פארוואס אזויפיל גיטין? וואס איז די עצה?

בולשיט
ווען נישט דער יונגערמאן טרעפט זיך שוין מיט קינדער און ווען נישט ס'וואלט געווען א סטיגמע און א גאנצע אפעראציע זיך צו גט'ן ביי אונז וואלט מען זיך געג'ט אויף רעכט און לינקס.
יא עס קען זיין , איז דאך דער סיסטעם אזוי אויס געשעטלט צו ענקאורעדזשען אהנצונאלטען דימעריעדזש -דאס איז א מעלה ,
מען זעהט נאך אין תלמוד, אז פאר כהנים וואס האבען א נאטור צו זיין כעסנים , און קומען שנעל צו א החלטה פון געבען א גט ,האט מען ספעציעל מתקן אזא קאמפליצירטע פראצעדור פון גט מקושר צו פארשטאטערן די מהלך הגט און ביני לביני, האפט מען אז עס וועט זיין ראה ונתפייס
 
אסאך מענטשן וואס גט'ן זיך, ווייסן זייער גוט ביים דעיטן, אז עס איז פראבלאמאטיש. נאר וואס דען?

"מען וויל נישט וויסן" מען ווערט פארבלינדעד פאר ליבשאפט סעקס און האפענונג...
אזוי איז עס , ווי דו זאגסט- און דער פראבלעם גייט נישט אוועק פון דעיטען .לאוו איז בליינד
 
סאו, דו טוסט עדוואוקעיטען פרי-מעריטעל רילעישענס ?
די סטאטיסטיק סופאורט עס נישט , ווייל די דיווארס רעיט איז נישט ווינציגער דארט ווי מען פרעקטיסט עס, וואס אזוי איז דאך די מנהג המדינה כהיום ביי די אומות אין אמריקא , און די רעיט איז איבער 50% , אויסער דעם עס איז דאך קעגען די חוקי התורה ויהדות, זענען לכאורה דיינע רייד מופרך ,ברוב דברים לא יחדל פשע .
יא, איך טו אדוועקעיטן פאר דעים.

די סטאטיסטיקס וואס דו רעדטסט אין די אלגעמיינע וועלט איז פון א סעסייעטי וואס איז מעיקרא נישט אויסגעשטעלט צו לעבן מיט איין מענטש פאר אייביג (וואס איך בין גראדע אין שטיצע פון דעם אויך) נאך א צען פיפצן יאר ווערט מען בארד, אויסגעברענט און מען גט זיך און מען גייט צום נעקסטן, דאס מיינט נישט אז די 10 15 יאר איז נישט גוט געווען.

ווען אין די אלגעמיינע וועלט וואלט מען געמעטשט שידוכים פון איין צוויי בעשויס פינקט ווי ביי אונז, אדער אפילו מיט סתם דעיטן, וואלט די גיטין ראטע געווען דארטן 100 פראצענט, נישט 50, און די גיטין וואלטן פארגעקומען נאך אפאר וואכן.

און די זעלבע פארקערט ווען ביי אונז - וואס איז יא מיט א ציל צו אויפבויען א שטוב און בלייבן צוזאמען פאר אייביג- וואלט מען געהעריג זיך באקענט און געוואוינט צוזאמען פאר אפאר יאר פארן חתונה האבן, וואלטן די מסדרי גיטין ליטערעלי אויסגעלאפן פון דזשאבס. און העיקר, די אלע קאפלס וואלטן געווען אסאך מער בעפעלי מעריד מיט זייער געלונגענע פאר, אנדערש ווי יעצט ווי צענדליגע טויזנטע קאפל מוטשענען זיך אבער בלייבן צוזאמען ווייל גט'ן איז נאך שווערער ביי אונזער סעסייעטי.
 
