וויאזוי כ׳האב אנגעהויבן גליטשן ארויס פונ׳ם סיסטעם

אלס תמימות׳דיגע טאהש׳ע ווייבל, ערצויגן דורך געטרייע פרומע עלטערן, האב איך קיינמאל נישט געהאט קיין סיבה צו האבן ספיקות אין גאט אדער זיין תורה,
אלעס וואס מ׳האט מיט מיר געלערנט האב איך געגלייבט באמונה שלימה און אלעס אין מיין חינוך האב איך אפגעקויפט פאר גוט געלט.

ביז … איין שיינעם טאג, ווען דער גאנצער בנין האט אנגעהויבן צאמפאלן…
און כ׳האב געמוזט אנהייבן פריש פון א׳ - אונטערזוכן יעדע זאך וואס מ׳האט איינגעבאקן אין מיר, אויב ס׳שטימט טאקע מיט׳ן אמת.

וואס האט מיר געמאכט פארלירן צוטרוי?

איך וועל דא אביסל מיטטיילן פאר ווער ס׳וויל וויסן.
ס׳געווען א השתלשלות פון אסך יאר - און איך וועל פרובירן עס מאכן בקיצור

מיין האפענונג איז, אז ס׳וועט אפשר צוניץ קומען פאר איינעם דא.

איך וויל רעספעקטירן יעדן׳ס boundaries, און אזויווי די קרעמל גרינדער האבן איינגעפירט אזא מחי׳דיגע סיסטעם דא אז יעדער קען האבן שמועסן וועגן כפירה אין מאחורי, וועל איך זיך אוודאי האלטן ביי דעם גדר.

וואס האט פאסירט וואס האט מיר געמאכט איבערלאזן אלע גליקן און ארויסגיין וואנדערן אין א פרעמדע וועלט?

איינע פון די חשוב׳ע טאהש׳ע תלמידות, וועלכע האט פארנומען א גרויסע פּאָסטן אין שטעטל, האט אנגעהויבן ליידן רדיפות פון די הנהלה. איך בין נאך דעמאלס געווען גאר נאיוו און זיך זייער דערשראקן.

וואס איז פשט אז א פרוי וואס איז אין די פארגאנגענהייט געווען מיין היי-סקול לערערין פון אני מאמין און אריינגעבאקן אזויפיל אמונה אין מיר - ווי איז מעגליך אז די הנהלה לאזט ארויס שמועות אויף איר אז זי פארשפרייט אפיקורסוס און מ׳טאר נישט מער האבן קיין שיכות מיט איר?

איך האב זיך אריינגעלייגט אויסצופארשן די נושא און איך בין נבהל ונשתומם געווארן פון וואס ס׳האט זיך אנטפלעקט: די גאנצע מעשה איז נישט געשטויגן נישט געפלויגן און די ליגנט האט געהאלטן אין איין וואקסן, מ׳האט אנגעפאנגען ארויסלאזן קלאנגען אויף איר אז זי איז געגאנגען צו א בית זונות…

וואס איז געשעהן?
זי האט פארנומען גאר א הויכע פלאץ אין די חינוך פון בית צירל (די טאהש׳ע סקול) און מ׳האט איר אפגעזאגט אין אן אופן וואס זעהט אויס זי האט געפילט blindsided.

וואס האט זי געטאן? זי איז געפארן קיין אמעריקע צו עפעס א גרויסע סעלף-העלפּ פלאץ וואס איז אוודאי נישט א פרומע פלאץ (ס׳ניטאמאל געווען עוועילעבל אין יענע צייט קיין self development programs פאר די היימישע עולם)

וואס זי האט דארט אויסגעפינען האט איר זייער באצויבערט און זי האט געפילט ווי ס׳העלפט איר האבן א געזונטערע בליק אויפ׳ן לעבן וואו זי דארף נישט זיין א וויקטים און פילן א קרבן פון דאס וואס האט פאסירט צו איר, און די פיין וואס זי איז דורך קען איר לערנען גאר טיפע זאכן וועגן זיך און אפילו וועגן די וועלכע האבן איר פלוצלונג אוועקגענומען איר פּאסטן.

