האבן עלטערען מער ליב זייער קינדער ווי זיך אליינס?

ציצית קניפער

היימישער קרעמלער
זיך איינגעשריבן
מערץ 9, 2026
מעסעדזשעס
57
רעאקציע ראטע
321
פונקטן
53
איך בין אויפגעוואקסן מיט די נאושן Notion אז עלטערן האבן מער ליב די קינדער ווי זיך אליין. איך בין אלעמאל געווען סקעפטיש איבער דעם, און איך האב עס אנגעקוקט ווי א מעניפולעשען טאקטיק.

לעצטנס איז מיר איינגעפאלן א פשוטע טעסט צו אויסגעפינען אויב דאס איז אמת. וואס וועט זיין אין א פאל וואס די קינד'ס הארץ הערט אויף ארבעטן און דער דאקטער זאגט אז עס איז דא איין עצה, מען נעמט ארויס די טאטעס אדער מאמעס הארץ, אזוי קען די קינד ווייטער לעבן, אבער דער וואס געט אוועק די הארץ גייט שטארבן. וואלטן די עלטערן אוועקגעגעבן זייער הארץ?

(איך ווייס אז היינט איז דא פעיסמעקערס מיט נאך גוטע עצות, אבער די נושא דא איז נישט צו זיכן עצות, נאר צו מאכן א ליטמעס טעסט. אויך הלכה'דיג איז פשוט אז אין דוחין נפש מפני נפש, אבער איך רעד נישט הלכה'דיג).

ביי מיר איז ברור אז קיינער וואלט נישט אוועקגעגעבן זייער הארץ פאר זייער קינד, (יא, איך האב קינדער). און עס נעמט נישט אוועק די פאקט אז עלטערן האבן בדרך כלל זייער ליב זייערע קינדער און זענען גרייט זייער אסאך אוועקצוגעבן פון זיך, און מען ווערט נישט קיין שלעכטע עלטערן אויב מען האלט נישט ביים אוועקגעבן די אייגענע לעבן פארן קינד.

אבער עס פראווט די מאמר אז "די עלטערן האבן מער ליב די קינדער ווי זיך אליינס" אלץ א פשוט'ע ליגענט און מעניפולעשען טאקטיק.
 
אומצאליגע מעשיות דא ווי עלטערן האבן אוועקגעגעבן זייער לעבן פאר זייער קינד, ס'איז מן הסתם נישטא קיין כלל אין דעם
 
אדרבה לאמער הערן די מעשיות.
הערה, ארבעטען צוועלף שעה א טאג כדי צי אויסהאלטן די קינדער איז זייער א חשובע זאך, אבער דאס הייסט נישט אוועקגעגעבן די לעבן פאר קינד.
די זעלבע זאך מיט א אוועקגעבן א לונגען אדער א ניער פאר א קינד, עס איז זייער חשוב און עס ווייזט ווי שטארק די טאטע און מאמע האבן ליב די קינד, אבער דאס איז נאכאלץ נישט אוועקגעגעבן די לעבן.
 
אדרבה לאמער הערן די מעשיות.
הערה, ארבעטען צוועלף שעה א טאג כדי צי אויסהאלטן די קינדער איז זייער א חשובע זאך, אבער דאס הייסט נישט אוועקגעגעבן די לעבן פאר קינד.
די זעלבע זאך מיט א אוועקגעבן א לונגען אדער א ניער פאר א קינד, עס איז זייער חשוב און עס ווייזט ווי שטארק די טאטע און מאמע האבן ליב די קינד, אבער דאס איז נאכאלץ נישט אוועקגעגעבן די לעבן.
עס ליגט מיר אין קאפ אלץ א דבר פשוט, אפשר בין איך טאקע נישט גערעכט
אני הק' וואלט עס נישט געטוהן ווייל אהן מיין אויפזיכט און אינפלוענס גייען מיינע קינדער האבן גיהנם אויף דער וועלט, אבער ווען נישט דעם וואלט איך מן הסתם יא
 
אַסאך עלטערן פילן אַז זיי האָבן ליב זייער קינד מער פון זיך אַליין אָבער אין אמת'ן איז דאָס נישט קיין סתירה ווײל דאָס קינד ווערט געפילט ווי אַ טייל פון זיך אַזוי אַז ווען מען מקריב איז דאָס ווי מען היט זיך אַליין.
די גאנצע ליבשאפט צום קינד איז ווייל דו האסט זיך ליב
 
אַסאך עלטערן פילן אַז זיי האָבן ליב זייער קינד מער פון זיך אַליין אָבער אין אמת'ן איז דאָס נישט קיין סתירה ווײל דאָס קינד ווערט געפילט ווי אַ טייל פון זיך אַזוי אַז ווען מען מקריב איז דאָס ווי מען היט זיך אַליין.
די גאנצע ליבשאפט צום קינד איז ווייל דו האסט זיך ליב
וואס מיינסטו צו זאגן דערמיט, אז עלטערן וואלטן יא, אדער נישט?
 