קאום אאן, יו קענט בי פאאר ריעל, אונטער צוברענגען די
פאמיליע סיסטעם און זיך ארין לאזען מיט פילגשים און
אופען רילעישענשיפ עס איז בכלל שווער צו פארשטיין דעם יעב״ץ אז ער האט געהאלטען אז מען קען דאס מתיר זיין אפילו מען האט א פרוי , ווי קען דאס האלטען די שלום בית - די כלל איז - אין אשה מתקנאת אלא בירך חבירתה - וואס האט איהם עולה על הדעת געוועהן מתיר צו זיין פילגשים - והא דרבי יעב״ץ בדותא
מען רעדט פון האבן איין פילגש און וואוינען מיט איר - בלויז איין פרוי, "פאר" מען האט אפעציעל חתונה.
 
אזוי איז עס , ווי דו זאגסט- און דער פראבלעם גייט נישט אוועק פון דעיטען .לאוו איז בליינד
וועגן דעם האב איך געשריבן אז פלעין דעיטן אפילו אסאך איז נישט גענוג, מען דארף געהעריג מיט סעקס.
 
א סעסייעטי וואס איז מעיקרא נישט אויסגעשטעלט צו לעבן מיט איין מענטש פאר אייביג (וואס איך בין גראדע אין שטיצע פון דעם אויך)
פארוואס ביסטו אין שטיצע? עס האט געוויסע מעלות אבער קומט אויך מיט אסאך חסרונות. איך האב געבעטן פון AI אן איבערבליק:

ביידע, לעבנסלענגליכע מאנאגאמיע (בלייבן מיט איין שותף אויפ'ן לעבן) און סעריעל מאנאגאמיע (איין קשר נאכ'ן צווייטן), זענען באקאנטע סטאטוסן אין דער אלגעמיינער וועלט. דא איז אן איבערזיכט פון די מעלות און חסרונות פון ביידע, באזירט אויף די מציאות'דיגע פאקטן.

לעבנסלענגליכע מאנאגאמיע

דאס מיינט איבערגעבן זיך צו איין שותף פאר א גאנץ לעבן.
מעלות:

  • טיפע עמאציאנעלע רואיגקייט: צענדליגע יארן פון אדורכגיין זאכן אינאיינעם בויט א געוואלדיגע יסוד פון טראסט און טיפע פארשטענדעניש.
  • א געמיינזאמע עבר: עס געט א שטארקע געפיל פון באלאנגען ווען מ'האט עמעצן וואס געדענקט דיין יוגנט, די שווערע צייטן און דיינע הצלחות.
  • פינאנציעלע סטאביליטעט: בויען צוזאמען, און אויסמיידן די קאסטן פון זיך צעטיילן אדער גט'ן, ברענגט פיל מער פינאנציעלע רואיגקייט מיט די יארן.
  • געזונט און אריכות ימים: שטודיעס ווייזן כסדר אז מענטשן אין א גוטע, לאנגע חתונה לעבן לענגער און זענען מער געזונט.
  • רואיגקייט פאר קינדער: איין סטאבילע שטוב מאכט אסאך גרינגער פאר די קינדער, אן די שוועריגקייטן פון קאמפליצירטע משפחות.
חסרונות:

  • נעמען פאר גרענטעד: אן דעם וואס מען דארף יענעם איבערצייגן, קען מען ווערן צו באקוועם און אויפהערן ארבעטן אויף זיך און אויף דעם קשר.
  • פאראויסזעיבארקייט (predictability): עס פעלט די עקסייטמענט פון א נייע מענטש; מען דארף אריינלייגן אסאך ארבעט צו האלטן די אינטערעסע פריש אלע יארן.
  • שווער זיך ארויסצוציען: אויב די קשר ווערט שווער אדער טאקסיש, איז גאר שווער אוועקצוגיין ווייל די געלט און דאס לעבן זענען אזוי שטארק פארבינדן.
  • ווייניגער טויש: מען פארפאסט אנדערע עקספיריענסעס וואס קומען מיט אנדערע מענטשן.