זי האט אזוי ליב געהאט די רעזאלטאטן אין איר לעבן וואס זי האט געהאט פון דעם נייעם פראגראם, זי האט געפילט ווי א נייע חיות איז אין איר געווארן אריינגעבלאזן און געוואלט מהנה זיין אירע חבר׳טעס: אפשר וועט עס זיי אויך העלפן פארבעסערן זייער לעבן…

מער האט נישט אויסגעפעהלט… די הנהלה וואס האט דעמאלס געפירט טאהש מיט א שטארקע האנט האט נישט געוואלט זי זאל האבן א ווארט אויסער זיי. ס׳האט געפילט ווי זייער מאכט הייבט זיך אָן צוברעקלען, און אוודאי האבן זיי אנגעהויבן נעמען אלע מיטלען איר צו שטעלן חוץ למחנה.

איך האב אבער נאך דעמאלס נישט געהאט קיין אהנונג וועגן דעי אינערליכע קאמפּעטישן. וואס איך האב געמיינט, איז אז די פרוי וואס פארשפרייט שרעקליכע לשון הרע אויף מיין לערערין איז באמת פארנארט געווארן דורך איר מאן, און זי גלייבט נעבעך אז ס׳אמת.

איך האב געשיקט א בריוו צו איר און זיך געבעטן זי זאל אויפהערן פארגיסן אומשילדיג בלוט. אבער אוודאי האט עס נישט געהאלפן, פארקערט! יעצט בין איך געווארן א דארן אין אויג פאר די פירער, ווייל איך שטעל זיך (אומוויסנדיג) אנטקעגן זייער אגענדע…

ווען איך האב זיך אויפגעוועקט פון שלאף און געכאפט אז יענער איז בכלל נישט תמימות׳דיג, נאר זי האט אויך דא א נגיעה אז מיין לערערין זאל ווערן ארויסגעטריבן פון שטעטל - ווייל זי האט שוין יארן געהאט א שטיקל קאמפעטישן מיט איר, דעמאלס האט עס מיר אויפגעשאקלט ביז די טיפענישן פון מיין נשמה.

ביז היינט האב איך געמיינט, אז יעדער איז אזוי ערליך און אמת׳דיג ווי מיינע עלטערן.
ווען א קינד זעהט נישט פאר זיך קיין היפאקריטיע אינדערהיים און וואקסט אויף אין א פארמאכטע פלאץ, איז נישטא פארוואס חושש צו זיין אז אנדערע וואס זעען אויס פרום און עהרליך זאלן זיין סתם שפילער וואס זיכן כבוד און מאכט און זיי ווייסן אז אזוי איז עס גרינג צו באקומען. ווייל ווי פרומער און הייליגער דו שפילסט-אלס א העכערע מדריגה פארעכנט מען דיר…

אבער דא האט זיך ארויסגעשטעלט א נייע בילד פלוצלונג, וואס האט מיר געעפנט די אויגן צו א קארופציע וואס איך האב קיינמאל נישט גע׳חלומ׳ט: די זעלבע פרוי, וועלכע האט געהאלטן פייערדיגע דרשות וועגן דינען דעם באשעפער לשם שמים, און וועמען איך פלעג באטראכטן מיט אזא עהרע, האט סתם געפלאפערט וואס ס׳האט זיך איר געלוינט, און ווען איך בין געקומען צו איר פרעגן וויאזוי מ׳קען טון אזא פארברעכן און מוציא שם רע זיין אויף מיין לערערין האט זי בכלל נישט געקעירט וואס ״רצון ה׳׳ איז נאר ווייטער אנגעגאנגען צו העלפן באגראבן די לערערין 💔

המשך יבוא.
 
לעצט רעדאגירט:
א ריזיגן יישר כח פארן אריינקומען און מייטטיילן פון פערזענליכע געשיכטעס, עס איז דעפרישענד און עס געבט צו לעבהאפט צום קרעמל.

אויך איז גוט אז מיר קענען האבן א באלאנס מיט מער פרויען וואס לאזן זיך הערן (איינגעשריבן גלייב איך איז דא גאנץ אפאר) און מיטטיילן זייער זייט פון די מחיצה.

יישר כח! מיר ווארטן צו הערן נאך און מער..
 
אה, ברוכה הבאה שפרה.