איך בין אויפגעוואקסן מיט די נאושן Noshen אז עלטערן האבן מער ליב די קינדער ווי זיך אליין, איך בין אלעמאל געווען סקעפטיש איבער דעם, און איך האב עס אנגעקוקט ווי א מעניפעלעשען טאקטיק.
לעצטנס איז מיר איינגעפאלן א פשוטע טעסט צי אויסגעפינען אויב דאס איז אמת. וואס וועט זיין אין א פאל וואס די קינד'ס הארץ הערט אויף ארבעטען און די דאקטער זאגט אז עס איז דא איין עצה, מען נעמט ארויס די טאטעס אדער מאמעס הארץ אזוי קען די קינד ווייטער לעבן, אבער דער וואס געט אוועק די הארץ גייט שטארבן. וואלטן די עלטערן אוועקגעגעבן זייער הארץ?
(איך ווייס אז היינט איז דא פעיסמעקערס מיט נאך גוטע עצה׳ס, אבער די נושא דא איז נישט צי זיכן עצות, נאר צי מאכן א ליטמעס טעסט)
(אויך הלכה׳דיג איז פשוט אז אין דוחין נפש מפני נפש, אבער איך רעד נישט הלכה׳דיג)
ביי מיר איז ברור אז קיינער וואלט נישט אוועקגעגעבן זייער הארץ פאר זייער קינד, (יא, איך האב קינדער). און עס נעמט נישט אוועק די פאקט אז עלטערן האבן בדרך כלל זייער ליב זייער קינדער און זענען גרייט זייער אסאך אוועק צוגעבן פון זיך, און מען ווערט נישט קיין שלעכטע עלטערען אויב מען האלט נישט ביים אוועקגעבן די אייגענע לעבן פארן קינד.
אבער עס פראווט די מאמר אז "די עלטערען האבן מער ליב די קינדער ווי זיך אליינס" אלץ א פשוטע ליגענט און מעניפעלעשען טאקטיק.
אוועק געבן די הארץ אפשר נישט אבער אריינלויפן אין א ברענענדיגע הויז יא.
 
וואס מיינסטו צו זאגן דערמיט, אז עלטערן וואלטן יא, אדער נישט?
איך מיין אז אין היסטאריע האבן מער עלטערן נישט געטון אזעלכע זאכן
אבער ס'איז נישט קיין ראי' ווייל נארמאל עלטערן האבן נאך קינדער
 
איך בין אויפגעוואקסן מיט די נאושן Noshen אז עלטערן האבן מער ליב די קינדער ווי זיך אליין, איך בין אלעמאל געווען סקעפטיש איבער דעם, און איך האב עס אנגעקוקט ווי א מעניפעלעשען טאקטיק.
לעצטנס איז מיר איינגעפאלן א פשוטע טעסט צי אויסגעפינען אויב דאס איז אמת. וואס וועט זיין אין א פאל וואס די קינד'ס הארץ הערט אויף ארבעטען און די דאקטער זאגט אז עס איז דא איין עצה, מען נעמט ארויס די טאטעס אדער מאמעס הארץ אזוי קען די קינד ווייטער לעבן, אבער דער וואס געט אוועק די הארץ גייט שטארבן. וואלטן די עלטערן אוועקגעגעבן זייער הארץ?
(איך ווייס אז היינט איז דא פעיסמעקערס מיט נאך גוטע עצה׳ס, אבער די נושא דא איז נישט צי זיכן עצות, נאר צי מאכן א ליטמעס טעסט)
(אויך הלכה׳דיג איז פשוט אז אין דוחין נפש מפני נפש, אבער איך רעד נישט הלכה׳דיג)
ביי מיר איז ברור אז קיינער וואלט נישט אוועקגעגעבן זייער הארץ פאר זייער קינד, (יא, איך האב קינדער). און עס נעמט נישט אוועק די פאקט אז עלטערן האבן בדרך כלל זייער ליב זייער קינדער און זענען גרייט זייער אסאך אוועק צוגעבן פון זיך, און מען ווערט נישט קיין שלעכטע עלטערען אויב מען האלט נישט ביים אוועקגעבן די אייגענע לעבן פארן קינד.
אבער עס פראווט די מאמר אז "די עלטערען האבן מער ליב די קינדער ווי זיך אליינס" אלץ א פשוטע ליגענט און מעניפעלעשען טאקטיק.
מען הערט אפט ביי א מאסען שיסעכץ ווי א מאמע ווארט זיך ארויף אויף די קינד און זי ווערט געהארגעט און די קינד איז נשאר בחיים , ענדליכע אזעלכע מעשיות דערציילט פון אוקטאובער 7 , אויך ביי די צווייטע וועלט מלחמה איז דא מערערע עובדות ווי די עלטערן האבען איבער געגעבען זייער סערטעפיקעט אדער אן אנדער הצלה מיטעל צו די קינדער , לפי השמועה האט דער ראש הקהל אין גרויסווארדיין איבער געגעבען זיין וועג צו הצלה פאר זיין זון הרב מאונטאו ווידעא, עס זענען דא עובדות לרוב אויף דעם אופן ,אבער צומאכען א ניתוח ארויס צונעמען א הארץ איז אן אנדערע גדר,און כזה לא שמענו .
 
