארט.

א טייל פון די סימנים פון סקיצעפרעניע איז אז דער מענטש דערלעבט זאכן וואס זענען נישטא בכלל. ער הערט קולות וואס קיינער אויסער ער/זי הערט נישט. ער/זי זעט מענטשן וואס זענען נישטא. ער/זי מיינט אז עמיצער פאלגט אים/איר נאך, און וויל אים/איר שלעכטס טוהן, ער/זי ווערט בארעדט ווען קיינער קימערט זיך בכלל נישט אויף זיי.

נישט ווייל ער/זי זוכט דראמא – נאר ווייל דער מח זאגט זיי אזוי. ער האלט מיט אן אמת אז עס איז דער אמת, דו קענסט עס נישט מיט לאגישע אויפקלערונגען מסביר זיין.
ער/זי קען רעדן צומישט – איין סענטענס וועט נישט שטימען מיט'ן צווייטן. ווערטער צוקוועטשען זיך אריין איינס אינעם צווייטן, און ס'איז שווער צו פארשטיין וואס ער/זי זאגט אדער מיינט.

פון אינדרויסן קוקט עס אויס צעריסן, אבער אינעווייניג אין זייער מח קעמערלעך זענען זיי זייער קלאר מיט וואס זיי זאגן און דאס איז די איינציגע וועג וויאזוי זייער מוח פראבירט זיך צו באנעמען מיט זיין/איר ארום.

סקיצעפרעניע נעמט אויך אוועק פונעם באטראפענע זאכן וואס זענען איהם/איר וויכטיג צום לעבן. ס'וערט שווער זיך צו אויפצושטעלן פון בעט, און טוהן וואס א מענטש ברויך צו טוהן צו פשוט קענען אנגיין מיט זיין/איר הלוך ילך. נישטא קיין שום לוסט צו עסאשיעטן, און סאשעלייזן מיט זייער ארומיגע. נישטא קיין געשמאק אין זאכן וואס פריער האט מען ליב געהאט. קיין שמייכל, קיין לעבעדיגע פונר פארוואס צו אנגיין.

דער באטראפענער קען זיצן אין געזעלשאפט מיט מענטשן, אבער ער/זי איז נישטא. זײן/איר קאפ איז גאר אין א צווייטע פלאץ (אין זיין אייגן וועלט זעהט אדער שפירט בכלל נישט אז ער/זי זיצט צווישן מענטשן).

די געדאנקען-גאנג ווערט אן אנקטראלעבל מאשין. עס איז פשוט ארויס פון גלייכגעוויכט.

דער מח איז נישט צוגעשטעלט ווי ס'דארף צו זיין. מ'קען נישט טראכטן קלאר. מען קען נישט געדענקען וואו מ'האט געלייגט עפעס א מינוט צוריק. מען קען נישט וויסן ווי אנצוהייבן, און וואס צו טוהן נעקסט. יעדע קליינ נארישע החלטה ווערט ווי א לאבירינט.

דער מענטש ווייסט נישט וואס איז אמת, און וואס איז דמיון. ער/זי טראכט, אבער דאס טראכטן שלענגלט זיך אן קיין שום ריטעם.

א משל לסבר את האוזן. א גיטער פיאניסט שפילט אויף זיין פיאנא, נאר דער פיאנא איז ארויס פון טאן. דער פיאניסט איז נישט קאפוט – די נאטן זענען פשוט נישט אויף פלאץ (דערפאר סאונדט עס אף-טאן, ער שפילט דאך וואס ער ליינט אין די נאטן).

די צער און ווייטאג איז דאך אין לשער. ער ווייסט און שפירט און דערהערט ווי ער איז טאטאלי אףףףף אבער ער קוקט אין זיינע נאטן און דאס איז וואס די נאטן זאגן איהם/איר צו דריקן, און דריקט עס אפי' עס הערט זיך ווי א געפייגערטע טון. און זעהט נישט קיין וועג ווי אזוי ער זאל עס פיקסן (ער קען נישט דעם ניגון, נאר דורך די נאטן) דער סקיצעפרעיניע ליידענדער ליינט פארקרומטע נאטן. (די נאטן זענען די מחשבה, געפילן, וואס דאס דרייווט דעם מענטש א יעדע רגע, סעקונדע און מינוט).