איך פראביר שוין פאר יארן אביסל אויפצוקלערן מיין ווייב, זי האלט זיך נישט ביים ברעכן. זי וויל זיין ערליך און פרום און פארטיג. ווען איך פראביר ברענגען לאגישע ארגומענטן ווערט זי נאר ברוגז און פאר'עקשנ'ט זיך שטערקער. זעט אויס אז פאר א פרוי מוז מען עס טון אויף א געפילישע וועג, אז זי זאל 'שפירן' אז די גאנצע זאך איז פאלש.

האפנטליך וועל איך זיך לערנען דא אביסל טיפס...

וואס קען איך טון אז מיין ווייב האלט נישט פינקט מיט קיין רבנישע קורופציע?
 
אה, ברוכה הבאה שפרה.

איך פראביר שוין פאר יארן אביסל אויפצוקלערן מיין ווייב, זי האלט זיך נישט ביים ברעכן. זי וויל זיין ערליך און פרום און פארטיג. ווען איך פראביר ברענגען לאגישע ארגומענטן ווערט זי נאר ברוגז און פאר'עקשנ'ט זיך שטערקער. זעט אויס אז פאר א פרוי מוז מען עס טון אויף א געפילישע וועג, אז זי זאל 'שפירן' אז די גאנצע זאך איז פאלש.

האפנטליך וועל איך זיך לערנען דא אביסל טיפס...

וואס קען איך טון אז מיין ווייב האלט נישט פינקט מיט קיין רבנישע קורופציע?
ס׳איז א לענגערע שמועס - זיכער נישט אויף איין פוס. אבער ס׳איז א טעות וואס מאנכע מאכן:

מיין מאן האט קיינמאל נישט פרובירט צו טוישן מיין גלויבן. אסך פרויען פילן זייער צוגעבינדן צו זייער באשעפער און דו דארפסט עס בככל נישט אוועקנעמען פון זיי כדי צו מאכן בעסער דאס לעבן פון דיינע קינדער און דיר צוזאמען (מיט איר אינאיינעם)

דו קענסט שיקן אן אישי אויב ווילסטו רעדן מער פרטים.

ס׳ווענדט זיך אויך זייער שטארק וואס דיין ציל איז. טרייען איבערצומאכן יענעם ברענגט נאר פארקערטע רעזאלטאטן מיין איך.

דו מוזט באמת מיינען יענעם׳ס טובה אז זיי זאלן דיר בכלל געטרויען. (ס׳דא מער צו רעדן וועגן דעם)

אבער אויב איז למשל דיין שטרעבן אז דיינע קינדער זאלן האבן א בעסערע יוגנט ווי דיר, און מ׳זאל זיי חלילה נישט שלאגן, דאן קענסטו כאפן א בליק אין איינע פון מיינע פארווערטס ארטיקלען וואו דו וועסט זעהן אביסל פון מיין מאן׳ס צוגאנג
 
ברוכה הבאה
א פערזענליכע געשיכטע איז דערפרישענד און ווארים

בד"וו דיין הערצעלע ניגון ווארעמט נאך מיין הארץ
איך וויל אפשר שוין אנדערע זאכן ווי וואס די זאגסטו דארט אבער די נקודה איז זייער שטארק און עס שרייט פון הארץ!!
 
אה, ברוכה הבאה שפרה.

איך פראביר שוין פאר יארן אביסל אויפצוקלערן מיין ווייב, זי האלט זיך נישט ביים ברעכן. זי וויל זיין ערליך און פרום און פארטיג. ווען איך פראביר ברענגען לאגישע ארגומענטן ווערט זי נאר ברוגז און פאר'עקשנ'ט זיך שטערקער. זעט אויס אז פאר א פרוי מוז מען עס טון אויף א געפילישע וועג, אז זי זאל 'שפירן' אז די גאנצע זאך איז פאלש.

האפנטליך וועל איך זיך לערנען דא אביסל טיפס...