עס איז ידוע - כך שמעתי - אז ווען מען האט ערלעדיגט אז דער סאטמאר רבי זאל אנטלויפען פון סאטמאר אויף קלויזענבורג, מיט זיין גבאי משולם אשכנזי האט ער איבער געגעבען זיין פלאץ פאר זיין זון יוסף אשכנזי
מען האט דאן געוואוסט וואס דאס מיינט.
 
עס איז ידוע - כך שמעתי - אז ווען מען האט ערלעדיגט אז דער סאטמאר רבי זאל אנטלויפען פון סאטמאר אויף קלויזענבורג, מיט זיין גבאי משולם אשכנזי האט ער איבער געגעבען זיין פלאץ פאר זיין זון יוסף אשכנזי
מען האט דאן געוואוסט וואס דאס מיינט.
פייבוש נישט משולם
 
דאס איז לכאורה א נאטור/נורטור זאך, און האט נישט קיין כלל.

מען קען צומאל הערן פון Spouses וואס וועלן אוועקגעבן זייער לעבן איינער פארן צווייטן (אריינלויפן אין פייער, אדער זיך ארויפווארפן ביי א שיסעריי וכדומה), און איך גלייב נישט אז איינער האלט דא אז "אלע" ספאוסעס וואלטן עס געטוהן.

די זעלבע איז פאראן א בארג מיט ענעקדוטל מעשיות וואו עלטערן האבן טאטאל פארראטן זייער קינד.

דאס אז "עלטערן וועלן אוועקגעבן זייער לעבן פאר א קינד" זענען פון די סארט סטעימענטס וואס די מנהג איז אז מען זאגט עס...
צו ס'איז ממש אמת איז נישט עכט נוגע 🤪

(ענדליך צו די סטעיטמענטס "אמת איז דער בעסטער ליגנט". "תפילות וועט זיכער העלפן" וכדומה).
 
עס ליגט מיר אין קאפ אלץ א דבר פשוט, אפשר בין איך טאקע נישט גערעכט
אני הק' וואלט עס נישט געטוהן ווייל אהן מיין אויפזיכט און אינפלוענס גייען מיינע קינדער האבן גיהנם אויף דער וועלט, אבער ווען נישט דעם וואלט איך מן הסתם יא
זייער מעגליך אז יעצט ליידן זיי "צוליב" דיין אויפזיכט און אינפלוענס...
 
(אריינלויפן אין פייער, אדער זיך ארויפווארפן ביי א שיסעריי וכדומה)
די משלים זענען נישט וואס די פותח השנירל האט געמיינט, אריינטאנצן אין א ברענענדיגע הויז האלט איך יא אז אסאך מענטשן וואלטן געטון.

משא"כ געבן א הארץ.
 
איך זע נישט אז איינער זאל דא דערמאנען די אבוויעס חילוק צווישן אריינלויפן אין א פייער און ארויסשניידן די הארץ.

די חילוק איז אז ווען איינער לויפט אריין אין פייער ארויסשלעפן איינעם אדער אין וואסער ארויסצושלעפן, ווען איינער דעקט צו א קינד ביי א שיסעריי, די אלע זאכן זענען גרויסע ריסקס וואס קען זיך אויסלאזן פאטאל, אבער למעשה איז עס נעמען א ריסק, היות ס'איז דיין קינד נעמסטו א גרעסערע ריסק אבער מ'האפט און מהאלט אז מ'גייט נישט שטארבן.