די גרעסטע צער פון דעם איז ער/זי זעהט און הערט, אפפפפפפס סאמטינג איז ראנג, באט וואט די העל עם איי דאואינג טו מעיק איט רייט. ער/זי זעהט נישט קיין וועג ווי אזוי עס זאל ווערן א שיינער ניגון און די ריכטיגע טון זאל געשפילט ווערן דורך זיין דריקן די קנעפלעך. דער פיאניסט הערט אויף שפילן. אבער שפילן איז זיין לעבן, דאן ווערט ער/זי אויסגעלאשן און פייניגט זיך. דער מענטש'ס לעבן איז זיין מוזיק. די נאטן זענען די מהלך המחשבה און די הרגשים. ווי אזוי גייט ער/זי אן נאך א סעקונדע אזוי.

פון וואס און פון ווי קומט דאס?

עס איז נישטא קיין געהעריגער ענטפער. עס איז א געמויזעכטס פון אסאך:
  • ווען ס'לויפט אין דער משפחה, איז דא א גרעסערע ריזיקע
  • ווען אינעם מוח איז נישטא קיין ריכטיגער כעמישער באלאנס
  • ווען מענטשן האבן איבערגעלעבט שווערע, שטארקע עקספּיריענסן, טראומאס, אדער דרוק אין זיין/איר לעבן

און ס'איז וויכטיג צו וויסן – דער מענטש איז נישט שולדיג. ער/זי נעמט דאס נישט אליינס, עס איז נישט בידו(ה).

איז דא א וועג ארויס פון דעם?

יא, אבער ס'נעמט סבלנות. הלל'ס געדולד! און יא – עס איז דא הילף, און עס ארבעט.
  • מיט די ריכטיגע טאַבלעטן קען מען שטיל מאכן די קולות.
  • מיט טעראפי קען מען עס ארויסרעדן און אנהייבן צו נעוויגעטן דעם שטורעם.
  • מיט א קלארער סדר היום קען מען זיך צוריקשטעלן אויף די פיס.
  • און מער פון אלעם – ווען מענטשן ארום ווייזן זייער פארשטענדעניש, בלייבן מיט אים/איר, רעדן, הערן, און גלייבן – קען (וועט) דער מענטש צוריקקומען צו פירן אן 100% נארמאלן לעבנס שטייגער.
נישט סתם צוריקקומען – נאר זיך איבערבויען, און ארויסקומען מיט כוחות וואס נישט א יעדע נארמאלער מענטש האט.

סקיצעפרעניע איז נישט א שטראף. ס'איז א מצב. און ווען מען גיט דעם מענטש די ריכטיגע שטיצע – קען מען זיך פארלאזן אויף אים/איר, און ער/זי קען זיך אויך פארלאזן אויף זיך.

נאר זיך נישט דאס לעבן נעמען. יש תקוה!!
 
פירסט און פארמאוסט First and foremost ברוכה הבאה. עס איז אונז א כבוד ווי אזא וואויס Voice האט געדזשוינט אונזער קרעמל. און די מאטריאל וואס דו האסט שוין אין קרעמל צוגעלייגט איז ווי מים קרים על נפש עייפה (קאלט וואסער פאר א מידע זעהל). מיר ערווארטן און האפן צו לעזן פון דיינע ווערק אסאך חומר למחשבה און מעשה.

און איצטערט צו דיין פאוסט.
ס'זעהט אויס זייער אן אינטערעסאנטער מאווי צו וואטשן, אבער ווי קומט דאס אהער, און וואס ווילסטו דערמיט ארויסברענגען?
 
פירסט און פארמאוסט First and foremost ברוכה הבאה. עס איז אונז א כבוד ווי אזא וואויס Voice האט געדזשוינט אונזער קרעמל. און די מאטריאל וואס דו האסט שוין דא אהער אין די קרעמל צוגעלייגט איז ווי מען קרים כל נפש איפה. (קאלט וואסער פאר א מידער זעהל) מיר ערווארטן און האפן צו לעזן פון דיינע ווערק אסאך חומר למחשבה און מעשה.