וואס קען איך טון אז מיין ווייב האלט נישט פינקט מיט קיין רבנישע קורופציע?
איך האב פאר דיר נייעס - מענער זענען פונקט ווי פרויען אין דעם הינזיכט

עס איז דא א קליינע פראצענט מענטשהייט, מענער און פרויען צוגלייך, וואס מאכן מאווס, אדער ווערן בכלל באאיינדרוקט, באזירט אויף פאקטן און דאטא אליינס. רוב וועלט איז נישט אזוי
 
ביז היינט האב איך געמיינט, אז יעדער איז אזוי ערליך און אמת׳דיג ווי מיינע עלטערן.
ווען א קינד זעהט נישט פאר זיך קיין היפאקריטיע אינדערהיים און וואקסט אויף אין א פארמאכטע פלאץ, איז נישטא פארוואס חושש צו זיין אז אנדערע וואס זעען אויס פרום און עהרליך זאלן זיין סתם שפילער וואס זיכן כבוד און מאכט און זיי ווייסן אז אזוי איז עס גרינג צו באקומען. ווייל ווי פרומער און הייליגער דו שפילסט-אלס א העכערע מדריגה פארעכנט מען דיר…
קודם שלום עליכם! יעצט, איך פארשטיי פון דיינע ווערטער אז די שעצט זייער דיינע עלטערן אז זיי זענען ערליך און אמת׳דיג, נישטא קיין היפאקריטיע אינדערהיים, סא וואס האלסטו וואלטן זיי געדארפט טוען אנדערש אז די זאלסט נישט האבן ספיקות אין גאט? זיין מער היפאקריטיש? ווייניגער אמת׳דיג?
 
קודם שלום עליכם! יעצט, איך פארשטיי פון דיינע ווערטער אז די שעצט זייער דיינע עלטערן אז זיי זענען ערליך און אמת׳דיג, נישטא קיין היפאקריטיע אינדערהיים, סא וואס האלסטו וואלטן זיי געדארפט טוען אנדערש אז די זאלסט נישט האבן ספיקות אין גאט? זיין מער היפאקריטיש? ווייניגער אמת׳דיג?
באשאפן אן עכטע ג-ט... :p

אדער פארשטייט זיך הרג'נען די קינדער - ווייל טויטע מענטשן האבן נישט קיין ספיקות אין גארנישט (ווען איך האב די לעמטע מאל געטשעקט..)
 
אלס תמימות׳דיגע טאהש׳ע ווייבל, ערצויגן דורך געטרייע פרומע עלטערן, האב איך קיינמאל נישט געהאט קיין סיבה צו האבן ספיקות אין גאט אדער זיין תורה,
אלעס וואס מ׳האט מיט מיר געלערנט האב איך געגלייבט באמונה שלימה און אלעס אין מיין חינוך האב איך אפגעקויפט פאר גוט געלט.

ביז … איין שיינעם טאג, ווען דער גאנצער בנין האט אנגעהויבן צאמפאלן…
און כ׳האב געמוזט אנהייבן פריש פון א׳ - אונטערזוכן יעדע זאך וואס מ׳האט איינגעבאקן אין מיר, אויב ס׳שטימט טאקע מיט׳ן אמת.

וואס האט מיר געמאכט פארלירן צוטרוי?

איך וועל דא אביסל מיטטיילן פאר ווער ס׳וויל וויסן.
ס׳געווען א השתלשלות פון אסך יאר - און איך וועל פרובירן עס מאכן בקיצור

מיין האפענונג איז, אז ס׳וועט אפשר צוניץ קומען פאר איינעם דא.

איך וויל רעספעקטירן יעדן׳ס boundaries, און אזויווי די קרעמל גרינדער האבן איינגעפירט אזא מחי׳דיגע סיסטעם דא אז יעדער קען האבן שמועסן וועגן כפירה אין מאחורי, וועל איך זיך אוודאי האלטן ביי דעם גדר.

וואס האט פאסירט וואס האט מיר געמאכט איבערלאזן אלע גליקן און ארויסגיין וואנדערן אין א פרעמדע וועלט?

איינע פון די חשוב׳ע טאהש׳ע תלמידות, וועלכע האט פארנומען א גרויסע פּאָסטן אין שטעטל, האט אנגעהויבן ליידן רדיפות פון די הנהלה. איך בין נאך דעמאלס געווען גאר נאיוו און זיך זייער דערשראקן.

וואס איז פשט אז א פרוי וואס איז אין די פארגאנגענהייט געווען מיין היי-סקול לערערין פון אני מאמין און אריינגעבאקן אזויפיל אמונה אין מיר - ווי איז מעגליך אז די הנהלה לאזט ארויס שמועות אויף איר אז זי פארשפרייט אפיקורסוס און מ׳טאר נישט מער האבן קיין שיכות מיט איר?

