פלגש בהלכה

סא וואס איז פשט אין פרק יב

כשהיה הבועל ישראל, אבל כהן הבא על הגויה לוקה מן התורה משום זונה, ואחד זונה גויה ואחד זונה ישראלית. ובבעילה בלבד לוקה שהרי אינה בת קידושין.
דער אויספיר שהרי אינה בת קידושין שטימט טאקע מיט פריער אבער ואחד זונה ישראלית מה פשט
 
סא וואס איז פשט אין פרק יב

כשהיה הבועל ישראל, אבל כהן הבא על הגויה לוקה מן התורה משום זונה, ואחד זונה גויה ואחד זונה ישראלית. ובבעילה בלבד לוקה שהרי אינה בת קידושין.
דער אויספיר שהרי אינה בת קידושין שטימט טאקע מיט פריער אבער ואחד זונה ישראלית מה פשט
דאס זאגט דער רמב״ם פשט אין פסוק , ווייל בפשטות רעדט דאך די תורה פון א ישראלית א זונה, איז דער רמב״ם מפרש אז ניין,נאר ״זונה״ אין פסוק ביי די איסורי כהונה, איז כולל אחד זונה כותית ואחד זונה ישראלית אבער כל אחד כדינו, ביי ישראלית איז דער איסור נאר מיט קידושין, ווייל עס שטייט לא יקחו, און ביי א כותית וואס איז נישט א בת קידושין איז מען לוקה נאר אויף די בעילה
דער רמב״ם ווערט באנוצט אמאהל ביי א פארפאלק חוזרים בתשובה און דער מאן איז א כהן און די פרוי האט פאר זייער מערידזש געהאט א בעילה פון א גוי , און די הלכה זאגט- כיון שנבעלה לפסול נפסלה מכהונה- ווערט דא א פלאנטער זיי ווילען ווערן שומרי הדת און דא איז זי דאך פסול פאר איהם, איז דא פון רבי דוד הופמן אין שו״ת מלמד להועיל, א המצאה, אז זיי זאלען גט׳ן לויט הלכה, און נאכדעם בלייבען צוזאם מיט א סיוויל מערידזש וואס איז מותר פון דין פילגש, און די איסורי כהונה וועט נישט זיין ווייל עס איז אהן קידושין, עס ארבעט אבער נישט לויט די אנדערע רמב״ם, אז פילגש איז נאר מותר ביי מלכים בשעת אזא פלאנטער ווייל ער אבער געבן די עצה , למעשה אויב עס פאסירט זוכט מען צו פסלענען די מאן פון כהונה, מיט די המצאה אז ער איז חלל מאיזה טעם , ממילא איז נישט דא דער פראבלעם פון איסורי כהונה .
 
אויב איז עס א פלגש הייסט עס נישט מיחוד לזנות וואס דעמאלטס האלט דער רמבם אז עס איז אסור אפי' בײ א ישראל
 
אויב איז עס א פלגש הייסט עס נישט מיחוד לזנות וואס דעמאלטס האלט דער רמבם אז עס איז אסור אפי' בײ א ישראל
ריכטיג דעת הרמב״ם איז אז פילגש איז אסור
רוב ראשונים זענען מחולק, אזוי ווי מען האט שוין אהנגיצייכענט,דעם תשובות שאילת יעב״ץ,וואס ברענגט צוזאם די שיטות, און ער פיערט אויס להיתר .
 
  • לייק
רעאקציעס: Yesh
נישט ממש גארנישט געטון. ס'איז טאקע נישט זנות אבער לויט רוב ראשונים אן איסור דאורייתא

הגם ס'איז דא איין מאן דאמר אין גמרא אז ס'איז יא זנות און זי ווערט אסור לכהונה, אבער מ'נעמט נישט אן אזוי.