און איצטערט צו דיין פאוסט.
זעהט אויס זייער אן אינטערעסאנטער מאווי צו וואטשען. אבער ווי קומט דאס אהער. און וואס ווילסטו דערמיט ארויס ברענגען.
אה, אנטשולדיגט. כ׳האב געמיינט אן ערקלערונג פעהלט נישט אויס ווייל דעי מאווי איז א קלאסיק. א הערליכע דיפיקציע וואו מ׳קען אויפ׳ן שפיץ גאפל זעהן אביסל פון די מאטערניש און פיין - וואס איינער וואס פלאגט זיך מיט סקיזאָפרעניע גייט אדורך.

ס׳זאגט זיך גרינג ״מ׳נעמט אפאר טאבלעטן״ אבער אויב מ׳האט איינעם וואס האט דיר ליב וואס פייט מיט דיר צוזאמען פאר זאכן צו ווערן בעסער- דעמאלס לוינט פרובירן זיך אן עצה געבן. איך בין מודה ומתוודה, קענענדיג פון די נאנט מער ווי איינעם געפלאגט מיט דעם, קען עס פילן אוממעגליך אויסצוהאלטן. ס׳דא אזעלכע וואס ליידן פון די נאכווייען (סייד עפעקטס) פון די פילן פונקט אזויפיל שוועריקייטן און אפילו ווען די דאקטורים האבן געטראפן א לעזונג איז עס נאכנישט אן אמת׳ע הילף ווייל ס׳שוואכט זיי אפ און קען מאכן געפערליך מיד א גאנצן טאג & ס׳לאזט זיי נישט פינקציאנירן. ממילא: אויב די לעבן איז אן דעם אויך ביטער: סטאָק אין א סיסטעם פון באשולדיגן, אראפקוקן, באנעבּעכן און דשאדשן, פרעגט זיך א פארשטענדליכע שאלה: why fight to stay alive

די סיבה פאר סיי וועלכע מענטש אנצוהאלטן אין לעבן איז ווען זיי האבן די פאסיגע סופּארט און הילף אנצוגיין און זיי פילן נישט אליין, זיי ווייסן אנדערע קעירן באמת! (נישט מיט א מאטיוו זיי צו קאנטראלירן נישט מאבד עצמו לדעת זיין - נאר אדרבה: איינער וואס איז all in צו העלפן און אפשר טרעפן אנדערע וואס זאלן ביישטייערן אז דער מענטש זאל נישט פילן עלנד אליין אין זיין חשכות און גייסטישע יסורים
 
ס׳זאגט זיך גרינג ״מ׳נעמט אפאר טאבלעטן״
איך בעהט דיך איבער מיטן פולסטן מאס מעגליך אז אויב האסטו גענומען מיינע ווערטער מיינענדיג אז איך שרייב עס לייכטערהייט.

קיין איין ווארט פון די ווייטאגליכע נושא פון סקיציפרעניא. איז נישט לייכט. אינקלודעד די נושא פון מעדס.
 
איך בעהט דיך איבער מיטן פולסטן מאס מעגליך אז אויב האסטו גענומען מיינע ווערטער מיינענדיג אז איך שרייב עס לייכטערהייט.

קיין איין ווארט פון די ווייטאגליכע נושא פון סקיציפרעניא. איז נישט לייכט. אינקלודעד די נושא פון מעדס.
מיך דארפסטו בכלל נישט איבערבעטן. עס איז פשוט יושר - אין מיי עפּיניען, אז דער עולם זאל נישט מיינען אז פּילן ״פיקסן״ אלע פראבלעמען… ס׳קען צומאל פארגרינגערן און מ׳דארף מזל צו האבן א דאקטער וואס פארשטייט וויאזוי צו העלפן באמת

זייטיגע confession:
איך באשולדיג נישט קיינעם וואס שטעלט זיך קעגן נעמען פּילן. בפרט די וועג וויאזוי די סטיגמע, און די צוגאנג דערצו בכלל - איז אין די קאמיוניטי