איך האב זיך אריינגעלייגט אויסצופארשן די נושא און איך בין נבהל ונשתומם געווארן פון וואס ס׳האט זיך אנטפלעקט: די גאנצע מעשה איז נישט געשטויגן נישט געפלויגן און די ליגנט האט געהאלטן אין איין וואקסן, מ׳האט אנגעפאנגען ארויסלאזן קלאנגען אויף איר אז זי איז געגאנגען צו א בית זונות…

וואס איז געשעהן?
זי האט פארנומען גאר א הויכע פלאץ אין די חינוך פון בית צירל (די טאהש׳ע סקול) און מ׳האט איר אפגעזאגט אין אן אופן וואס זעהט אויס זי האט געפילט blindsided.

וואס האט זי געטאן? זי איז געפארן קיין אמעריקע צו עפעס א גרויסע סעלף-העלפּ פלאץ וואס איז אוודאי נישט א פרומע פלאץ (ס׳ניטאמאל געווען עוועילעבל אין יענע צייט קיין self development programs פאר די היימישע עולם)

וואס זי האט דארט אויסגעפינען האט איר זייער באצויבערט און זי האט געפילט ווי ס׳העלפט איר האבן א געזונטערע בליק אויפ׳ן לעבן וואו זי דארף נישט זיין א וויקטים און פילן א קרבן פון דאס וואס האט פאסירט צו איר, און די פיין וואס זי איז דורך קען איר לערנען גאר טיפע זאכן וועגן זיך און אפילו וועגן די וועלכע האבן איר פלוצלונג אוועקגענומען איר פּאסטן.

זי האט אזוי ליב געהאט די רעזאלטאטן אין איר לעבן וואס זי האט געהאט פון דעם נייעם פראגראם, זי האט געפילט ווי א נייע חיות איז אין איר געווארן אריינגעבלאזן און געוואלט מהנה זיין אירע חבר׳טעס: אפשר וועט עס זיי אויך העלפן פארבעסערן זייער לעבן…

מער האט נישט אויסגעפעהלט… די הנהלה וואס האט דעמאלס געפירט טאהש מיט א שטארקע האנט האט נישט געוואלט זי זאל האבן א ווארט אויסער זיי. ס׳האט געפילט ווי זייער מאכט הייבט זיך אָן צוברעקלען, און אוודאי האבן זיי אנגעהויבן נעמען אלע מיטלען איר צו שטעלן חוץ למחנה.

איך האב אבער נאך דעמאלס נישט געהאט קיין אהנונג וועגן דעי אינערליכע קאמפּעטישן. וואס איך האב געמיינט, איז אז די פרוי וואס פארשפרייט שרעקליכע לשון הרע אויף מיין לערערין איז באמת פארנארט געווארן דורך איר מאן, און זי גלייבט נעבעך אז ס׳אמת.

איך האב געשיקט א בריוו צו איר און זיך געבעטן זי זאל אויפהערן פארגיסן אומשילדיג בלוט. אבער אוודאי האט עס נישט געהאלפן, פארקערט! יעצט בין איך געווארן א דארן אין אויג פאר די פירער, ווייל איך שטעל זיך (אומוויסנדיג) אנטקעגן זייער אגענדע…

ווען איך האב זיך אויפגעוועקט פון שלאף און געכאפט אז יענער איז בכלל נישט תמימות׳דיג, נאר זי האט אויך דא א נגיעה אז מיין לערערין זאל ווערן ארויסגעטריבן פון שטעטל - ווייל זי האט שוין יארן געהאט א שטיקל קאמפעטישן מיט איר, דעמאלס האט עס מיר אויפגעשאקלט ביז די טיפענישן פון מיין נשמה.

ביז היינט האב איך געמיינט, אז יעדער איז אזוי ערליך און אמת׳דיג ווי מיינע עלטערן.
ווען א קינד זעהט נישט פאר זיך קיין היפאקריטיע אינדערהיים און וואקסט אויף אין א פארמאכטע פלאץ, איז נישטא פארוואס חושש צו זיין אז אנדערע וואס זעען אויס פרום און עהרליך זאלן זיין סתם שפילער וואס זיכן כבוד און מאכט און זיי ווייסן אז אזוי איז עס גרינג צו באקומען. ווייל ווי פרומער און הייליגער דו שפילסט-אלס א העכערע מדריגה פארעכנט מען דיר…

