וועלן מיר בעסער מסביר זיין - די הלכה זאגט אז ווען איינער איז תובע פון א חבר געלט איז דא דער כלל המוציא מחבירו עליו הראיה, אויסער אז עס איז גיועהן, ווי די תלמוד לייגט עס אראפ, כגון שהיתה מחתרת חתורה בתוך ביתו ובני אדם שלנו בתוך ביתו יצאו וחבילות של כלים על כתפיהם והכל אומרים נגנבו כליו של פלוני, דענסטמאהל איז קלאהר אז עס איז א גניבה , אז איינער איז א לוה ואינו משלם איז ער נקרא רשע,אבער נישט בגדר גנב, עס איז מעשים בכל יום מען זעצט אהן און מען קערט נישט איבער די שטאדט , וואס עס איז געוועהן פונקטליך ביי דעם איש ציון,ווייסט מען נישט איז דא דער -שמוע בין אחיכם - פאר מען סטעמפלסט יענעם אפ אלץ גנב .
צוריק צו די מעשה פון ריבניץ ,די מעשה גידענק איך און דעם משפט,און עס איז געוועהן די מדובר פון די שטאדט בשעתו , אויסער דעם וואס איך קען דעם בעל העובדא.