רמב"ם
הלכות איסורי ביאה כ״א:ח׳
נָשִׁים הַמְסוֹלָלוֹת זוֹ בָּזוֹ אָסוּר וּמִמַּעֲשֵׂה מִצְרַיִם הוּא שֶׁהֻזְהַרְנוּ עָלָיו שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא יח ג) "כְּמַעֲשֵׂה אֶרֶץ מִצְרַיִם לֹא תַעֲשׂוּ". אָמְרוּ חֲכָמִים מֶה הָיוּ עוֹשִׂים אִישׁ נוֹשֵׂא אִישׁ וְאִשָּׁה נוֹשֵׂא אִשָּׁה. וְאִשָּׁה נִשֵּׂאת לִשְׁנֵי אֲנָשִׁים. אַף עַל פִּי שֶׁמַּעֲשֶׂה זֶה אָסוּר אֵין מַלְקִין עָלָיו. שֶׁאֵין לוֹ לָאו מְיֻחָד וַהֲרֵי אֵין שָׁם בִּיאָה כְּלָל. לְפִיכָךְ אֵין נֶאֱסָרוֹת לִכְהֻנָּה מִשּׁוּם זְנוּת וְלֹא תֵּאָסֵר אִשָּׁה עַל בַּעְלָהּ בָּזֶה שֶׁאֵין כָּאן זְנוּת. וְרָאוּי לְהַכּוֹתָן מַכַּת מַרְדּוּת הוֹאִיל וְעָשׂוּ אִסּוּר. וְיֵשׁ לָאִישׁ לְהַקְפִּיד עַל אִשְׁתּוֹ מִדָּבָר זֶה וּמוֹנֵעַ הַנָּשִׁים הַיְדוּעוֹת בְּכָךְ מִלְּהִכָּנֵס לָהּ וּמִלָּצֵאת הִיא אֲלֵיהֶן:


וואס איז מערקבאר, איז די לשון "וְיֵשׁ לָאִישׁ לְהַקְפִּיד עַל אִשְׁתּוֹ מִדָּבָר זֶה וּמוֹנֵעַ הַנָּשִׁים הַיְדוּעוֹת בְּכָךְ מִלְּהִכָּנֵס לָהּ וּמִלָּצֵאת הִיא אֲלֵיהֶן" וואס ווערט אויך ציטירט אין מחבר אין ש"ע.
פארוואס איז דאס דעם מאן'ס אויפגאבע?
אזוי איז געוועהן די סטאנדארד אז די פרוי ווערט אפגעהיטען פון זנות דארך די פראטעקשען פון די מאן
זעה למשל רש״י אין בבא מציעא סז.,ווי ער איז מסביר פארוואס מען האט מתקן געוועהן קידושי קטנה ביי א יתומה וואס עס איז נישטא דער טאטע, שלא ינהגו בה מנהג הפקר וישמרנה בעלה, די מיידלעך האבען געדארפט שמירה, און דאס איז די כוונה פון חז״ל ביי ברכת כהנים - וישמרך, בבנות
 
  • לייק
רעאקציעס: Yesh
זייטיגע שאלה וואס טוט זיך מיט האבן אן איינמאליגע געשלעכט מיט א גויטע (נישט א קליניג לעדי מיט זיי טאר מען נישט מטעם בל תתשקצו) ? נידה איז נישטא ביי זיי אשת איש אויך נישט ווייל קדושין איז נישט תופס, לא תתחתן אויך נישט ווייל סאיז נאר לשם זנות, אויב עפעס,איז עס נאר א איסור מדרבנן אויב איינער ווייסט מער זאל ער זיך ווארעם אנרופן

עס איז נישט דא קיין אפיציעלע אזהרה און די תורה אז מען טאר נישט, צוליב דעם ווערט עס אנגערופן א מדרבנן. אבער דאס איז זיכער אז די באשעפער איז שטארק מקפיד אויף אזא זאך, ווי מען זעט אז ער האט געהארגעט 2400 אידן פאר דעם (סוף פרשת בלק), און האט געשיקט א ברית שלום פאר פנחס וואס האט עס אפגעהאלטן.
אפילו פאר די תורה איז געגעבן געווארן איז דאָס שוין געווען א נעגאטיווע זאך, ווי מען זעט אז די אידן אין מצרים האבן זיך נישט געמישט מיט די מצרישע גויטעס.

אויך האט בית דין של חשמונאי שפעטער גוזר געווען אויף זיי איסור נשג"ז.
און אין די פסוקי נביאים שטייט אז עס איז דא אויף דעם די עונש כרת, (איך געדענק נישט פונקטליך וואו)

בקיצור איך וואלט עס נישט רעקאמענדירט.
 
  • לייק
רעאקציעס: Yesh
עס איז נישט דא קיין אפיציעלע אזהרה און די תורה אז מען טאר נישט, צוליב דעם ווערט עס אנגערופן א מדרבנן. אבער דאס איז זיכער אז די באשעפער איז שטארק מקפיד אויף אזא זאך, ווי מען זעט אז ער האט געהארגעט 2400 אידן פאר דעם (סוף פרשת בלק), און האט געשיקט א ברית שלום פאר פנחס וואס האט עס אפגעהאלטן.
דאס איז געווען, ווייל זיי האבן געדינט אבדה זרה
 
דאס איז געווען, ווייל זיי האבן געדינט אבדה זרה
מיר איז משמע אז עס איז געווען צוליב די זנות, והא ראי' אז די מגיפה האט זיך אפגעשטעלט מיטן דערשטעכן זמרי. און בכלל די עיקר פון עצת בלעם איז געווען געבויט אויף דעם אז אלוקיהם של אלה שונא זימה.
 