אבער דא האט זיך ארויסגעשטעלט א נייע בילד פלוצלונג, וואס האט מיר געעפנט די אויגן צו א קארופציע וואס איך האב קיינמאל נישט גע׳חלומ׳ט: די זעלבע פרוי, וועלכע האט געהאלטן פייערדיגע דרשות וועגן דינען דעם באשעפער לשם שמים, און וועמען איך פלעג באטראכטן מיט אזא עהרע, האט סתם געפלאפערט וואס ס׳האט זיך איר געלוינט, און ווען איך בין געקומען צו איר פרעגן וויאזוי מ׳קען טון אזא פארברעכן און מוציא שם רע זיין אויף מיין לערערין האט זי בכלל נישט געקעירט וואס ״רצון ה׳׳ איז נאר ווייטער אנגעגאנגען צו העלפן באגראבן די לערערין 💔

המשך יבוא.
wow wow
Welcome Shifra, it's good to see you active here!!! p.s. I'm the one you're always shocked about my age lol, what can we do i have to stay anonymous... we are still in Gulis...
 
ס׳איז א לענגערע שמועס - זיכער נישט אויף איין פוס. אבער ס׳איז א טעות וואס מאנכע מאכן:

מיין מאן האט קיינמאל נישט פרובירט צו טוישן מיין גלויבן. אסך פרויען פילן זייער צוגעבינדן צו זייער באשעפער און דו דארפסט עס בככל נישט אוועקנעמען פון זיי כדי צו מאכן בעסער דאס לעבן פון דיינע קינדער און דיר צוזאמען (מיט איר אינאיינעם)

דו קענסט שיקן אן אישי אויב ווילסטו רעדן מער פרטים.

ס׳ווענדט זיך אויך זייער שטארק וואס דיין ציל איז. טרייען איבערצומאכן יענעם ברענגט נאר פארקערטע רעזאלטאטן מיין איך.

דו מוזט באמת מיינען יענעם׳ס טובה אז זיי זאלן דיר בכלל געטרויען. (ס׳דא מער צו רעדן וועגן דעם)

אבער אויב איז למשל דיין שטרעבן אז דיינע קינדער זאלן האבן א בעסערע יוגנט ווי דיר, און מ׳זאל זיי חלילה נישט שלאגן, דאן קענסטו כאפן א בליק אין איינע פון מיינע פארווערטס ארטיקלען וואו דו וועסט זעהן אביסל פון מיין מאן׳ס צוגאנג
מיר קעננע גיין אין אישי, אבער מען קען שמועסן דא אויך, ס'זיכער דא נאך אין מיין מצב און קענען הנאה האבן פון די שמועס.

דער אמת איז אז איך זיך איר נישט צו טוישן, מצידי קען זי זיין ערליך ביז די דאך. די עיקר וואס איך זיך איז אז זי זאל מיר לאזן לעבן מיין לעבן, און דאס קען פארשטייט זיך נישט ארבעטן אן דעם וואס זי ווערט אויפגעקלערט.

אז זי איז ערליך און פרום, וויאזוי קען זי לעבן מיט א מאן וואס האט ספיקות אין אמונה? וואס דאוונט נישט געהעריג, וכ' וכ' זי ברענגט כסדר ארויף וואס וועט זיין מיט די קינדער? אביסל ווארימקייט, נו...? קיצור, ס'ארבעט נישט.

וועגן שלאגן האב איך נישט אזוי שטארק מורא, היינטיגע צייטן שלאגט מען שוין על פי רוב נישט.
 
שלום עליכם רעבעצין לאווען, איך האב הנאה אייך צו זעהן דא.
איך ווארט צו הערן מער פון אייך.
אונז האבן זיך שוין אמאל באגעגנט, מיט יוחנן האב איך אביסל מער פארברענגט.
 
אה, ברוכה הבאה שפרה.

איך פראביר שוין פאר יארן אביסל אויפצוקלערן מיין ווייב, זי האלט זיך נישט ביים ברעכן. זי וויל זיין ערליך און פרום און פארטיג. ווען איך פראביר ברענגען לאגישע ארגומענטן ווערט זי נאר ברוגז און פאר'עקשנ'ט זיך שטערקער. זעט אויס אז פאר א פרוי מוז מען עס טון אויף א געפילישע וועג, אז זי זאל 'שפירן' אז די גאנצע זאך איז פאלש.