סעריעל מאנאגאמיע

דאס מיינט אז א מענטש גייט פון איין באציאונג צום צווייטן במשך פון זיין לעבן.
מעלות:

  • כסדר'דיגע עקסייטמענט: מען שפירט כסדר די פרישקייט פון די "האנימאן פאזע", טרעפן א נייע מענטש און שפירן נייע הרגשים.
  • פערזענליכע וואוקס: אנדערע מענטשן ברענגען ארויס אנדערע חלקים אין דיר. א נייע קשר קען געבן א פרישע אנהייב און העלפן טוישן אלטע שוואכקייטן.
  • פרייהייט זיך צוצופאסן: ווען דו טוישסט דיך מיט די יארן, קענסטו שטענדיג טרעפן א פארטנער וואס פאסט זיך צו צו דיין יעצטיגע מצב, אנשטאט האפן אז דיין אלטע שותף זאל זיך טוישן גענוי ווי דיר.
  • קלארערע רצונות: מיט יעדע קשר לערנט מען זיך אויס מער פונקטליך וואס מען דארף אין א פארטנער און וויאזוי צו קאמיוניקירן.
חסרונות:

  • עמאציאנעלע אויסגעמוטשעטקייט: די גאנצע סייקל פון "דעיטינג", זיך עפענען, זיך צעטיילן, און ווייטער אנהייבן פון דאס ניי, קען שטארק אויסמוטשען.
  • פינאנציעלע שאדנס: גט'ן זיך, זיך ציען פריש, צעטיילן פארמעגן און קאסטן פון דעיטינג, שאט זייער שטארק פאר פינאנציעלע וואוקס.
  • עס פעלט א לעבנסלענגליכע שטיצע: מען קען אנקומען צו די עלטערע יארן אן א מענטש וואס ווייסט און פארשטייט דיין גאנצע עבר.
  • קאמפליצירטע פאמיליעס: זיך ספראווען מיט שטיף-עלטערן, צעטיילטע שטיבער און געמישטע משפחות איז א שווערע פראיעקט פאר די ערוואקסענע און בעיקר פאר די קינדער.
 
לעצט רעדאגירט:
סאו, דו טוסט עדוואוקעיטען פרי-מעריטעל רילעישענס ?
די סטאטיסטיק סופאורט עס נישט , ווייל די דיווארס רעיט איז נישט ווינציגער דארט ווי מען פרעקטיסט עס, וואס אזוי איז דאך די מנהג המדינה כהיום ביי די אומות אין אמריקא , און די רעיט איז איבער 50%

טשעט דזשי פי טי טענה'ט אז די 50% נומער איז נישט ריכטיג ארום צו ווארפן וויבאלד ס'נעמט אריין די וואס גט'ן זיך מער ווי איינמאל און דאס טוט Skew'ן די נומערן.

נאך מער זאגט ער...
ער טענה'ט אז ביי געסעטלטע מענטשן איז די דיווארס ראטע היפש נידריג.

ער זאגט אז אויב די קאפל האט חתונה אונטער אזוי גערופענע "נארמאלע אומשטענדן" איז די דיווארס ראטע אונטער 20%.

מיט "נארמאלע אומשטענדן" מיינט ער:
-מען האט חתונה נאך די 25.
-קאלעדזש עדזשיוקעיטעד/סטעיבל אינקאם.
-קיינע קינדער בעפאר די חתונה.
-ביידע די זעלבע רעליגיע.
-זיווג ראשון ביי ביידע.


ער גייט אזוי ווייט און טענה'ט גאר אז עטליכע צענדליגער יארן צוריק איז געווען א "העכערע" דיווארס ראטע ווי היינט. און דאס אז היינט איז מען מער פיקקי, און מען האט חתונה שפעטער האט גאר אראפגעברענגט עטוואס די ראטע.
 
איך העל ענק באלד צוריק שרייבן וואס מיין טשעט גי פי טי ענטפערט אויף דיינע טענות.

האסטו געהערט אזאנס? מ'קען נישט פירן קיין נארמאלע געשפרעכן צווישן צוויי מענטשן מער?
 