עבודה זרה איז געווען דא נאר א באנוס
 
ווי אויך שטייט דארט אז די עובדיה עבודה זרה האט מען געהאנגען איז משמע אז די וואס זענען געשטארבן פון די מגיפה זענען נישט געווען די וואס זענען נכשל געווארן מיט עבודה זרה
 
עס איז נישט דא קיין אפיציעלע אזהרה און די תורה אז מען טאר נישט, צוליב דעם ווערט עס אנגערופן א מדרבנן. אבער דאס איז זיכער אז די באשעפער איז שטארק מקפיד אויף אזא זאך, ווי מען זעט אז ער האט געהארגעט 2400 אידן פאר דעם (סוף פרשת בלק), און האט געשיקט א ברית שלום פאר פנחס וואס האט עס אפגעהאלטן.
אפילו פאר די תורה איז געגעבן געווארן איז דאָס שוין געווען א נעגאטיווע זאך, ווי מען זעט אז די אידן אין מצרים האבן זיך נישט געמישט מיט די מצרישע גויטעס.

אויך האט בית דין של חשמונאי שפעטער גוזר געווען אויף זיי איסור נשג"ז.
און אין די פסוקי נביאים שטייט אז עס איז דא אויף דעם די עונש כרת, (איך געדענק נישט פונקטליך וואו)

בקיצור איך וואלט עס נישט רעקאמענדירט.
ביי די מעשה פון בלק איז די חרון-אף געקומען ווייל סאיז געווען בפהרסיה, און געווען מער אלס זיך שלאגן מיט משה, זיי האבן גע'טענה'ט בת יתרו מי היתר לך בקוציר נישט פון דעם רעד איך, די נביאים קענען נישט מחדש זיין קיין עונש כרת וואס שטייט נישט און די תורה, סאיז קלאר אז עס איז נישט פון די אסורי ביאה, פון חז"ל איז אפי משמע אז הוז"ל איז ערגער וואס לענ"ד איז אינטרעסאנט און מדארף פארשטיין,
 
  • לייק
רעאקציעס: Yesh
מיר איז משמע אז עס איז געווען צוליב די זנות, והא ראי' אז די מגיפה האט זיך אפגעשטעלט מיטן דערשטעכן זמרי. און בכלל די עיקר פון עצת בלעם איז געווען געבויט אויף דעם אז אלוקיהם של אלה שונא זימה.
פשוט פשט אין פסוק איז די פראבלעם געווען עבודה זרה און נישט זנות
 
  • לייק
רעאקציעס: Yesh
מינגלען מיט א פרעמדע פאלק און דינען זייערע געטער זענען ביידע אקטן פון פארראט אינעם אייגענעם פאלק ועל זה יצא הקצף, דער חומש איז א נאציאנאליסטישע דאקומענט
 
איך וויל גיין ווייטער מיט די נושא פון פלגש אבער קודם לאמיר צאמנעמען די געשריבענע ביז אהער.


א פלגש איז געהעריגע מאן און ווייב קשר מיט צוויי חילוקים:
1) עס איז נישט הלכה'דיג געבינדן צו קיין קידושין/גירושין.
2) עס איז בדרך כלל צווישן פיר אויגן, נישט קיין אפיציעלע קאָפּל פאר די פובליק.



די הלכה אויף דעם לדעתי:

און שו"ע ווערט געברענגט ביידע דעות אן קיין הכרעה.
גדולי הראשונים אסר'ן, ווי אויך קען זיין פארשידענע חששות, (בושה מלטבול, אינו יחוד גמור).
די יעב"ץ איז נוטה להתיר טראץ די אלע זאכן.

דעריבער לכתחילה איז עס נישט כדאי, און עס איז נאר מותר בשעת הדחק.

עס איז כדאי צו אדורך רעדן מיט א מורה הוראה יעדע פאל ספעציפיש, אויב מעגליך.


פלגש איז פראקטיש נאר אויסגעהאלטן פאר א סינגל, אדער מיט די ווייב'ס וויסן.


ביז יעצט יעצט איז אלעס געווען אין טעאריע יעצט וויל איך צוגיין צו די שאלה וויאזוי פירט מען אויס אזא זאך למעשה.