האפנטליך וועל איך זיך לערנען דא אביסל טיפס...

וואס קען איך טון אז מיין ווייב האלט נישט פינקט מיט קיין רבנישע קורופציע?
כ'פארשטיי דיין פראסטערעישן און כ'שפיר עס.
אבער מיט לאגיקע גייסטו דאס קיינמאל אין דער וועלט קענען מסביר. לאגיקע קענסטו פייטן אדער מסביר זיין מיט לאגיקע. אבער דיין ווייב'ס הנהגה האט גארנישט צו טוהן מיט לאגיקע און אויך נישט מיט עהרלייכקייט אדער פרומקייט, וואס דאס וואלסטו נאך געקענט איבערווייזן. דאס האט פשוט צוטוהן מיט די קאלטור און טראדיציע מיט וואס זי איז אויפגעוואקסן אין איז געווארן איינגעווארצעלט ביי איר אין איר DNA נאך פון אירע עלטערן און עלטערן'ס עלטערן. און אפילו אז אחיה השילוני אדער אליהו הנביא וועט זיך אנטפלעקן צו איר און איר אויפקלערן אז די ריכטיגע וועג אין אידישקייט איז דיינס גאר גייט זי זיך אויך ווייטער האלטן ביי אירס.

דאס זיך נישט וועלן טוישן איז אסאך שטערקער ביי פרויען ווי ביי מענער און ס'קענען זיין אסאך סיבות, איינער פון סיבות וואס איך האב באמערקט במשך פון די יארן איז, אז די מיידלעך האט מען בדרך כלל מער גפּעטשעט און געספויעלט ווי די אינגלעך, ביי די מיידלעך איז נישט געווען אזא פענאמענאן ווי שובבי"ם, משפטים הויזן, שטרענגער מנהל, שלעכטע מלמדים, אדער סתם מכות במילא איז כמעט נישט פארהאן סיבות פארוואס זיי זאלן רוקן מן הקצה אל הקצה. און די קאלטור האט זיי געדינט מיט א נעימות. און זיי שפירן זייער באקוועם אין די פלאץ ווי זיי געפונען זיך.

אוודאי קענסטו געפונען עטליכע יוצא מן הכללס אבער בדרך כלל וועלן רוב מיידלעך פארן אויף די זעלבע טרעק כל ימי חייהם און ס'איז אשאד די ענערגיע פון "מסביר" זיין אבער כ'בין זיכער אז עס זענען פארהאן גענוג אנדערע וועגן און אזוי ווי @שפרה לאווען האט שוין ארויסגעברענגט. כ'ווינטש דיר אז עטס זאלטס יא קענען געפונען עפעס אן עמק השוה צווישען ענק און אדרבה אויב האסטו עפעס א מהלך און שפירסט אז ס'ארבייט ביטע שער עס מיט אונז
 
Looking forward פאר די המשך, הערט זיך זייער אינטערעסאנט (און אפשר ווייטאגליך אויף וואס עס האט פאסירט אין טאהש).
 
האסט געבאסט מיין באבל, די שפרה לאווען וואס איך קען פון די ניגונים סטראגלט מיט אלעס וואס איך סטראגעל, האט געמאכט אירע החלטות בעיסד אויף א טיפע שכלדיגע און עמאצינאלע, אינערליכע קאנעקשען און ווייטקייט, מיט זיך און מיט גאט. גרויסט זיך מיט זיך און מיט גאט, און אנטוישט פון זיך און פון גאט.

די שפרה לאווען וואס שרייבט דא איז אנטוישט אין די מענטשהייט. עס וועט מיך נעמען צייט זיך צוגעוואוינען צו דעם. איך קען נאך נישט קלאר פוינטען אויף וואס איך מיין.
 
שלום עליכם רעביצן לאווען
מיר אלע דא אויפן קרעמל זענען גאר פרייליך אייך צו האבן דא,
מיר קוקן ארויס זיך ווייטער צו דערקוויקן פון אייער אוצר,
מיר אלע האבן גאר שטארק הנאה אז איר האט גענומען די טירחה ארויף צו קומען דא און צו מיטטילן מיטן ציבור אייער דזשורני,
קיפ אן, חזקו ואמצו!
 
Back
Top