״משנה למלך ״ איז דאך אמונת יש״ו הס מלהזכיר,
ביי חסידות וואס איז גיווארען מיוסד פאר בעלי השגה , און עס איז נאכדעם נתפשט געווארען בין המון מיט דעם וואס זיי האבען מקרב גיוועהן די מער פשוטי עם , וואס איז באמת גיוועהן -מזן אל זן - די רביים האבען גידארפט די חסידים פאר עקאנאמיע
פון פרנסה און סאוסטעינעביליטי , נאכאלעמען דער גרעסטער רבי וואס ליגט אין יראה און דבוק אין זיינע עשתונות פון דחילו ורחימו, מוז האבען סופארטערס וואס ברענגען איהם ביכורים און מעשר פאר מזונות ביתו, און די המון בית ישראל האבען גיטראפען א מקום ווי מען קוקט זיי אהן, און מען איז מחשיב זייער פשוט׳ע יידידשקייט ,( ווייל די התנהגות פון די רבנים צו די יידן איז געוועהן נישט מיט גענוג כבוד און רעספעקט - בלשון המועט )- און די שטיצערס זענען גיוועהן פון א פשוט׳ער אמונה קלאסס, און עס זענען נאטירלעך גיווארן עובדות פון מופתים מיט אותות, וואס מען האט איבער גיגעבן מפה אל פה ביז עס איז יצא העגל הזה, אז דער רבי האט עפעס א דירעקט ליין צו גאט און ער איז א משנה למלך , אז ער ווירטשאפט אין די עולמות און ער שלעפט ארויס פון גיהינם , אדער אז ער שליידערט אריין אין גן עדן , סתם פאנטאזיעס אשר אין להם שחר שורש ועיקר , און אז א רבי האט אמאהל דערציילט אז א געוויסע צדיק, האט מען פאר איהם אפגעקיעלט דעם גיהנם דריי חדשים כדי זאל קענען דארט אדורך גיין און ארויס נעמען וועם ער גלוסט, און למעשה האט ער אויסגעקערט דעם גיהנם אזוי ווי מיט א בעזעם - טאקע א שיינע מעשה - אבער דער חסיד א קליינער בעל השגה האט עס אהנגענומען ליטערעלי, און עס מוסר גיוועהן מדור לדור ווי דאס איז תורת חסידות , איז חסידות אזוי
גיווארען אן אבערגלויבונג, אין דעם כח פון דער רבי,
יעדע חסידות האט זיך איהרע אידיאסינקראסיס און
מען קען עס בקלות אוועק בלאזען - למעשה האלט עס יידישקייט מיט די טראדציאנעלע התנהגות נאר מיט א שמוץ אריבער פון אמונות תיפלות נעמט מען אהן אז יצא הפסדו בשכרו .