משא"כ ארויסנעמען א הארץ, מיינט עס אז דו געבסט אוועק דיין לעבן פאר זיכער, און דאס גלייב איך נישט אז מענטשן וועלן טון.
 
איך זע נישט אז איינער זאל דא דערמאנען די אבוויעס חילוק צווישן אריינלויפן אין א פייער און ארויסשניידן די הארץ.

די חילוק איז אז ווען איינער לויפט אריין אין פייער ארויסשלעפן איינעם אדער אין וואסער ארויסצושלעפן, ווען איינער דעקט צו א קינד ביי א שיסעריי, די אלע זאכן זענען גרויסע ריסקס וואס קען זיך אויסלאזן פאטאל, אבער למעשה איז עס נעמען א ריסק, היות ס'איז דיין קינד נעמסטו א גרעסערע ריסק אבער מ'האפט און מהאלט אז מ'גייט נישט שטארבן.

משא"כ ארויסנעמען א הארץ, מיינט עס אז דו געבסט אוועק דיין לעבן פאר זיכער, און דאס גלייב איך נישט אז מענטשן וועלן טון.
די הארץ משל ספעציפיש איז דא גאר ווייניג משלים במילא איז שווער צו בויען א כלל דערויף.

אבער ווי איך האב דערמאנט פריער איז אוודאי נישט אמת די כלל אז "עלטערן וואלטן אוועק געגעבן זייער לעבן פאר זייער קינד".
יעדער ווייסט פון מעשיות אין וואס עלטערן האבן נישט נאר נישט אוועק געגעבן זייער לעבן פאר זייער קינד, נאר פארקערט... זיי האבן צוגענומען דאס לעבן פון זייער קינד ווען דאס לעבן פון זייער קינד איז זיי געגאנגען אויף די נערוון (אקעי, ממש צונעמען דאס לעבן פון זייער קינד איז א זעלטענהייט, אבער טוהן זאכן וואס קען צוברענגען זייער פריצייטיגע טויט, איז יא פאראן מער).
 
ליבשאפט איז א עמאשען, און עמאשען איז עפעס וואס שוועבט, קען זיך טוישן אין סעקונדעס, מ'קען האבן אפאר קעגנזייטיגע עמאשענס אויף איין מאל.

וואס מ'האט דיר פראבירט צו איינרעדן אז יעדע זאך וואס עלטערן טוהן מיינען זיי די גוטס פון די קינד איז שקר, אפי' עלטערן וואס האבן זייער ליב די קינדער אז זיי וועלן אוועק געבן די לעבן פארן קינד, און דעלי בעיסעס קענען זיי זיין ברוגז אויפן קינד, און טוהען זאכן וואס איז נישט גוט פארן קינד ווען ס'קומט צו אייגענע אינטערעסן.
 
איך זע נישט אז איינער זאל דא דערמאנען די אבוויעס חילוק צווישן אריינלויפן אין א פייער און ארויסשניידן די הארץ.
👇
די משלים זענען נישט וואס די פותח השנירל האט געמיינט, אריינטאנצן אין א ברענענדיגע הויז האלט איך יא אז אסאך מענטשן וואלטן געטון.

משא"כ געבן א הארץ.
נאר וואס דען? האסט עס מער מסביר געווען.
 
👇

נאר וואס דען? האסט עס מער מסביר געווען.
לויט די הלכה האט נישט א מענטש אפילו א רעכט זיך לאזען הרגענען- ווי למשל געבען זיין אייגען הארץ - פאר א קינד, עס איז דא דער כלל חייך קודמין, אנדערש ווי בן פטורא וואס האט געהאלטען אז אויב צוויי מענטשען זענען אין מדבר און איינער האט גענוג וואסער איבער צולעבען נאר פאר זיך, זאגט בן פטורא אז מען מוז זיך טיילען מיט די חבר אפילו דאס וועט גורם זיין מיתת שניהם, איז די הלכה ווי רבי עקיבא אז חייך קודמים, און ווער עס האט די וואסער זאל עס האלטען פאר זיך , און עס איז אויך משמע, אז ער האט נישט קיין רעכט מוותר צוזיין אויף זיין לעבען און געבען די וואסער פאר זיין חבר, און דאס גייט אהן אויך ביי עלטערן פון א קינד, אז זיי האבען נישט קיין רשות זיך צו ממית׳ן כדי די קינד זאל לעבען, עס איז בכלל ואך את דמכם לנפשתיכם אדרש, דארשענען חז״ל אין אדם רשאי לחבול בעצמו, און רש״י ברענגט די לשון דם עצמו,אף החונק עצמו .עס גייט אריין אין כלל אין דוחין נפש מפני נפש .
 
Back
Top