אגב, אפענער וואס איך האב געמיינט צו זאגן איז אז איך בין אין שטיצע אז דאס זאל אויך זיין אן אפציע פאר ווער עס גלייכט דאס, נישט אז נאר דאס איז די מהלך. ביי אונז איז דא איין מהלך איך בין פרא טשויס.
 
יא, איך טו אדוועקעיטן פאר דעים.

די סטאטיסטיקס וואס דו רעדטסט אין די אלגעמיינע וועלט איז פון א סעסייעטי וואס איז מעיקרא נישט אויסגעשטעלט צו לעבן מיט איין מענטש פאר אייביג (וואס איך בין גראדע אין שטיצע פון דעם אויך) נאך א צען פיפצן יאר ווערט מען בארד, אויסגעברענט און מען גט זיך און מען גייט צום נעקסטן, דאס מיינט נישט אז די 10 15 יאר איז נישט גוט געווען.

ווען אין די אלגעמיינע וועלט וואלט מען געמעטשט שידוכים פון איין צוויי בעשויס פינקט ווי ביי אונז, אדער אפילו מיט סתם דעיטן, וואלט די גיטין ראטע געווען דארטן 100 פראצענט, נישט 50, און די גיטין וואלטן פארגעקומען נאך אפאר וואכן.

און די זעלבע פארקערט ווען ביי אונז - וואס איז יא מיט א ציל צו אויפבויען א שטוב און בלייבן צוזאמען פאר אייביג- וואלט מען געהעריג זיך באקענט און געוואוינט צוזאמען פאר אפאר יאר פארן חתונה האבן, וואלטן די מסדרי גיטין ליטערעלי אויסגעלאפן פון דזשאבס. און העיקר, די אלע קאפלס וואלטן געווען אסאך מער בעפעלי מעריד מיט זייער געלונגענע פאר, אנדערש ווי יעצט ווי צענדליגע טויזנטע קאפל מוטשענען זיך אבער בלייבן צוזאמען ווייל גט'ן איז נאך שווערער ביי אונזער סעסייעטי.
דערמאנט זיך אן עובדא מיט א טעם זקנים, וואס מען דערציילט, - א יונגערמאן קומט אריין צו דעם פריערדיגען סאטמאר רבי המכונה ברך משה, און ער זאגט איהם צוקאכטערהייט רבי איז וויל מיך גט׳ן , דער ברך משה
ענטפערט איהם אזוי רוהיג, נו ווער וויל דען נישט ?
ער האט זיך נאכדעם בארוהיגט און צוריק צוזיין פרוי.
פוינט איז, עס איז נישטא א זיווג וואס האט נישט עקולי ופשורי, עס מאכט זיך ביי יעדעם ערנסטע דיפערענצען און אויב זוכט מען קאנסטענט בליסס איז עס קוויקזאטיג ,און נישט רעאליסטיש, רוב מאהל קען מען זיך מפייס זיין ,און די ייחוד נאכדעם איז אהבה עזה פאר א שטיק צייט,און נאכדעם חוזר חלילה ביז די גבורות, מען זאגט סלח לנו .
 
דערמאנט זיך אן עובדא מיט א טעם זקנים, וואס מען דערציילט, - א יונגערמאן קומט אריין צו דעם פריערדיגען סאטמאר רבי המכונה ברך משה, און ער זאגט איהם צוקאכטערהייט רבי איז וויל מיך גט׳ן , דער ברך משה
ענטפערט איהם אזוי רוהיג, נו ווער וויל דען נישט ?
ער האט זיך נאכדעם בארוהיגט און צוריק צוזיין פרוי.
די מעשה האט א המשך
זאגט יענער צו די ברך משה, מיינע חברים זאגען אז זיי האבען אזא שיינע שלום בית,
זאגט דער ברך משה, נו זאג דו אויך,
 
די מעשה האט א המשך
זאגט יענער צו די ברך משה, מיינע חברים זאגען אז זיי האבען אזא שיינע שלום בית,
זאגט דער ברך משה, נו זאג דו אויך,
שידוכים ביי די חסידים אין א נאוט שעל
 
Back
Top