- זיך איינגעשריבן
- אפר. 23, 2025
- מעסעדזשעס
- 270
- רעאקציע ראטע
- 1,138
- פונקטן
- 213
די לעצטע יאר צענליג איז געווארען א אויפוואכונג איבער נישט שלאגן קינדער, אונז אלע דא האבן געכאפט געבראטענע פעטש אלץ קינד, און מיר ווילן דאס נישט אז אונזער קינדער זאלן דאס איבערגיין.
דא עקא אז מען קען מער נישט שלאגן וואס טוט מען? האט מען אנגעהויבען מיט ווערבעל עביוז, דהיינו טשעפענען חוזק מאכן, סארקאזם און דערנידערן.
אין מיין היסטערי (איך ווייס אז דאס איז נאר מיין מעשה) האט מיר אלעמאל געשטערט די ווערבעל עביוז אסאך מער ווי די פעטש. די פעטש האט וויי געטון אפאר מינוט און מען האט אויכט געפילט ווי א לוזער פאר א ביסל און נאכדעם האט מען פארגעסן דערפון.
משא״כ די ווערבעל עביוז געדענק איך נאך ביז היינט, סיי עס פלעגט קומט אסאך אפטער וויל איך שלאג דאך נישט איך געב עם נאר אריין. און סיי עס טוט וויי די נפש וואס האלט אן אסאך לענגער פון פעטש.
אין מיין אפיניאן דארף מען מאכן א אויפוואכונג אז מען זאל יא שלאגן. פארשטייט זיך אז עס דארף קומען מיט סטאנדארטס, ווי למשל אז דער רבי אליינס קען נישט שלאגן, נאר ער דארף שיקן צום מנהל, אדער אז דער רבי קען געבן מאקסימום צוויי פעטש, ער מוז ניצן די הענט נישט קיין כלים, און אז מען קען נישט געבן פעטש ברבים. בקיצור מען דארף אריינלייגן זיכערהייו מאסנאמען אז סזאל נישט ארויסגיין פון קאנטראל.
איך האב געכאפט אסאך פעטש אבער עס האט מיך נישט וויי געטון מער ווי א טאג. אבער די ווערבעל עביוז פון מיך מאכן פילן ווי א שוטה, מען דארף מיך נישט האבן, ביסט א גארנישט און א לאזער, מיך רופן מיט נעמען און מחרים זיין. געדענק איך נאך עד היום און עס טוט נאך וויי.
דא עקא אז מען קען מער נישט שלאגן וואס טוט מען? האט מען אנגעהויבען מיט ווערבעל עביוז, דהיינו טשעפענען חוזק מאכן, סארקאזם און דערנידערן.
אין מיין היסטערי (איך ווייס אז דאס איז נאר מיין מעשה) האט מיר אלעמאל געשטערט די ווערבעל עביוז אסאך מער ווי די פעטש. די פעטש האט וויי געטון אפאר מינוט און מען האט אויכט געפילט ווי א לוזער פאר א ביסל און נאכדעם האט מען פארגעסן דערפון.
משא״כ די ווערבעל עביוז געדענק איך נאך ביז היינט, סיי עס פלעגט קומט אסאך אפטער וויל איך שלאג דאך נישט איך געב עם נאר אריין. און סיי עס טוט וויי די נפש וואס האלט אן אסאך לענגער פון פעטש.
אין מיין אפיניאן דארף מען מאכן א אויפוואכונג אז מען זאל יא שלאגן. פארשטייט זיך אז עס דארף קומען מיט סטאנדארטס, ווי למשל אז דער רבי אליינס קען נישט שלאגן, נאר ער דארף שיקן צום מנהל, אדער אז דער רבי קען געבן מאקסימום צוויי פעטש, ער מוז ניצן די הענט נישט קיין כלים, און אז מען קען נישט געבן פעטש ברבים. בקיצור מען דארף אריינלייגן זיכערהייו מאסנאמען אז סזאל נישט ארויסגיין פון קאנטראל.
איך האב געכאפט אסאך פעטש אבער עס האט מיך נישט וויי געטון מער ווי א טאג. אבער די ווערבעל עביוז פון מיך מאכן פילן ווי א שוטה, מען דארף מיך נישט האבן, ביסט א גארנישט און א לאזער, מיך רופן מיט נעמען און מחרים זיין. געדענק איך נאך עד היום און עס טוט נאך וויי.