איך אליין האב זיך איינגע׳עקשנ׳ט א לאנגע צייט נישט אפילו צו נעמען א tranquilizer בשעת כ׳האב געוואוינט אין טאהש און די ענקזייעטי* איז געווען ביז׳ן הימל -

*אלס רעזאלטאט פון דעם וואס מ׳האט אונז געסטראשעט אז מ׳גייט אוועקנעמען אונזערע קינדער (פּלאָס דעם וואס מיין מאן האט פלוצלונג פון איין טאג אויפ׳ן צווייטן פארלוירן זיין זעהונגס קראפט 75%
און דערצו האבן מיר געוואוינט אין א בּעיסמענט און מענטשן פלעגן שטיין ביינאכט ביי אונזער פענסטער און שפיאנירן אויף אונז דורך די שפאלטן פון די בּליינדס.)

עכ״פ ס׳געווען אסך וואס האט גורם געווען טראומא און סטרעס. אבער איך האב געהאט איינגעבאקן אין מיר אז פּילן איז פאר משוגעים! (ס׳געווען עטליכע פעלער אין שטעטל וואס כ׳האב מיטגעהאלטן אלס קינד, ס׳געווען א סענזאציע דארט)

מיין מאן האט זיך געבעטן ברחמים איך זאל ארייננעמען א פּיל - ווען ער האט אנגעהויבן זעהן ווי ס׳פאנגט אן ארויסגיין פון די גלייזן
ער האט קלאר געזעהן אז I’m not myself און ס׳הייבט אן עסקעלעיטן די ענקזייעטי …

און דו ווילסט וויסן מיין רעאקציע? כאטש כ׳האב געוואוסט פון ערפארונג ווי סך אפילו א פערטל פּיל פון clonazepam העלפט בארוהיגן מיין אויפגעשוידערטע nervous system האט ער מיר געדארפט פייטן ציין און נעגל - אוודאי איז ער מורא׳דיג gentle און קיינמאל נישט פארלוירן זיין געדולד- איך מיין פשוט אויסצודריקן ווי שווער ער האט זיך געפלאגט to get through to me

Why?
ווייל מיין טענה איז געווען: כ׳בין נישט משוגע, שטאפ מיר נישט מיט פילן
אנשטאט דעם זאל מען טון עפעס וואס זאל אייגנטליך העלפן פארגרינגערן די מצב! כ׳האב פיינט
די צוגאנג פון ״פארשטאפן דאס מויל״ ווען ס׳רייסט זיך ארויס א געוויין.
איך גלייב מ׳זאל לאזן ארויסגעבן פרוסטראציע און פּיין. אנשטאט עס צו דערשטיקן אין זיך און לאזן ״אייטער וואקסן אויפ׳ן וואונד״…

ווען איינער האט א נאגל אריינגעשטאכן אין זיין פיס וועט קיין שום בר דעת נישט ארויפצולייגן א פּלאַסטער און ״צודעקן״ די וואונד, איידער ער וועט ערשט ארויסנעמען דעם נאגל! קודם פרובירט מען רימאָוון די גורם פון די יסורים!

איך פלעג זעהן אמאל א פארנומענע מאמע וואס זייער זייגעדיגע בעיבי האט געוויינט פון הונגער אבער זי האט געוואלט ערשט ענדיגן סערווירן פאר די אנדערע קינדער נאכמאל, האט זי אריינגעשטאפט א שמאטשיק אין די בעיביס מויל אז ס׳זאל אויפהערן וויינען.
די בעיבי האט נעבעך געמיינט אז פונ׳ם שמאטשיק גייט ארויסקומען מילך צו שטילן זיין הונגער און האט געזויגן מיט האפענונג

איך האב געוואלט שרייען: איך בין נישט א קינד וואס מ׳קען סתם פארשטאפן דאס מויל מיט א שמאטשיק

בעסער זיך אומקוקן אויף וואס איז באמת נויטיג צו העלפן אז איך זאל מלכתחילה נישט דארפן שרייען. פונקט ווי א בעיבי וויינט נישט פאר גארנישט קיינמאל און מ׳דארף דערגיין וואס איז גורם די פיין אנשטאט פאקאסירן נאר אויף וויאזוי מ׳קען שטיל מאכן דאס געוויין…