דא ווערט אביסל קאמפליצירט, אינדערצייט וואס ביי א געווענליכע שידוך קען מען זיך ווענדן צו א שדכן, איז עס דא בדרך כלל נישט רעלעוואנט ווייל מען זוכט עס אן קיין פירסום.
איז די שאלה וואס קען מען יא טון אויב וויל מען מאכן אזא שידוך געשען?

דעריבער לייג איך דא ארויף די שאלה פארן פובליק, און איך בעט ווער עס האט א געדאנק זאל עס ביטע מיטטיילן מיטן ציבור, ותשועה ברוב יועץ.
 
ביי די מעשה פון בלק איז די חרון-אף געקומען ווייל סאיז געווען בפהרסיה, און געווען מער אלס זיך שלאגן מיט משה, זיי האבן גע'טענה'ט בת יתרו מי היתר לך בקוציר נישט פון דעם רעד איך, די נביאים קענען נישט מחדש זיין קיין עונש כרת וואס שטייט נישט און די תורה, סאיז קלאר אז עס איז נישט פון די אסורי ביאה, פון חז"ל איז אפי משמע אז הוז"ל איז ערגער וואס לענ"ד איז אינטרעסאנט און מדארף פארשטיין,
הוז״ל איז א איסור קל קעגען בעילת גויה
כאטש דער בית שמואל איז מעתיק דעם ספר חסידים אז אויב איינער איז יצרו תוקפו מיט אשת איש זאל ער ענדערש טון הוז״ל , וועט עס אויך עפלייען אויב דער יצר איז תוקף צו בועל זיין א נכרית , ווייל מען זעהט די ריבוי שמות פון איסורים וואס זיי האבען ארויף געלייגט מיט די גזירת נשג״ז איז עס דאך כולל פיר איסורים און הוז״ל איז איין איסור ,דאס איז אין צוגאב אז בעילת נכרית איז דא די שארפע ווערטער פון נביא מלאכי -כי חלל יהודה קדש ה׳ אשר אהב ובעל בת אל נכר ,יכרת ה׳ לאיש אשר יעשנה ער ועונה מאהלי יעקב .
 
איך וויל גיין ווייטער מיט די נושא פון פלגש אבער קודם לאמיר צאמנעמען די געשריבענע ביז אהער.


א פלגש איז געהעריגע מאן און ווייב קשר מיט צוויי חילוקים:
1) עס איז נישט הלכה'דיג געבינדן צו קיין קידושין/גירושין.
2) עס איז בדרך כלל צווישן פיר אויגן, נישט קיין אפיציעלע קאָפּל פאר די פובליק.



די הלכה אויף דעם לדעתי:

און שו"ע ווערט געברענגט ביידע דעות אן קיין הכרעה.
גדולי הראשונים אסר'ן, ווי אויך קען זיין פארשידענע חששות, (בושה מלטבול, אינו יחוד גמור).
די יעב"ץ איז נוטה להתיר טראץ די אלע זאכן.

דעריבער לכתחילה איז עס נישט כדאי, און עס איז נאר מותר בשעת הדחק.

עס איז כדאי צו אדורך רעדן מיט א מורה הוראה יעדע פאל ספעציפיש, אויב מעגליך.


פלגש איז פראקטיש נאר אויסגעהאלטן פאר א סינגל, אדער מיט די ווייב'ס וויסן.


ביז יעצט יעצט איז אלעס געווען אין טעאריע יעצט וויל איך צוגיין צו די שאלה וויאזוי פירט מען אויס אזא זאך למעשה.

דא ווערט אביסל קאמפליצירט, אינדערצייט וואס ביי א געווענליכע שידוך קען מען זיך ווענדן צו א שדכן, איז עס דא בדרך כלל נישט רעלעוואנט ווייל מען זוכט עס אן קיין פירסום.
איז די שאלה וואס קען מען יא טון אויב וויל מען מאכן אזא שידוך געשען?

דעריבער לייג איך דא ארויף די שאלה פארן פובליק, און איך בעט ווער עס האט א געדאנק זאל עס ביטע מיטטיילן מיטן ציבור, ותשועה ברוב יועץ.
די נומבער 2 מוז לכאורה נישט זיין על פי הלכה
אבער עס איז דא דער פסק פון הרב הענקין אז אויב ווערט עס פובליק נאאלעדזש און מען קוקט עס אהן ווי א קאפעל ,זענען קידושין חל אוטומאטיש,ער רופט עס אהן אשה הידועה בציבור וואס ווערט אשת איש, עס איז נישט אהנגענומען ,רבי משה פיינשטיין זענען פון די חולקים וואס זאגען אז אישות איז נישט חל אהן קידושין הגם אין רמב״ם איז משמע ווי רב הענקין,
 
Back
Top