נישט זיכער אויב כ׳האב עס קלאר ארויסגעברענגט. אבער ס׳האט געדויערט א לאנגע צייט פאר מיר איינצוזעהן אז ס׳גייט נישט קיינער קומען מיר ראטעווען (מיין מאן קען זיך נאך ווייניגער אויס פון מיר מיט טעכנישע ענינים ווי מאָפן) ממילא האב איך געמוזט טרעפן א וועג צו זיין מיין אייגענע משיח. און יא, זיך אונטערגעבן פאר פּילן האט געלוינט פאר א וויילע אז ס׳זאל זיין מעגליך איבערצולעבן די קריזיס.
אבער ס׳געווען ביטער שווער פאר מיר דאס צו טאן און די סיבה וואס כ׳גלייב ס׳האט עס ערמעגליכט איז אז כ׳האב געהאט האפענונג אז עפעס גייט זיך טאקע טוישן און מיין מצב גייט בעסער ווערן.

Thank goodness I found kind souls
וואס האבן ארויסגעהאלפן דא און דארט אין די שטורמישע וואסערן בשעת “מיין שוואכע שיפעלע האט געפילט ווי ס׳גייט זינקען און זיך איבערקערן ⛵️אין ים אריין״

That is why I’m so passionate to help in any way i can
(ווייל כ׳ווייס גוט די ביטערע טעם ווען די מענטשן וואס דו האסט גע’trust - האבן דיר betrayed
איך ווייס ווי פארלוירן מ׳קען זיך פילן אין אזעלכע מצבים)
און ממילא איז פאר מיר א joy
to pay the kindness forward
 
לעצט רעדאגירט:
מיך דארפסטו בכלל נישט איבערבעטן. עס איז פשוט יושר - אין מיי עפּיניען, אז דער עולם זאל נישט מיינען אז פּילן ״פיקסן״ אלע פראבלעמען… ס׳קען צומאל פארגרינגערן און מ׳דארף מזל צו האבן א דאקטער וואס פארשטייט וויאזוי צו העלפן באמת

זייטיגע confession:
איך באשולדיג נישט קיינעם וואס שטעלט זיך קעגן נעמען פּילן. בפרט די וועג וויאזוי די סטיגמע, און די צוגאנג דערצו בכלל - איז אין די קאמיוניטי

איך אליין האב זיך איינגע׳עקשנ׳ט א לאנגע צייט נישט אפילו צו נעמען א tranquilizer בשעת כ׳האב געוואוינט אין טאהש און די ענקזייעטי* איז געווען ביז׳ן הימל -

*אלס רעזאלטאט פון דעם וואס מ׳האט אונז געסטראשעט אז מ׳גייט אוועקנעמען אונזערע קינדער (פּלאָס דעם וואס מיין מאן האט פלוצלונג פון איין טאג אויפ׳ן צווייטן פארלוירן זיין זעהונגס קראפט 75%
און דערצו האבן מיר געוואוינט אין א בּעיסמענט און מענטשן פלעגן שטיין ביינאכט ביי אונזער פענסטער און שפיאנירן אויף אונז דורך די שפאלטן פון די בּליינדס.)

עכ״פ ס׳געווען אסך וואס האט גורם געווען טראומא און סטרעס. אבער איך האב געהאט איינגעבאקן אין מיר אז פּילן איז פאר משוגעים! (ס׳געווען עטליכע פעלער אין שטעטל וואס כ׳האב מיטגעהאלטן אלס קינד, ס׳געווען א סענזאציע דארט)

מיין מאן האט זיך געבעטן ברחמים איך זאל ארייננעמען א פּיל - ווען ער האט אנגעהויבן זעהן ווי ס׳פאנגט אן ארויסגיין פון די גלייזן
ער האט קלאר געזעהן אז I’m not myself און ס׳הייבט אן עסקעלעיטן די ענקזייעטי …

און דו ווילסט וויסן מיין רעאקציע? כאטש כ׳האב געוואוסט פון ערפארונג ווי סך אפילו א פערטל פּיל פון clonazepam העלפט בארוהיגן מיין אויפגעשוידערטע nervous system האט ער מיר געדארפט פייטן ציין און נעגל - אוודאי איז ער מורא׳דיג gentle און קיינמאל נישט פארלוירן זיין געדולד- איך מיין פשוט אויסצודריקן ווי שווער ער האט זיך געפלאגט to get through to me

Why?
ווייל מיין טענה איז געווען: כ׳בין נישט משוגע, שטאפ מיר נישט מיט פילן
אנשטאט דעם זאל מען טון עפעס וואס זאל אייגנטליך העלפן פארגרינגערן די מצב! כ׳האב פיינט
” band-aid solutions“ -
ווען איינער האט א נאגל אריינגעשטאכן אין זיין פיס העלפט נישט ארויפצולייגן א פּלאַסטער און ״צודעקן״ די וואונד, נאר מ׳דארף ערשט ארויסנעמען די גורם פון די יסורים!

איך פלעג זעהן אמאל א פארנומענע מאמע וואס זייער זייגעדיגע בעיבי האט געוויינט פון הונגער אבער זי האט געוואלט ערשט ענדיגן סערווירן פאר די אנדערע קינדער נאכמאל, האט זי אריינגעשטאפט א צאָמי (צוציק) אין די בעיביס מויל אז ס׳זאל אויפהערן וויינען.
די בעיבי האט נעבעך געמיינט אז פונ׳ם צוציק גייט ארויסקומען מילך צו שטילן זיין הונגער און האט געזויגן מיט האפענונג

איך האב געוואלט שרייען: איך בין נישט א קינד וואס מ׳קען סתם פארשטאפן דאס מויל מיט א צאָמי אנשטאט זיך אומקוקן אויף וואס איז באמת נויטיג צו העלפן אויפהערן שרייען. פונקט ווי א בעיבי וויינט נישט פאר גארנישט און מ׳דארף אינוועסטיגעיטן וויאזוי מ׳קען מלכתחילה פארמיידן די פיין אנשטאט סתם טרייען שטיל צו מאכן דאס געוויין…

נישט זיכער אויב כ׳האב עס קלאר ארויסגעברענגט. אבער ס׳האט געדויערט א לאנגע צייט פאר מיר איינצוזעהן אז ס׳גייט נישט קיינער קומען מיר ראטעווען (מיין מאן קען זיך נאך ווייניגער אויס פון מיר מיט טעכנישע ענינים ווי מאָפן) ממילא האב איך געמוזט טרעפן א וועג צו זיין מיין אייגענע משיח. און יא, זיך אונטערגעבן פאר פּילן האט געלוינט אויף דערווייל צו קענען איבערלעבן די קריזיס. אבער ס׳געווען ביטער שווער און נאר געווען מעגליך ווייל כ׳האב געהאט האפענונג אז עפעס גייט זיך טאקע טוישן און מיין מצב גייט בעסער ווערן.

Thank goodness I found kind souls
וואס האבן ארויסגעהאלפן דא און דארט אין די שטורמישע וואסערן בשעת מיין שוואכע שיפעלע האט געפילט ווי ס׳גייט זיך איבערקערן

That is why I’m so passionate to help in any way i can (ווייל כ׳ווייס גוט די ביטערע טעם ווען די מענטשן וואס דו האסט געמיינט דו קענסט געטרויען - האבן דיר פארראטן און כ׳ווייס ווי פארלוירן מ׳קען זיך פילן אין אזא אדער ענליכע מצב)
און מיין joy is to pay the kindness forward
ווען די וואלטסט ווען געזעהן מיט דיינע אויגן מיינע בשעת איך ליין דיינע שורות וואלטסטו פארשטאנען אז מיין קיצערדיגע סקיציפרעיניע תגובה איז געשריבן מיט בלוט. אפי' עס איז נאר א פשוטער טעכנישע געשרייבעכץ.

איך וויל נישט אריין קיין אין קיין אייגענער גילוי שרייב איך נישט מיר פון מיינע עקספיריענסעס. אבער סקראול אדורך מיינע מענטעל העלט געמויזעכטס וועסטו אפשר זעהן אז עס שרייבט דא איינער וואס האט א בליטיגע היסטאריע מיט די מענטעל העלט אינדאסטריע. (אנטשולדיגט נאכאמאל פארוואס איך האלט עס טעכניש און נישט געפילישער. וואלט איך אריין געלייגט די נשמה און געפיהל קען איך פון דארט נישט ארויס קריכן)
 
ווען די וואלטסט ווען געזעהן מיט דיינע אויגן מיינע בשעת איך ליין דיינע שורות וואלטסטו פארשטאנען אז מיין קיצערדיגע סקיציפרעיניע תגובה איז געשריבן מיט בלוט. אפי' עס איז נאר א פשוטער טעכנישע געשרייבעכץ.

איך וויל נישט אריין קיין אין קיין אייגענער גילוי שרייב איך נישט מיר פון מיינע עקספיריענסעס. אבער סקראול אדורך מיינע מענטעל העלט געמויזעכטס וועסטו אפשר זעהן אז עס שרייבט דא איינער וואס האט א בליטיגע היסטאריע מיט די מענטעל העלט אינדאסטריע. (אנטשולדיגט נאכאמאל פארוואס איך האלט עס טעכניש און נישט געפילישער. וואלט איך אריין געלייגט די נשמה און געפיהל קען איך פון דארט נישט ארויס קריכן)
אוי געוואלד
א דאנק פאר׳ן מיטטיילן
איך שאץ אייער געוואלדיגע דרייסטקייט
און געטריישאפט צו אלע אידישע קינדער וואס קומען ליינען דא אז איר געבט זיך אזוי איבער צו דערציילן פאר׳ן עולם וואס איז וויכטיג צו וויסן. Awareness איז א ריזיגע חלק פון מאכן פאזיטיווע טויש מעגליך! מיט אייער קלארע און איבערגעטראכטע+מיט הארץ און ריסורטש באארבעטע שנירל טוט איר א געוואלדיגע חסד פאר כלל ישראל 🙏איך בין אייך שטארק דאנקבאר אויף דעם

איך קען זיך נאר אביסל פארשטעלן וואס דאס מיינט, אז טאממער לייגט איר זיך אריין מיט נאכמער געפיל דראהט עס איינצושלינגען טיף און ס׳איז נאכדעם שוין צו שווער דערפון אליין ארויסצוקריכן 💔
 
אוי געוואלד
א דאנק פאר׳ן מיטטיילן
איך שאץ אייער געוואלדיגע דרייסטקייט
און געטריישאפט צו אלע אידישע קינדער וואס קומען ליינען דא אז איר געבט זיך אזוי איבער צו דערציילן פאר׳ן עולם וואס איז וויכטיג צו וויסן. Awareness איז א ריזיגע חלק פון מאכן פאזיטיווע טויש מעגליך! מיט אייער קלארע און איבערגעטראכטע+מיט הארץ און ריסורטש באארבעטע שנירל טוט איר א געוואלדיגע חסד פאר כלל ישראל 🙏איך בין אייך שטארק דאנקבאר אויף דעם

איך קען זיך נאר אביסל פארשטעלן וואס דאס מיינט, אז טאממער לייגט איר זיך אריין מיט נאכמער געפיל דראהט עס איינצושלינגען טיף און ס׳איז נאכדעם שוין צו שווער דערפון אליין ארויסצוקריכן 💔
איך האב נאך נישט געשריבען קיין שום ריסוירטש וואס איך באזיץ א געוואלד מיט אינפארמאציע דעראויף. נאר די טריקענע פאקטן.
 
איך האב נאך נישט געשריבען קיין שום ריסוירטש וואס איך באזיץ א געוואלד מיט אינפארמאציע דעראויף. נאר די טריקענע פאקטן.
אפילו מיט די א.ג. טריקענע פאקטן זעהט מען קלאר אז איר ווייסט וואס איר רעדט און דאס איז געשריבן געווארן פון איינעם וואס האט דורכגעטון די נושא מיט ערנסטקייט און איבערגעגעבנקייט
 
Back
Top